25 januari 2012

Wonderbaarlijke genezing en meer

Met Pip ging het de laatste weken niet echt lekker. Ze liep links weer behoorlijk kreupel. Het blijft na twee schouderoperaties toch erg lastig om Pip stabiel te houden. Tijdens de wandeling liep ze hele stukken achter mij aan te sjokken. Natuurlijk is ze al weer ruim tien jaar oud, maar toch zat het mij niet lekker. Ik besloot daarom om vorige week weer eens een bezoek te brengen aan orthopeed dr. Krooshof in Hilversum. Zij heeft Pip uitvoerig onderzocht en behalve een beetje artrose aan haar rechter voet, niets bijzonders kunnen vinden. Tijdens het onderzoek heeft ze wat aan Pips pootjes staan trekken en duwen en sindsdien loopt mijn Pipper weer als een zonnetje!?!

Met mijn kleine zwartje Harley gaat het lekker. Ze is helemaal door het dolle als ze in de gaten heeft dat zij aan de beurt is voor een training. Ze vindt het nog best moeilijk dat Flynn ook wekelijks met mij mee gaat naar een training en staat dan zachtjes te piepen bij de deur. Verder zijn Harley en ik uitgenodigd voor de Ben Koolen Bokaal op zaterdag 31 maart a.s. te Vilsteren. Ook Willy en haar Saszu hebben een uitnodiging ontvangen.

Met ons Deentje Jorja gaat het ook prima. Ton is fanatiek aan het trainen want op 25 februari a.s. komen de Toppers: Alieke met Flatcoat Amy en Jan Willem met Labjes Loes en Senna, naar Nunspeet om samen te trainen. Ton heeft beloofd een verslag van deze training te schrijven.

Flynn is inmiddels acht maanden en begint een mooi dametje te worden. Zodra het mogelijk is schrijf ik haar in voor de Clubmatch. Het heeft een tijd geduurd maar ze heeft nu eindelijk haar eigen pagina op de site (kijk op Flynn).

Flynn met haar mooi koppie!

Willy en ik moeten elke training erg om Flynn lachen. Het is echt een Flatcoat naar mijn hart; eentje met een eigen wil. “Slepen lopen” en “verloren zoeken” doet ze geweldig. Maar bij sommige oefeningen meent ze toch haar eigen inbreng aan mij duidelijk te moeten maken. Ze is dan reuze inventief in het verzinnen van allerlei trucjes om haar zin te krijgen. Het kost dan best wat overredingskracht om haar te overtuigen van mijn gelijk. Maar het moment waarop ze besluit de oefening dan toch maar op mijn manier uit te voeren, is echt geweldig. Ik geniet wanneer ze dan, ondanks ons hieraan voorafgaande strijdje, vol overgave, passie en helemaal happy het apport bij mij komt brengen. Het is een heerlijk ding mijn Duitsertje!

Het is al weer vijf jaar geleden dat onze Flow is overleden, wij missen haar nog steeds en denken veel aan haar. Vooral nu met kleine Flynnder in huis, die heel wat overeenkomstige karaktertrekjes heeft. Haar onvoorstelbaar gouden karakter is daar één van.

De inschrijvingen voor de Workshops (zie de agenda op de pagina Workshops) lopen goed. Mocht je nog aan een workshop mee willen doen, dan adviseer ik om niet te lang te wachten met inschrijven.

 

2 januari 2012

Workshops, clinics, trouble shooting en puppytest

Ook in 2012 gaan Willy Walbeek en ik weer workshops geven. Tijdens deze workshops is het mogelijk om kennis te maken met door ons gehanteerde trainingsmethoden.

Onze workshops worden daarom allemaal georganiseerd rondom een bepaald thema en we hebben alvast een aantal data gepland, zie onderstaande agenda. Nieuw is het thema workingtest training, ter voorbereiding op de workingtesten van de diverse rasverenigingen.

Tijdens alle workshops krijgt elke combinatie uiteraard persoonlijke aandacht van ons en is ons doel dat alle voorjagers met een tevreden gevoel naar huis gaan.

In dit nieuwe jaar gaan we ook een aantal clinics organiseren. Een clinic is een training voor een kleine groep combinaties, waarbij technische aspecten rondom een specifiek trainingsonderdeel worden behandeld. Een voorbeeld hiervan is een los-vast clinic of een sleep clinic. Publicatie van de betreffende data op de agenda volgt binnenkort.

Verder is het ook mogelijk om je bij ons aan te melden voor trouble shooting bij bepaalde trainingsproblemen. Heb je een specifiek probleem, zoals bijvoorbeeld met waterwerk of schotangst, dan is het mogelijk je op te geven voor zo’n trouble shooting.

Uiteraard blijft het voor fokkers ook nog steeds mogelijk je aan te melden voor een puppytest of een nestreünie.

Binnenkort volgt meer informatie over workshops, clinics, trouble shooting en puppytesten op de pagina “workshops”.

Agenda 2012

Datum	Titel workshop
Zondag 18 maart	Workshop Workingtest Training
Vrijdag 30 maart	Workshop Markeren, Geheugen en Verleidingen
Zaterdag 7 april	Workshop Steadiness
Zondag 22 april	Workshop Lijnen lopen
Zaterdag 5 mei	Workshop Waterwerk

De kosten van deelname aan een workshop bedragen 65 Euro per combinatie. Inschrijven voor een workshop is mogelijk door ons een mailtje te zenden (zie de knop rechts boven). Geef in je mailtje duidelijk de volgende punten aan: Je naam, roepnaam hond, leeftijd hond, trainingsniveau en trainingservaring en aan welke workshop je wilt deelnemen.

Je kunt je inschrijven tot uiterlijk 2 weken voor de betreffende datum, maar we hanteren wel een maximaal aantal deelnemers.

31 december 2011

Gelukkig nieuwjaar

Alle volgers van mijn website wens ik het allerbeste voor het jaar 2012. Veel geluk, vriendschap, liefde en gezondheid. Verder wens ik jullie het komende jaar veel mooie wandelingen, leerzame trainingen en vooral veel "geniet-momentjes" samen met jullie hondjes.

Flynn, Pip, Jorja en Harley

 

14 december 2011

Elk voordeel heb z'n nadeel

De titel van dit stukje is gebaseerd op een bekende uitspraak van Johan Cruijff. Met een voorbeeld zal ik uitleggen wat Cruijff bedoelt met deze "wijze woorden". Neem nou die uitstekende neus van Flynn. Het is indrukwekkend om te zien hoe zij, nog maar net een half jaar oud, een sleep oppakt. Op ruime afstand van het beginpunt heeft ze de sleep meestal al in haar neus en loopt deze hierna vol zelfvertrouwen uit. Wat ben ik dan trots op mijn kleine Duitsertje.

Maar ook bij een verloren zoek kan ik echt van mijn benjamin genieten, want ook dan is te zien hoe geweldig haar neus werkt. Ze heeft van nature een mooi zoeksysteem en krijgt van grote afstand verwaaiing van de dummy of het wild. Flynn heeft tijdens een training gewerkt op een verloren zoek met oude valplekken, waar geen dummy’s meer lagen. Bij zo'n oefening kwam haar super neus natuurlijk erg goed van pas. Maar tijdens deze moeilijke oefening bleek ook nog eens wat een geweldige doorzetter Flynn is, ze zocht net zo lang tot ze succes had.

Als ik de uitspraak van Cruijff goed begrijp, moet het voordeel van zo’n geweldige neus dus ook een nadeel hebben. Dat klopt, want juist door deze uitstekende neus is Flynn ook erg goed in het opsporen van minder prettige zaken zoals, tsja laat ik het beestje maar bij de naam noemen ........ poep. Konijnen en paarden maken volgens haar voortreffelijk smakende uitwerpselen. Maar haar favoriet is toch echt, ja jullie raden het al mensenpoep. Een paar maanden geleden was ik nog echt kansloos wanneer ik Flynn bij mij riep, op het moment dat ze haar favoriete maaltje stond te verorberen. Nu luistert ze gelukkig beter en komt, na snel nog even een hapje te hebben genomen, al smakkend naar mij toe met een hele vieze gore bek @#$%^&.

Met zo'n grote neus moet je wel goed kunnen ruiken

Ik weet eigenlijk niet of ik het wel eens ben met Johan Cruijff. Want deze uitspraak suggereert dat ook elk nadeel een voordeel moet hebben. Maar ik weet ook zeker dat er nadelen zijn die geen énkel voordeel hebben. Zoals het sinds kort ontwikkelde sloopgedrag van mijn Flynnder. Ze heeft inmiddels een pantoffel, een paar sokken, een schoen, een paar hondenkleedjes, een rieten mand, een sjaal, een paar veters, twee (!!!) auto-matten en heel veel speeltjes vernield. Het blijkt dat Flynn dit gedrag van haar moeder Hila heeft geërfd. Nu pas snap ik waarom Hila de bijnaam “Hila the Hooligan” heeft. Wat mij betreft heeft Flynn nu officieel de bijnaam “Khila-Flynn the Hooligan, The Next Generation”.

Maar alle gekheid op een stokje. Ik heb mij voorgenomen vooral te genieten van de voordelen van mijn Flynn zoals die fantastische neus en haar geweldige doorzettingsvermogen. Aan de nadelen wordt gewerkt en dan komt het uiteindelijk allemaal goed!!!

 

1 december 2011

Mijn vier zwartjes

Het is al weer een tijd geleden dat er iets op mijn site is gepubliceerd. De afgelopen weken heb ik de laatste chemo’s gehad. Mijn lichaam had, door alle voorafgaande kuren, niet meer de flexibiliteit om voor een volgende kuur weer helemaal te herstellen. Hierdoor werd het steeds zwaarder. Maar …… nu zijn alle chemo’s achter de rug. De komende drie maanden zijn nodig om te herstellen van alle bijwerkingen en een jaar om weer helemaal “de oude” te worden.

Met mijn vier zwarte meisjes gaat het goed. Ze zijn de laatste tijd veel bij Willy geweest, maar sinds kort zijn ze weer thuis, echt heerlijk! Wil, het is echt geweldig wat je voor ons en de zwartjes hebt gedaan, super super bedankt hiervoor!!!

Even een update van de afgelopen weken:

Mijn oudje Pip had een flink buikgriep virus te pakken toen ze in Lelystad was. Wil heeft het er maar druk mee gehad; vele keren naar buiten en ook ’s nachts moest ze diverse keren haar bed uit. Pip heeft zeker een goede week nodig gehad om weer een beetje op te knappen. Gelukkig gaat het nu weer prima met haar en geniet ze volop van haar leventje.

Sinds kort doet Pip mee aan de puppytraining in Nunspeet. Door haar schouder moeten wij met haar fysieke gestel voorzichtig zijn, maar haar koppie moet nog wel bezig gehouden worden. Pip vindt het helemaal geweldig. Bij de laatste training heeft ze een sleep gelopen, mocht ze aan de pups laten zien hoe je een ABCtje doet en zelfs het "achtje volgen" was een hoogtepunt voor Dipper. Wat is het toch een lekker ding mijn Pippertje en werken …….. dat is haar alles. Tijdens de training heeft ze gedurende alle oefeningen met een grote glimlach om haar grijze lipjes gelopen.

Pip mijn oudje

Er stonden nog wat jachten op het programma, maar voor mij is dat nog veel te zwaar. Willy had heel lief voorgesteld om Harley, naast haar Piusz, mee te nemen op jacht. Harley is de afgelopen weken twee keer mee geweest. Nou is het niet zo dat Willy de ene helft van de dag met Piusz jaagt en het andere deel van de dag met Harley. Nee ........ dan moet je Wil leren kennen, die neemt ze gewoon allebei mee gedurende de gehele jachtdag. Ik vind het heel bijzonder dat ze het voor elkaar krijgt om twee super gepassioneerde honden voor te jagen. Helemaal omdat bij deze jachten de honden voor de voet moeten jagen. Stel je eens voor een jacht op de hazen, over uitgestrekte akkers en dan met twee niet aangelijnde honden. Ga er maar eens aan staan. Piusz en Harley hebben individueel maar ook samen uitstekend gewerkt en heel wat wild opgestoten, zodat de geweren veel te doen hadden. Ook de bramen in gaan, zoals spaniëls doen, is geen enkel probleem voor deze twee toppers. Ik ben echt heel trots op mijn grote bruine vriendin en mijn kleine zwartje. Harley kwam beide keren met een glimlach van oor tot oor thuis.

A.s. zaterdag start voor Harley en mij de training bij de Apporteur, we kunnen niet wachten en hebben er erg veel zin in!!!

Harley met gans

Ton is elk weekend druk om zich met Jorja voor te bereiden op het komende winterseizoen bij de Apporteur. Elke zondag gaan ze samen op stap om te trainen. George en Ton genieten samen van die momenten.

De laatste tijd komt Jorja veel bij mij om te knuffelen. Mijn Deentje is net als Harley een gevoelig hondje en ik weet zeker dat zij aanvoelt dat ik niet lekker in mijn vel zit. Ik vind het is zo heerlijk wanneer Jorja lekker op mijn voeten komt liggen of haar lijfje tegen mijn benen aanduwt.

Verder heeft ze het maar druk met onze jongste Flatcoat telg. Jorja en Flynn spelen veel samen. Flynnder mocht eerder alles van George, maar Jorja heeft besloten dat het genoeg is geweest. De tijd van alles accepteren is voorbij en de opvoeding is gestart. Ik geef haar groot gelijk.

Ton en George samen aan het werk

Flynn is inmiddels al weer een half jaar en is op dit moment erg ondeugend. Het woordje “komen” past sinds kort niet echt in haar vocabulaire en volgens mijn Duitsertje heeft zij het commando “af en blijf” ook nog nóóóóit eerder gehoord. Je hebt je handen vol aan zo’n puber, maar het is af en toe ook erg komisch. Ze haalt de ene streek na de ander uit en trekt hierbij haar meest serieuze snuit. Je moet echt van goeden huize komen om je niet in te laten pakken door jufje Flynnder. Tijdens de training gaat ze de meeste keren super en zo nu en dan haalt ze ook hier een streek uit. Maar ik weet inmiddels dat we van fouten maken leren en niet als alles goed gaat. Ik vind het echt ongelooflijk wat ze al kan. De pups leren zoveel tijdens de geweldige training van Willy en de basis voor alles wat ze later moeten kunnen wordt op een fantastische wijze opgebouwd.

Flynn alweer een half jaar oud en wat een werktalent!

Yarowl Yearning "Yarny", de vader van Pip, heeft op 14 november de respectabele leeftijd van 14 bereikt. Volgens zijn baasje Luitgard is hij elke ochtend wel wat stram maar geniet nog volop van zijn leventje. Yarny, je bent een kanjer.

Gisteren hebben wij een puppytest gedaan, deze keer van een nestje Flatcoats. Altijd weer erg leuk om je favoriete ras te testen. De pups waren van de kennel Wagging Tails. Het is een nest met stabiele en erg mensgerichte hondjes. Wij zijn erg onder de indruk van de werkkwaliteiten van de pups. Echt een super leuk nest waar de fokker trots op mag zijn!

 

11 oktober 2011

MAP Biddinghuizen 8 oktober

Na alle lieve stukjes van Lenk over mijn bruintjes en mijn persoontje, vind ik het fijn om Lenk en haar meiden ook zelf eens in het zonnetje te zetten op haar eigen website. Want dat verdient deze doorzetter echt!

Ruim vier jaar geleden heb ik Lenk en haar meiden leren kennen en sindsdien is er tussen ons een intense vriendschap ontstaan. Samen hebben we inmiddels al heel wat hoogte- en dieptepunten beleefd op het gebied van onze gezamenlijke passie: onze eigen honden, Flatcoats en jachthondentraining.

Zoals bekend wordt het leven van Lenk helaas sinds maart beheerst door haar strijd tegen borstkanker. En hoewel het, door vervelende ongemakken en heftige bijwerkingen, soms gemakkelijker zou zijn om de moed te verliezen, heeft Lenk ervoor gekozen om hier keihard tegen te vechten en zichzelf ook in deze periode nog doelen te blijven stellen.

Één van deze doelen heeft ze afgelopen zaterdag weten te bereiken, namelijk het behalen van een MAP A diploma met Harley in Biddinghuizen. Een enorme prestatie onder deze omstandigheden en ik, als vriendin maar ook als trainer, ben echt ongelooflijk trots op die 2 kanjers!

Lenk en Harley: 2 kanjers!!!!

Nog maar net op de been na haar vierde chemokuur en daardoor nauwelijks kans tot trainen te hebben gehad, Harley die nog maar 1 dag thuis was van haar logeerpartij bij mij en nou niet bepaald prettige weersomstandigheden, maken dit een prestatie van formaat.

Gelukkig zaten we bij elkaar in de groep (nr. 3 voor Lenk en Harley en nr. 2 voor mij en Saszu) en had Christel, vriendin en organisator van de MAP in Biddinghuizen, heel lief aangeboden om ons heen en weer te rijden als de proeven erg ver uit elkaar lagen.

Van te voren hadden Lenk en ik afgesproken om er in ieder geval een fijne dag van te maken en dat het al fantastisch zou zijn als Lenk er de hele dag bij zou kunnen zijn en de wedstrijd af zou kunnen maken. Nou, onze hondjes hebben hun best gedaan, we hebben genoten van al het hondenwerk, de sfeer in onze groep was uitstekend en er werd af en toe zelfs heerlijk gelachen. Toen ’s middags ook de zon zich nog regelmatig liet zien, kon de dag eigenlijk al niet meer stuk.

Nadat Lenk en Harley ook de laatste proef met succes hadden afgelegd en het diploma dus binnen was, hebben we samen even lekker wat traantjes weggepinkt. Soms gaan dingen zoals je hoopt dat ze zullen gaan. Enfin, voor haar een broodnodige opsteker, en zo gegund! Dit geeft kracht om door te vechten en hoop voor de toekomst....

Harley met meerkoet (foto Ria de Jong)

Bij de prijsuitreiking bleken Saszu en ik ook nog de eerste plaats te hebben gehaald. Lenk was er eerder al van overtuigd dat we het goed hadden gedaan, maar voor mij was het toch een aangename verrassing.

Met nu nog twee chemokuren te gaan, is het einde gelukkig in zicht. Hierna zal Lenk nog een tijd nodig hebben om weer aan te sterken en de ‘oude’ te worden, maar ik weet zeker dat dit haar ook gaat lukken.

En haar meiden gaan haar daar natuurlijk bij helpen. Deze schatten zaten al in mijn hart, maar door de afgelopen tijd heb ik alleen nog maar meer binding met ze gekregen. Pip met haar altijd vrolijke humeur, Jorja met haar intense momentjes en Harley met haar enorme werklust en hoog knuffelgehalte. En dan nog de nieuwste aanwinst. Deze dame, Flynn, vindt het leven één groot feest en staat te popelen om de wereld van de jachthondentraining uitgebreid te gaan ontdekken. Wat een heerlijk vooruitzicht voor Lenk om haar hierin te begeleiden. Ik weet zeker dat zij met deze Flynnder nog heel veel mooie avonturen gaat beleven. En ik ben daar uiteraard graag deelgenoot van.

Lieve Lenk, dankzij jou weet ik wat elkaar steunen door dik en dun betekent. Dankjewel voor je geweldige vriendschap!

 

6 oktober 2011

Dankbaar

Het is al weer een tijdje geleden dat ik een stukje op mijn website heb geplaatst. De afgelopen weken, rond de derde en vierde chemo, waren zwaar en hierdoor was ik vaak niet in staat om voor mijn vier zwartjes te zorgen. Ze zijn daarom de laatste tijd veel bij Willy geweest. Bij haar thuis worden mijn meisjes liefdevol opgenomen en naast vele wandelingen ook op culinair gebied enorm verwend.

Op betere dagen, met weer een beetje energie, kwam Willy naar Nunspeet rijden om samen een wandeling met de honden te maken. Heerlijk om in Nunspeet de bossen te verkennen samen met ons vrolijke zestal.

Ons zestal (Pip, Harley, Piusz, Flynn, Saszu en Jorja)

Natuurlijk voel ik mij zo af en toe schuldig dat ik er niet helemaal voor mijn dametjes, en vooral voor mijn kleintje Flynn, kan zijn. Maar ik weet zeker dat mijn meiden niets te kort komen in Lelystad. En Flynn, ach wanneer ik merk hoe vrolijk en vrij zij de wereld aan het ontdekken is, dan weet ik zeker dat het met mijn pup goed komt. Ondanks dat wij elkaar niet dagelijks zien, ben ik zo gelukkig dat de band die Flynn en ik samen hebben er niet onder te lijden heeft. Elke keer is ze weer zo ontzettend blij mij te zien, haar staart kwispelt dan volop en haar hele achterlijfje swingt mee.

Vanaf vandaag ben ik voldoende opgeknapt om de zorg van mijn dametjes weer op mij te nemen en komen ze weer thuis. Ze zullen zwaar moeten afkicken want kippensoep, tartaartjes, haring in tomatensaus, gebakken biefstuk, kip Jambalaya enz. staan niet bij ons op het menu.

Ik ben Willy, maar ook haar partner Hans, ongelooflijk dankbaar voor de geweldige verzorging van onze vier wijfies. Ik realiseer mij heel goed hoe zwaar het is om in totaal zes Flatjes in huis te hebben, waarvan één energieke pup.

Wil, ik weet niet wat ik zonder jouw vriendschap, steun en hulp zou moeten, echt super super bedankt.

 

1 september 2011

Foto's en stamboom Flynn

De afgelopen dagen ben ik met mijn fototoestel op pad geweest om een nieuwe portret- en een standfoto van Flynn te maken. Ik moet nog een eigen pagina voor Flynn maken, maar daar ben ik nog niet aan toegekomen.

Wat een lekker koppie en rechts Flynn in stand (12 weken oud)

Het leek mij wel leuk om de stamboom van Flynn alvast te laten zien. In haar stamboom komen mooie oude lijnen voor zoals Wizardwood en Waverton. Ik vind het heel gaaf dat Varingo Richboy, de opa van Harley, in de stamboom van Flynn terug te vinden is. Maar ook Little Red Rooster of Varingo en de Gowran lijn die achter George zit. Al met al, wat mij betreft, een geweldige stamboom.

Envy Ashes of St. Helens	Gowran Indigo Extra	Little Red Rooster of Varingo	Blackrake Otello of Collyers
			Lilith Leaf
		Gowran Tres Cher	Varingo Richboy
			Summer Nights Dream of Gowran
	Conover's Xellent Xperience	Xellent-Star	Lady Doc's Humbug
			O'Flanagan Newbury
		Conover's Storm Light	Varingo Stormbrook
			Searover My Look
Hilaria Umbra Fida	Tewbell's A French Challenge	O'Flanagan Much Ado about Nothing	Toffedreams Talisker
			O'Flanagan Upp Som en Sol
		Dark Noble's Bellflower	Wizardwood Pretender
			Blackpicks Keep on Seeking
	Dancing Shadow Acacia	Bombay Saphir Of Lorien	Wild Field's Candlelight Actor
			Waverton Sherry
		Whipcord's Lilly	Chervil of Gallaber from Clowbeck
			Whipcord's Wise Lady

De stamboom van Khila-Flynn Umbra Fida

Na de tweede chemo heb ik een paar zware dagen gehad, maar ik ben al weer behoorlijk op de been. Ik geniet van mijn dondersteentje Flynn en die geniet op haar beurt van haar leventje. Gelukkig heb ik inmiddels weer genoeg energie om met Flynn en Harley te trainen. Heerlijk, trainen met mijn hondjes, is voor mij dé manier om eventjes alles te vergeten.

Maar lekker wandelen met mijn meisjes is ook een manier om mijn hoofd leeg te maken. Toen het vorige week donderdag zulk prachtig weer was, heb ik samen met Willy in Vierhouten over de hei gewandeld. Omdat de hei op dit moment volop in bloei staat is het hier werkelijk prachtig, net één grote paarse zee. Er kwam een vriendelijk echtpaar naar ons toe, dat geïnteresseerd was in ons vrolijke zestal. Ze boden zelfs aan om een foto van ons alle acht te maken. Dit is het resultaat, ik vind het een super vrolijke foto geworden!

Van links naar rechts Pip, Jorja, Piusz, Harley, Flynn in de armen van Willy, en Saszu

De pagina "Over ons" heb ik aangepast, uiteraard verdient Flynn op deze pagina ook de aandacht. Binnenkort ga ik met mijn fototoestel op stap om een foto van ons viertal te maken. Want zo'n foto kan natuurlijk niet op de pagina "Over ons" ontbreken.

 

24 augustus 2011

“Mijn” twee bruintjes

Ja, het voelt inmiddels alsof het ook mijn hondjes zijn, de twee bruintjes van Willy. Samen hebben wij de afgelopen jaren al zoveel beleefd tijdens wandelingen, trainingen en vakanties. Er staan veel mooie “bruine” momentjes op mijn netvlies. Het zijn twee ongelooflijk lieve schatten. Piusz met haar zachte zorgzame karakter en Saszu, een heerlijk vrolijk hondje en de belhamel van de roedel. De twee bruintjes zitten in mijn hart. En nu nog veel meer ………

Links Piusz met haar zachte uitstraling en rechts het ondeugende maar ook lieve koppie van Saszu

Mijn vier meisjes logeren, door mijn ziekte, de laatste tijd regelmatig bij Willy. Wat een drukte moet het zijn in Lelystad; vijf volwassen Flatjes en één pup. Gelukkig krijgt Willy hulp van de bruintjes, want die twee spelen een belangrijke rol bij de opvoeding van mijn ondeugende pup. Mijn zwartjes vinden de opvoeding van Flynn niet echt interessant en houden zich liever met andere zaken bezig.

Eerst voorzichtig spelen, maar nu moeten de grenzen duidelijk worden

Eerst heeft Piusz heel voorzichtig aan Flynn geleerd hoe je speelt. Maar nu mijn pup twaalf weken oud is, is Piusz ervan overtuigd dat Flynn haar grenzen moet leren kennen. Ze laat Flynnder precies op het juiste moment weten wanneer ze het te bont maakt.

Saszu vindt spelen met mijn puppy enig en samen hebben ze de grootste pret. Maar de laatste dagen accepteert ook Saszu niet alles meer van de kleine ondeugd. Net zo subtiel als haar moeder Piusz is Saszu nu ook nauw betrokken bij de opvoeding van mijn kleintje.

Mijn zwartjes bekijken het geheel en draaien zich zuchtend om.

Links wel heel erg ondeugend en rechts samen even lekker rollen

“Mijn” twee lieve bruintjes hebben één van de belangrijkste onderdelen van de socialisatie van Flynn op zich genomen; de "hondentaal". Ik ben ze daar ben heel dankbaar voor. Lieve Piusz en Saszu een dikke, dikke knuffel.

 

18 augustus 2011

Een week uit het leven van Flynn

De afgelopen week voelde ik mij elke dag weer een beetje beter. Hierdoor kon ik weer heerlijk op stap met mijn vier dametjes. Ik voelde me zelfs zo goed dat ik zalig met Harley en Flynn heb kunnen trainen. Vrijdag was ik voldoende opgeknapt om met Harley mee te doen aan de training bij Willy. Ze ging super mijn kleine zwartje, wat was ik trots op haar. We hadden prima contact en alle proeven heeft ze ondanks haar schijndracht met veel power gedaan. Wat is het toch een lekker ding, die Harley van mij.

Willy heeft mij heel lief deze week een paar keer de gelegenheid gegeven om met Flynn te trainen. Zie hieronder een verslag met foto's van mijn avonturen met kleine Flynnder (haar nieuwe bijnaam).

Links Flynn met een zandneusje en rechts een foto van ons saampjes

Vorige week zondag was er puppytraining in Nunspeet. Er stonden veel oefeningen op het programma, waaronder een sleepje met voer. Alle hondjes hebben de sleep uitstekend gelopen. Ook Flynn heeft laten zien dat zij een prima neus heeft. Flynn haar grootste vriendje in dit puppy groepje is Weimeraner Koa. Ze kunnen samen erg leuk spelen en zoeken elkaar steeds op.

Inzet bij de sleep en samen schuilen voor de regen onder de plu met vriendje Koa

Van de week stond de eerste zwemles van Flynn op het programma. Het inentingsschema in Duitsland is iets anders dan bij ons in Nederland en daarom mocht zij met 11 weekjes al het water in. De hele dag was het droog en zonnig geweest, maar toen wij bij het water aankwamen viel het met bakken de lucht uit. Het plan om het water in te gaan was nu niet meer verstandig noch aantrekkelijk, want een koudje kan ik mij nu echt niet permitteren. Willy was zo lief en moedig om met dit vreselijke weer toch het water in te gaan. In eerste instantie vond Flynndertje al die nattigheid toch eigenlijk wel eng. Maar toen Piusz, die een tweede moeder is voor kleine Flynn, uit de auto werd gehaald, voelde mijn wijfie zich meteen gesteund en zwom na even aarzelen toch een klein stukje mee. Prima, de eerste stapjes waren gezet.

De eerste zwemles van Flynn, een groot succes en rechts Flynn aan de pin bij de zaterdagtraining

Vrijdag even voor de training van Harley hebben we de zwemles uitgebreid. Willy stond aan één kant van het water en ik aan de overkant. Op het teken van Willy kon ik haar influiten en na wat aanmoedigingen kwam mijn kleintje mijn kant op gezwommen. Het zwemmen ging al stukken beter, wat waren we trots. De kantjes waren echt niet zo eenvoudig, maar Flynn kwam stoer helemaal zelfstandig de kant op, nog iets om trots op te zijn.

Zaterdagmiddag heb ik bij Willy mee kunnen trainen met een jongehondengroep. Mijn kleintje zat gedurende de les aan de pin en ze heeft haar ogen uitgekeken (zie foto hierboven). De eerste oefening was het over water sturen. De hondjes uit deze groep zijn al behoorlijk gevorderd en gaan bijna allemaal blind over. Voor Flynn werd de oefening uiteraard aangepast. De oefening van vrijdag werd herhaald.  Na even kort aarzelen nam zij stoer de beslissing om naar mij toe te zwemmen en ik heb haar hiervoor natuurlijk uitbundig beloond. We deden deze oefening nog een keer nu nam zij nog veel sneller de beslissing om te komen. Wat een ongelooflijke stappen heeft deze knapperd in een week tijd gemaakt. Een paar daagjes geleden nog haar eerste zwemles en nu zwom ze al alsof ze dat al jaren doet.

Daar zwemt dat kleine ding, gaaf he!

Een andere oefening was een apport op een konijn. Nou ontbreekt het mijn pupje niet echt aan buitdrift. Haar brengdrift is wat minder:- ) Dus doen wij de apportjes voorlopig alleen aan de lijn, want anders gaat dit dametje met het apport aan de haal.

Tussendoor even aandacht voor het vrouwtje en rechts pakt Flynn haar eerste konijntje op

Afgelopen zondag weer de puppytraining in Nunspeet. De eerste oefening was volgen, deze keer zonder koekje. Het vasthouden van de aandacht van de pup met behulp van je stem is hierbij belangrijk, maar soms ook best lastig. Deze oefening ging heel goed en Flynn had al snel in de gaten wat de bedoeling was.

Daarna een oefening met wachten voor de voerbak. Nu is Flynn behoorlijk food-obsessed, dus dit was een spannende opdracht voor ons. Thuis zijn wij hier ook al mee bezig geweest, maar het ging tot nu toe nog niet helemaal naar wens. Ook nu moest ik haar ook weer een paar keer goed duidelijk maken dat zij rustig moet blijven zitten voordat zij wat te eten krijgt. Maar vrij snel lukte het toch om haar netjes te laten wachten en gaf ik haar het commando "toe maar". Aansluitend hebben we ook nog een begin gemaakt met het vooruit sturen op de voerbak.

Kijk eens hoe netjes zij meeloopt, wachten op het voer was moeilijk maar ........ het is gelukt!

Tenslotte nog een apport op een dummy. Toen de dummy de grond raakte gaf ik haar het commando "apport". Ze kwam bij de dummy en toen ik floot kwam ze direct mijn kant op. Op het laatste moment probeerde ze nog even een ander kant op gaan, maar toen ik een stapje opzij zette kwam zij al bijna model voorzitten. Ik was helemaal verbaasd, wat een kanjer!!!

Flynn zit er klaar voor en rechts komt ze trots aan met het apport

Wat was het weer een gave les en wat hebben de hondjes veel geleerd. Willy echt super bedankt voor deze geweldige training.

Links bijna model apport, wat knap en rechts: er wordt goed voor mijn kleine wijffie gezorgd!

Ze heeft zelfs een regenjasje van het baasje van Koa te leen gekregen op de rechter foto Flynn en de "nieuwe" Lenk

Tijdens de afgelopen week bleek mijn angst volledig onterecht dat mijn speciale band met Flynn, door de logeerpartij van anderhalve week, er niet meer zou zijn. Blijkbaar was onze band vóór die tijd al zo bijzonder geweest dat wij die samen moeiteloos weer hebben opgepakt. Ik wist het vanaf de eerste keer dat ik haar in mijn armen had ......... dit zou een heel bijzonder hondje voor mij worden en dat is ze!!!

Afgelopen maandag heb ik mijn tweede chemokuur gekregen. De dosis is met 20% verlaagd om te voorkomen dat ik niet zo ziek wordt als de vorige keer. Mijn vier bijzondere meisjes zijn weer uit logeren bij Willy, maar ik hoop dat ik deze keer beter reageer op de chemo en dat ze alle vier weer heel snel naar huis kunnen komen.

 

6 augustus 2011

Mijn kanjers

Flynn heeft een week de tijd gekregen om te wennen aan haar nieuwe huis, haar nieuwe roedel en alle regeltjes in huize Krispijn. Het is genieten: haar vrolijkheid, haar uitdagingen tot spel met de grote meiden en haar ontroerende aanpassingsvermogen.

Maar helaas wist ik dat wij na dit weekje voor eventjes afscheid van elkaar moesten nemen, want op maandag 25 juli stond mijn eerste chemokuur gepland. Bij een informatief gesprek over de chemo werd uitgelegd dat je de eerste drie dagen van de kuur erg toxisch bent. Zo erg, dat zelfs transpiratie voor een ander al giftig is. De eerste vraag die bij mij opkwam was, wat de consequentie van deze toxiteit voor mijn honden zou kunnen zijn. De oncologie verpleegkundige kon geen antwoord op deze vraag geven. Thuis leverde een zoektocht op internet ook niets op. Toen bedacht ik mij dat er toch richtlijnen moesten zijn voor kinderen van ouders die behandeld worden met chemo. Dat bleek het geval. Deze richtlijnen adviseren kinderen, de eerste drie dagen van de kuur, uit de buurt van de met chemo behandelde ouder te houden. Op schoot nemen, knuffelen e.d. wordt ten strengste afgeraden. Voor mij was het meteen duidelijk....... mijn vier dametjes moesten een paar dagen uit logeren. Mijn lieve vriendin Willy bood onmiddellijk aan om voor mijn viertal te willen zorgen. Hoe moeilijk ik het ook vond, vooral voor kleintje Flynn, het welzijn van mijn hondjes komt op de eerste plaats.

Helaas bleef het niet bij drie dagen zonder mijn kanjers. De bijwerkingen van de chemo waren zo heftig dat er in het weekend werd besloten mij acuut op te nemen in het ziekenhuis. Na 6 nachten ziekenhuis waren de bijwerkingen eindelijk weer onder controle en mocht ik naar huis.

Op 4 augustus was Pip jarig, ze is 10 jaar geworden. Het is ongelooflijk en ik voel mij echt een geluksvogel dat mijn Dipper deze leeftijd heeft bereikt. Pip zit sinds een paar maanden op permanente pijnmedicatie voor haar schouder en sindsdien gedraagt ze zich weer als een jong veulen. Helaas lag ik de 4de nog in het ziekenhuis. Maar we hadden een plan gesmeed. Tijdens het bezoekuur ben ik, compleet met infuuspaal, naar de hoofduitgang gelopen en ben daar op een bankje gaan zitten. Ton liep naar de parkeerplaats en haalde Pip uit de auto. Toen ze mij zag kwam ze super blij naar mij toe en hebben we samen lekker geknuffeld. Wat was het heerlijk om op deze mooie en bijzondere dag heel even saampjes met mijn Pip te kunnen zijn. Mijn oudje is tien ..........!!!

Mijn kanjertje Pip, 10 jaar

We komen er door de omstandigheden maar niet aan toe om foto's van Flynn te maken, echt vreselijk. Dit weekend hoop ik voldoende fit te zijn om even met de camera op stap te gaan. Daarom toch nog een paar foto’s van Flynn toen zij nog bij Anke was. De eerste foto is eentje in stand, hierop kun je zien dat ze goed in elkaar zit. Natuurlijk moet ze nog uitgroeien en blijft het afwachten hoe zij er uiteindelijk uit gaat zien, maar de basis is prima. De tweede foto is het laatste portretje dat Anke van haar heeft gemaakt, ziet ze er niet schattig uit met haar hamsterwangetjes.

Flynn in stand en portret, juli 2011 (foto's Anke en Rainer Wolf)

Tijdens onze vakantie in Duitsland hebben wij een fantastisch wandeling met de honden gemaakt. Deze wandeling was uitgezet langs kunstwerken in het landschap. In 2009 hebben wij in Noord Duitsland ook zo'n kunstroute gelopen en hebben hier erg van genoten. Een verslag van deze route kun je vinden onder Nieuws van december 2009. Deze wandeling had van mij de titel "Kunst und Hund" gekregen. Binnenkort dus deel II van "Kunst und Hund". Alvast een klein voorproefje van deze wandeling (van het kunstwerk is bijna niets te zien, maar zeg nou zelf ........die vijf Flatjes zijn toch al een kunstwerk op zich!!!)

Piusz, Harley, Saszu, Pip en Jorja

 

24 juli 2011

Mijn naam is ……..

Op 13 juli hebben Willy en ik in Duitsland het Umbra Fida K-nest getest. Het was een feestje. Allemaal ontzettend leuke puppies, met fantastische werkkwaliteiten. Anke mag heel trots zijn op dit nest. Mijn keuze was niet moeilijk. Toen alle pups waren getest, was het overduidelijk dat teefje Roze mijn nieuwe werkmaatje zou gaan worden. Wat een heerlijk vrolijk hondje, met een super goede neus en uitstekend doorzettingsvermogen. Rosie (haar bijnaam in het nest) vindt het heerlijk om samen met mij dingen te ondernemen. Een lekker stabiele pup met een geweldige kwispel. Verder ziet ze er qua uiterlijk ook nog eens veelbelovend uit. Ik ben echt super blij met haar!

Anke heeft mij de kans gegeven haar roepnaam op de stamboom te laten vermelden. Omdat ze uit het K-nest komt, moest haar naam met een ‘K’ beginnen. Ik heb haar, net als Harley en George, naar haar moeder genoemd en officieel heet ze Khila-Flynn Umbra Fida. Flynn is haar roepnaam (ook in het geven van jongensnamen aan mijn teefjes wil ik consequent blijven).

Khila-Flynn Umbra Fida

Ik ben Anke heel dankbaar voor dit heerlijk lieve hondje, waar ik sinds de dag dat wij naar Nederland reden al meteen een geweldige band mee heb. Ze volgt mij overal en vindt het heerlijk om samen met mij te spelen. In huis draagt ze alles wat ze vindt en komt dit met een brede kwispel al bijna bij mij brengen!@#$%........ Het is een slim meisje, dat snel leert. Ze kan al zitten, kent haar naam, kan een stukje volgen, komt meestal op de fluit en gaat soms netjes voorzitten. Overdag of ’s nachts slapen in de bench: Werkelijk je gelooft het niet, maar ook dan is het een engeltje. Alles bij elkaar een wonderpup!!!!!!!!

Al met al is het weer een heel nieuw avontuur en een geweldige ontdekkingsreis met deze kleine prinses (sorry Har, maar natuurlijk blijf jij mijn über prinses). En al is dit mijn vijfde Flat wijffie, ook met haar zal ik tegen dingen aan lopen die ik nog niet eerder heb meegemaakt en waar ik hard aan zal moeten werken. Maar dat maakt elke pup altijd weer zo ontzettend spannend.

Pip en Harley vinden haar erg lief en corrigeren haar met een zacht grommetje wanneer Flynn iets te vrijpostig is. George vindt Flynn nog een beetje eng en moet nog best wennen aan de nieuwe aanwinst. Maar ook dit gaat inmiddels al een stuk beter.

Vandaag hebben Flynn en ik onze eerste puppytraining gehad. Ondanks het herfstachtige weer heeft ze zich van haar beste kant laten zien. Wat ben je dan trots op haar eerste stapjes……..

Ze komt!!!

Met alle hondjes (8 in totaal), die aan deze training meedoen, hebben Willy en ik al de eer gehad kennis te maken tijdens de puppytest. We zijn erg benieuwd of de puppyeigenaren hun kanjers in het door ons gemaakte karakterprofiel herkennen.

 

8 juli 2011

Wie van de drie?

Vorige week zijn Willy en ik een paar dagen naar Duitsland geweest. Ik heb namelijk besloten één van mijn mogelijke doelen voor dit jaar te benutten en toch voor een pup te gaan.  Maar hoe ben ik eigenlijk tot deze beslissing gekomen.

Zo’n twee jaar geleden, tijdens het Zuid-Duitse Flat Treffen, heb ik Anke Wolf leren kennen. Anke is de fokster van de Umbra Fida kennel. Tijdens deze ontmoeting heb ik ook haar Fatcoats ontmoet en op één daarvan was ik op slag verliefd. Dit Flatcoatje, genaamd Hila, is een heerlijke hond. Een snel, slim en gepassioneerd dametje, met heel veel humor.

Toen bleek dat Harley geen pups zou krijgen, moest ik op zoek naar een geschikte fokker. Een fokker die op het zelfde type Flatcoats valt. Maar wat is nou eigenlijk mijn ideale type Flatcoat? Uiteraard zijn gezondheid en karakter voor mij het allerbelangrijkste. Op werkgebied ziet mijn favoriete Flatcoat er als volgt uit: een gepassioneerde werker, met veel doorzettingsvermogen en in het bezit van een groot probleemoplossend vermogen. Een Flat die werkt met hoge snelheid en uitstekend neusgebruik. Bij dit type Flat ontkom je niet aan een bepaalde neiging tot zelfstandigheid. Deze eigenschap maakt mijn ideale type niet altijd even makkelijk voor te jagen, maar dat zie ik juist als een geweldige uitdaging.

Maar goed, weer even terug naar het begin. Na het Flat Treffen heb ik Anke nog een paar keer ontmoet en wij hebben veel, heel veel over Flatcoats gesproken. Tijdens deze gesprekken werd mij duidelijk dat Anke en ik op één lijn zitten en op het zelfde type vallen. Toen zij mij aan het begin van dit jaar vertelde dat zij met Hila ging fokken en welke reu ze ging gebruiken, viel het laatste stukje van de puzzel op zijn plaats ........ mijn volgende Flatcoat zou er één van de Umbra Fida kennel worden.

Na de diagnose borstkanker begon ik te twijfelen of het wel verstandig was om een pup te halen. Mijn grootste twijfel was of ik deze pup wel dát kan geven waar elke hond recht op heeft. Maar op gegeven moment werd mij duidelijk dat, juist dóór de zware omstandigheden van dit moment, dit kleintje een heel bijzonder hondje gaat worden.  Een Flatcoat waar ik natuurlijk heel veel van ga houden. Een hondje die de hoop voor de toekomst symboliseert en een reden geeft om, hoe ziek ik mij dadelijk ook voel, er toch op uit te gaan. Het kan niet anders dan dat ik met haar een enorme band ga krijgen. Juist daardoor zal zij niets te kort komen, dat weet ik nu zeker.

Na deze beslissing te hebben genomen moest Anke natuurlijk nog worden ingelicht. Het is echt geweldig zoals zij heeft gereageerd. Ik ben haar heel dankbaar voor het vertrouwen dat zij in mij heeft.

Afgelopen weekend zijn wij dus in Duitsland geweest en hebben alle pups gezien. Het nest bestaat uit 5 reutjes en 3 teefjes. Het is een geweldig nest, waar Anke trots op kan zijn. De teefjes zijn alle drie erg leuk. Half juli gaan wij weer richting Duitsland. Willy en ik doen de puppytest en dan zal duidelijk worden welk hondje voor mij is. Tot nu toe blijft dus de vraag: Wie van de drie ……?

Wordt het teefje Roze, Oranje of Zwart??? (foto's Anke en Rainer Wolf)

Ze zal in ieder geval wat speelgoed betreft niets tekort komen. Van Willy heb ik voor elke bestraling een speeltje voor haar gekregen (in totaal 26 stuks). Lieve Wil, echt super bedankt voor dit geweldig lieve maar ook komische idee!!!

Heeeeeel veel speelgoed

Deze week heb ik de laatste bestralingen gekregen. Ik ben klaar met het eerste gedeelte van mijn behandeling. Nu een paar weken rust. Heel fijn want hierdoor krijg ik ook de tijd om mijn kleintje zelf te halen en haar te laten wennen aan haar nieuwe thuis. Op de 24ste juli staat de eerste puppytraining al gepland. Ik heb er zin in en kan niet wachten!

 

25 juni 2011

Just the way you are

Vandaag is mijn oogappeltje Harley jarig. Wij wensen haar broertjes Kenai, Max, Murphy, Perro en Stern en haar zusje Bretta een hele fijne dag. We hopen dat jullie vandaag flink worden verwend. Vanuit Nunspeet een hele dikke knuffel van mams Pip, zusje Harley en natuurlijk ook van ons.

Van links naar rechts Kenai, Max, Murphy, Perro, Stern en Bretta

Waarom Harley mijn oogappeltje is, zal ik proberen uit te leggen. Ik hou van alle drie mijn honden even veel. Zowel Pip, Harley en Jorja hebben iets moois en iets minder moois, zowel qua karakter als qua uiterlijk. Voor mij maken die minpuntjes niets uit, ik hou onvoorwaardelijk veel van mijn drietal. Maar met Harley heb ik iets speciaals. Ten eerste omdat zij mijn eerste zelf gefokte Flatcoat is. Ze is bij ons thuis geboren en deze geweldige ervaring geeft natuurlijk meteen al een sterke band.

Toen Harley nog maar net drie weekjes oud was, werd ze erg ziek. Ze had een flinke blaasontsteking te pakken. Ik voelde mij erg machteloos en verdrietig toen dat kleine en hulpeloze pupje zo ziek was. Maar onze band ........ werd hierdoor alleen maar sterker.

Al snel bleek dat Harley en ik elkaar in vele opzichten goed aanvoelen. Samen zijn wij een team en tijdens de training is dat goed te merken. Wij vinden het heerlijk om samen te werken. Het is elke keer weer een genot om met haar een dirigeeropdracht te doen. Door de geweldige training bij Willy is ze niet alleen heel goed dirigeerbaar, maar is haar eigen initiatief ook ruimschoots ontwikkeld. Mijn kleine zwartje zit dus goed in balans.

Samen een team

Harley geniet volop van het leven en straalt dat helemaal uit, daar kan ik vreselijk van genieten. Maar ik weet zeker, juist omdat wij elkaar zo goed aanvoelen, dat zij op dit moment alle spanningen en onzekerheden in mijn leven ook voelt. Op de momenten dat ik het even moeilijk heb, lukt het haar toch iedere keer weer om mij aan het lachen te krijgen of te troosten. Dat is toch wel heel bijzonder lief en ontroerend.

Mijn lieve Harley

Harley echt een heerlijke Flatcoat met misschien niet de mooiste staart van de wereld, maar ik ken niet één Flatcoat met zo'n geweldig prethoofd.

Harley's prethoofd

Ik hoop dat ik mijn gevoel voor Harley goed heb kunnen omschrijven. Misschien dat dit couplet van het nummer "Just the way you are" van Bruno Mars, nog iets duidelijker maakt wat ik voor mijn kleine zwartje voel.

When I see your face

There’s not a thing that I would change

Just the way you are

And when you smile

The whole world stops and stares for a while

Cause girl you’re amazing

Just the way you are …….

 

8 juni 2011

Alpe d'HuZes

Morgen donderdag 9 juni fietst Amber van Driel de Alpe d'HuZes. Amber is een oud trainingsmaatje van mij. Samen, met onze hondjes Crady en Pip, waren wij lid van een jachthondentrainingsgroep in de omgeving van Delft.

De Alpe d’Huzes, waar Amber aan deelneemt, is het jaarlijkse wielerevenement waarbij deelnemers individueel of in teamverband minimaal zes maal op één dag de Alpe d'Huez beklimmen. Niet zomaar, maar om geld op te halen voor het onderzoeksfonds van de KWF Kankerbestrijding.

De tweede beklimming van de Alpe fietst Amber speciaal voor mij. Maar haar doel is natuurlijk om het die zes keer te halen. Amber echt super bedankt en zet ´m op, het gaat je lukken!! Als je de beklimming van Amber wilt volgen kijk dan op haar site http://3ly-goes-6.blogspot.com.

Inmiddels heb ik er al weer ruim twee weken bestraling op zitten. Het gaat goed en ik heb voldoende energie om van mijn dametjes te genieten. Tussen de ziekehuisbezoeken door probeer ik zoveel mogelijk tijd te vinden om leuke dingen te doen. Favoriet is natuurlijk om samen met mijn dametjes op stap te gaan en naast wandelen met het drietal natuurlijk ook heerlijk te trainen.

Typisch Pip

Tijdens één van deze wandelingen heeft Willy deze prachtige foto van Pip gemaakt. Bijna tien jaar en nog steeds vol energie, presteert zij het iedere wandeling weer, om zo vies mogelijk te worden. Tsja, dat is nou typisch mijn Pip.

 

23 mei 2011

Doelen stellen

Elk jaar probeer ik op het gebied van honden een aantal doelen na te streven.

Neem nou bijvoorbeeld mijn Pip. Zij is, met haar bijna 10 jaar, een dame op leeftijd aan het worden. Hierdoor wordt mijn het steeds moeilijker om haar zowel lichamelijk als geestelijk in topconditie te houden. Maar toch staat dit doel elk jaar weer hoog op mijn lijstje en is Pip nog steeds op alle fronten happy.

Het kan natuurlijk ook gebeuren dat het niet lukt om een doel te bereiken. Zoals vorig jaar het fokken van een nestje met Harley. De door ons zo gewenste puppies waren niet te zien op de echo en daarmee kwam aan deze droom een abrupt einde. Ik vind het nog steeds erg jammer dat ik geen nakomeling heb van deze geweldige Flatcoat.

Dit jaar stonden weer een paar doelen op mijn verlanglijstje. Natuurlijk was het in goede conditie houden van Pip er één van. Een nieuwe pup halen, met Harley meedoen aan een paar wedstrijden en samen met Willy trainingen en workshops geven, waren voor mij ook heel belangrijk!

Maar na de diagnose borstkanker heeft het overwinnen van deze ziekte mijn hoogste prioriteit. Hierdoor word je gedwongen om te relativeren en weet ik dat het niet realistisch is om al mijn eerder gestelde doelen na te streven. Ik moet mij focussen op “het nu”. Want het allerbelangrijkste is dat ik herstel en hopelijk nog heel lang van mijn meiden kan genieten en alsnog mijn doelen kan bereiken.

Daarom voor dit jaar een open doel: kansen benutten wanneer ze zich voordoen. Samen met mijn meiden gaat dat lukken, dat weet ik zeker!

Samen met mijn meisjes

P.S. Afgelopen vrijdag heb ik te horen gekregen dat dinsdag a.s. de eerste bestraling zal plaatsvinden. Ineens wordt het feit dat ik kankerpatiënt ben concreet, maar tegelijkertijd begint nu ook mijn herstel. Ik ga ervoor!

Wil bedankt voor de foto's, je hebt ons geweldig getroffen

 

2 mei 2011

Samenwerken

Eén van Harley’s sterkste punten is dirigeren, ze vindt het heerlijk om samen te werken. Kort na mijn borstoperatie wilde ik zo snel mogelijk de training weer oppakken. Voor mij is het heel belangrijk om afleiding te zoeken en niet continue aan alle nare behandelingen, die ik nog moet ondergaan, te hoeven denken.

Goed plan natuurlijk, maar ik heb tijdelijk een fysieke handicap. Ik kan mijn rechter arm nog niet optimaal benutten en dat is niet echt handig als je wilt dirigeren. Maar daar hadden Willy en ik een list op verzonnen. De afspraak was als volgt; ik zou naar links sturen en de fluitsignalen en commando’s geven. Zodra ik rechts of vooruit wilde sturen, zou ik mijn armen op de rug doen en zou Willy de armbewegingen maken.

Willy had een proef bedacht met een dubbele markeer en een blind. De eerste markeer viel in het water en de tweede was een markeer op een akker. De watermarkeer moest als eerste binnenkomen en hier hadden Harley en ik de hulp van Willy nog niet nodig. Daarna moest ik Harley tussen de valplek van de twee markeers door, naar een blind op een verdere akker sturen. De afstand van de blind was ruim 300 meter. Ik stuurde Harley vooruit en die ging mij iets te veel richting water, dus blies ik op de zitfluit. Nu kon Willy aan het werk, want Harley moest een stukje naar rechts. In de lijn van de blind gaf ik weer de zitfluit en met hulp van Willy gaf ik het commando "vooruit". Ze reageerde prima op de armsignalen van Willy. Met nog een paar zetten kwam Harley bij de blind, knappe hond. Hierna mocht ze de tweede markeer halen en ook die kwam snel binnen. 

Het was fantastisch om te merken hoe Harley met ons samen wilde werken, het maakte haar niets uit die "dubbel handling". Willy en ik werkten samen als een geoliede machine, wij voelden elkaar feilloos aan en de commando’s gingen moeiteloos in elkaar over. Het leek eigenlijk wel of wij dit altijd zo doen. Erg grappig, maar vooral heerlijk dat ik nu toch lekker kan meetrainen met mijn oogappeltje Harley.

Teamwerk (met dank aan José Nijssen en Astrid Boersma voor de foto's)

Nog even een toelichting bij de foto’s. Op de linker foto zie je dat Harley naar rechts wordt gestuurd om weer in de lijn van de blind te komen. Als je heel goed kijkt zie je Harley, op de rechter foto, nog net tussen Willy’s hoofd en rechter arm. Ze is hier nog zo'n 75 meter verwijderd van de blind.

Zoals beloofd nog een paar foto's van onze heerlijke vakantie in Frankrijk. We waren samen met onze vrienden Beatrice en Rob en hun gouden mannen Alligean, Yonick en Lachlann. Wij hadden een week lang een strak blauwe lucht en een stralend voorjaarszonnetje. Wat een geluk en wat hebben wij genoten van de prachtige omgeving. We hebben weer heel wat mooie wandelingen gemaakt en lekker getraind met de hondjes.

Op de linker foto Pip, mijn oudje, en rechts op de trap Pip en Alligean en daaronder Lachlann, Harley, Yonick en Jorja

Links Harley lekker bij Ton op schoot en rechts een mooie foto van alledrie

Heerlijk dat onze honden het zo goed met elkaar kunnen vinden. Natuurlijk kennen ze elkaar goed en hebben we al heel wat keren samen vakantie gevierd. Maar toch, het blijft geweldig. De goudjes vond ik helemaal braaf toen bleek dat Jorja halverwege de vakantie loops was geworden. De rust bleef toen Pip, een dag of twee later, ook had besloten loops te worden. Beatrice, Rob en de drie goudjes bedankt voor de heerlijke week.

 

19 april 2011

Flow of Spirits

De betekenis van mijn kennelnaam "Flow of Spirits" is ”Bron van levensvreugde”.

Zelf vind ik het een hele mooie naam, in de eerste plaats omdat ik geen betere omschrijving zou kunnen bedenken voor mijn drie zwartjes. Ik kan zo intens van ze genieten, in huis, tijdens de wandeling of op de training, het maakt niet uit. Ik heb ze nog nooit geteld maar ik weet zeker dat ik per dag wel tientallen keren een glimlach rond mijn lippen krijg. Gekke Pip, die als ze buiten komt onmiddellijk ergens in ligt te rollen en er al meteen niet meer uitziet. Mijn oogappeltje Harley die mij wel een paar keer per dag aan het lachen krijgt met haar grapjes en dan Jorja, die met haar aandoenlijke koppie voor mij gaat zitten.

Mijn kennelnaam heeft sinds kort een nog diepere betekenis gekregen. Eind maart heb ik namelijk de diagnose borstkanker gekregen. Het komende half jaar wordt erg zwaar, maar door mijn drietal weet ik dat ik deze strijd aankan. Zij zijn mijn hoop en zullen mij altijd een reden geven om, hoe ziek ik mij dadelijk ook voel, voor ze te zorgen. Juist de komende maanden zullen mijn drie dametjes daarom voor mij een heel belangrijke bron van levensvreugde zijn.

Niet alleen mijn Flatjes geven mij veel steun, maar zeker ook alle lieve mensen die ik de loop van de jaren om mij heen heb verzameld. Dank jullie wel voor al jullie berichtjes, smsjes, mailtjes, bloemen en kaartjes, het is heerlijk om zoveel steun en liefde te voelen. Ik hou jullie op de hoogte.

Een foto met mijn drie bronnetjes van levensvreugde. De foto is afgelopen maart gemaakt door mijn vriendin Beatrice Albrecht tijdens onze vakantie in Frankrijk. Binnenkort plaats ik nog een paar foto's van deze heerlijke vakantie op de site.

 

10 maart 2011

Mijn Deentje

Jorja is een bijzonder hondje. Ze ziet er aandoenlijk uit met haar grote ronde ogen en haar nog steeds puppyachtige lijfje. In huis is ze lief en eigenlijk onopvallend en staat onderaan in mijn roedel. Ze vindt het heerlijk om lekker te knuffelen en tegen je aan te kruipen. Als je haar aandacht geeft rolt zij zich onmiddellijk op haar rug. Het is de bedoeling dat je dan haar buikje streelt en vaak trap ik hier natuurlijk in. Wanneer je binnenkomt, gaat zij meteen op zoek naar iets wat ze kan dragen (een speeltje, een schoen, haar kleed, het maakt niet uit) en komt dit breed kwispelend bij je brengen. Buiten loopt zij graag de hele wandeling met een balletje in haar bek, ze is dan helemaal happy. Andere honden vindt ze eigenlijk best eng. Maar ondanks dat, benadert ze een vreemde hond met hoge staart en borstel in de nek. Ze besnuffelt de hond dan met een laag kwispeltje. Maar o jee, als deze viervoeter een poging waagt om eens bij Jorja te snuffelen, dáár is ons Deentje niet van gediend. Ik roep George dan ook altijd bij me en laat haar volgen tot de vreemde hond voorbij is.

Jorja stamt af van geweldig werkende voorouders en dat is tijdens de trainingen ook goed te merken. Markeren kan ze als de beste. Een verre afstand, moeilijk terrein, het maakt niet uit, Jorja weet de valplek van het apport exact. Verder heeft Georgie ook een formidabele neus. Het is geweldig om te zien hoe zij al op verre afstand de dummy of het wild in haar neus krijgt. Lijnen lopen kan ze ook fantastisch, als ze zin heeft tenminste. Want een minder sterk puntje is samenwerken, daar houdt Jorja niet zo van. Ze werkt het liefst op haar eigen manier. Je moet dan ook van goede huizen komen om haar te overtuigen van jouw gelijk. Dit maakt het niet eenvoudig om haar te handlen. Ton heeft het hierdoor ook niet altijd even makkelijk tijdens een training. Briljante uitvoeringen van de proeven en uitvoeringen waarbij Ton echt alles uit de kast moet trekken om het apport binnen te krijgen, wisselen elkaar regelmatig af.

Al deze eigenschappen maken onze Georgina zeker niet de makkelijkste Flatcoat, maar wel een bijzonder hondje. En juist daarom hou ik heel veel van dit kleine zwarte wijfie.

Vandaag is onze Verbaan (ja, ja ook Verbaan is één van Jorja’s bijnamen) jarig. Vier jaar geleden kreeg ik van Annika de keus uit drie leverkleurige en één zwart teefje. En dat ene bijzondere zwarte teefje is het geworden. Jorja, mijn Deentje, van harte gefeliciteerd met je vierde verjaardag en dat ik nog lang van je mag genieten.

Annika stuurde vandaag een lief berichtje om ons te feliciteren met Jorja's verjaardag. Als bijlage had ze onderstaande (linker) foto bijgesloten. Een foto van George met twee van haar bruine zusjes druk bezig met tuinieren. Leuk, want deze foto had ik nog niet eerder van haar gekregen.

Jorja, 4 jaar

Vorige week tijdens de ochtendwandeling waren de drie dames behoorlijk door het dollen. Met z'n drietjes renden ze over het veld en door de dekking. Pip, onze brokkenpiloot, heeft daarbij een flinke winkelhaak onder haar linker oog opgelopen. Ik zag meteen dat het gehecht moest worden. Bij de dierenarts werd eerst een los stukje huid weggeknipt en hierna kon de winkelhaak met een paar hechtingen worden gedicht. Gelukkig lijkt Pipper nergens last van te hebben, ze is net zo vrolijk en actief als anders. Maar haar koppie ziet er nu wel flink gehavend uit.

Afgelopen zondag hadden wij Yarny, de vader van Pip, op bezoek. Hij is inmiddels 13 jaar oud, maar daar merk je niets van. Hij heeft de hele wandeling met zijn dochter Pip en kleindochter Harley meegerend. Zoals altijd kwam hij zo af en toe even teruggelopen om te controleren of wij er nog waren. Net als Harley, vindt Yarny het fantastisch om tijdens de wandeling een grote stok te dragen. Heeft zijn kleindochter toch nog iéts van haar opa. Wat een heerlijke hond en hoe ontroerend om zo'n oudje nog zo fit mee te mogen maken. Yarny, ik vind je een kanjer!

Yarny heeft zijn stok even neergelegd

Volgende week gaan wij, samen met onze vrienden Rob en Beatrice en hun drie gouden mannen, een week naar Frankrijk. Eindelijk eens lekker uitrusten van alle drukte van de afgelopen maanden.

 

20 februari 2011

Voor Fidesz

Groots en moedig zijn de woorden die mij te binnen schieten, want zo heb jij jouw strijd van de afgelopen dagen gestreden. Met jouw sterke persoonlijkheid, je eigen wil, jouw onvoorstelbaar lieve karakter en je gevoelige kantjes heb ik je leren kennen en al waren de laatste dagen nog zo zwaar, jij bleef wie je was. Jouw sterke persoonlijkheid en eigen wil hebben niet alleen jezelf, maar ook Willy overtuigd dat het genoeg was ………

En nu ben je er niet meer. Mijn grote zwarte vriendin, ik mis je. Maar weet dat ik je niet vergeet en dat je naast mijn Flow een heel speciaal plekje in mijn hart hebt veroverd. Dag lieverd.

 

14 februari 2011

Mijn grote zwarte vriendin

Mijn grote zwarte vriendin Fidesz is ziek, heel erg ziek. Vier jaar geleden heb ik Fidesz leren kennen en vond haar meteen geweldig. Zij is Willy's oudste Flatcoat en inmiddels elf jaar. Fidesz is een heerlijke hond, een fantastische werker en een grote lieverd, met een geweldig karakter.

Afgelopen week is bij haar een kwaadaardige tumor in één van haar voorpoten ontdekt. Gisteren even voor de training kwam zij, ondanks de pijn, kwispelend naar mij toe gelopen, blij om mij te zien. Ach, wat was ik ontroerd.

Fidesz, met nijlgans, op de Nimrod in 2004

Donderdag wordt Fietje geopereerd. Ik duim niet alleen voor haar, maar natuurlijk ook voor Willy, dat de operatie goed verloopt en dat Fidesz door deze operatie nog een tijd pijnvrij kan genieten van haar leventje. Lieve Fie, ik denk aan je en donderdag ben ik erbij om jou en jouw vrouwtje te steunen in deze zware tijd.

 

27 januari 2011

Go with the Flow

Toen wij elf jaar geleden onze eerste Flatcoat pup ophaalden, hadden wij net een moeilijke tijd achter de rug. Wij vonden gedurende deze verdrietige periode veel steun aan de betekenis van het Engelse gezegde “Go with the Flow”. “Go with the Flow” betekent niet alleen dat je het leven moet nemen zoals het komt, maar dat je bij elk mooi moment, hoe klein dan ook, moet stil staan en genieten. Daarom kreeg onze pup de symbolische naam Flow. Van Flow hebben wij genoten en hoe……..Dit genieten heeft alleen niet lang mogen duren, Flow is maar 6 jaar geworden. Na haar overlijden hebben wij haar laten cremeren en haar urn in onze tuin in Delft begraven. Haar urn heeft in de tuin in Nunspeet ook weer een mooi plekje gekregen. Wij hebben de urn begraven in ons stukje bos, want Flow was dol op wandelen door de bosen. Tijdens zo’n boswandeling kwam ze regelmatig even naar je toe en maakte een sprongetje van blijdschap. Flow, een geweldige Flatcoat, wij missen haar nog steeds…..

Van de week heb ik eindelijk weer eens tijd kunnen vinden om met Pip te trainen. Deze training was behoorlijk confronterend, want bij meerdere oefeningen bleek dat Pips ogen behoorlijk achteruit zijn gegaan. Het was even zoeken welke afstanden voor haar nog zichtbaar waren. Maar toen dit duidelijk was hebben we de oefeningen voor haar aangepast en toen ging het prima. Heel even had ik het moeilijk om te accepteren dat mijn Dipper oud begint te worden. Maar al snel dacht ik: “Go with the Flow”. Pip is er nog …….. daar ben ik erg dankbaar voor. Het is een kleine moeite om tijdens de trainingen de afstanden voor haar in te korten. Zo kan ze lekker blijven werken en daar geniet Pip enorm van.

Met Jorja gaat het prima. Het is zo’n lekker hondje, tijdens de wandeling super braaf en gezellig. Alleen vreemde honden blijft onze George een beetje eng vinden, maar als je haar het vertrouwen geeft dat alles okay is, heeft ons Deentje hieraan de nodige steun. Ton en George genieten samen van de trainingen bij Willy. George geniet van het leven en wij van haar. Dus ook wat George betreft: “Go with the Flow”.

Links onze lieve Flow, foto midden: "Pip, zo zie je toch helemaal niets meer!!!", rechts Jorja geniet van haar balletje

En dan Harley. De laatste paar weken zijn zwaar geweest. Op de datum dat ze was uitgerekend, wilde ze niet eten en begon overal kuilen te graven. Haar melklijsten zijn flink opgezet en ze geeft melk. Thuis is Harley down en ligt alleen maar in haar mandje. Als we wandelen zoekt ze overal een plekje om een holletje voor “haar pups” te graven. Werken is voor haar dé manier om uit haar dip te komen. Tijdens de training was ze wel wat onzeker, maar ze heeft ook geweldig werk laten zien. Het ontroerd mij bijzonder dat het werken voor haar zo belangrijk is, dat zij hierdoor haar schijndracht kan vergeten. Ook nu geldt weer “Go with the Flow”: Het is verdrietig, Harley krijgt geen pups, maar tsjee, wat kan en wil dit hondje graag werken en wat worden wij hier samen blij van!!!

 

14 januari 2011

Workshops

Willy Walbeek en ik hebben al  een meerdere keren in Duitsland een workshop gegeven. Wij werden regelmatig benaderd of wij in Nederland hierin ook konden voorzien.  Vanaf 1 januari 2011 is dat mogelijk. Wil je meer informatie, klik dan op de knop “Workshops” rechtsboven in de banner.

Klaar om in te zetten, uitleg van Willy en wachten in het zonnetje

Op 2 januari jl. was de kick off. Wij hadden een groep van 10 deelnemers in totaal, waarvan  5 combinaties met  een Labrador Retriever, 4 met een  Flatcoated Retriever en 1 deelnemer met een Duitse Staande Langhaar. 

Nabespreken van de oefening, inzet bij de sleep en een Flatcoat apporteert voor het eerst een eend

Het thema van de dag was “geheugen”. We hebben door middel van diverse oefeningen aan de voorjagers laten zien hoe je het geheugen van de hond aanspreekt en traint. De oefeningen waren heel divers en bestonden onder andere uit slepen,  markeren,  verloren zoeken, appeloefeningen en lijnen lopen. Er waren hondjes bij die niet eerder hadden geapporteerd tot honden op B niveau. Voor elke combinatie werden de oefening zodanig aangepast dat er voor elke hond (en uiteraard voorjager) het een uitdaging was om tot succes te komen. Want succes ……. dat is uiteraard ons doel.

Even opwarmen met een kopje soep, model apport en vooruit sturen op een lange lijn

De voorjagers waren allemaal reuze enthousiast en  stonden open voor advies. Samen met hun hondjes hebben ze de hele dag hard gewerkt. Door hun inzet was het voor Willy en mij een feestje om deze workshop te geven. Twee van de Flatcoats Loesje en Magic hadden tot nu toe alleen nog maar getraind voor het Reddingshondenwerk. Tijdens de workshop bleek dat beiden teefjes echte natuurtalentjes zijn.

Apport met fazant, netjes volgen en het langhaartje wordt bedankt voor haar mooie werk

De deelnemers gaven aan het eind van de dag aan dat zij graag nog een keer aan zo’n dag willen meedoen en daarom hebben wij meteen afgesproken in de zomer weer een workshop voor deze groep te organiseren. Deze workshop krijgt het thema “Waterwerk”.

Graag willen wij iedereen bedanken voor hun geweldige inzet en enthousiasme: Bedankt Marja met Sobat, Nanette met Zara, Marjoleine met Loesje, Marjolein met Sunshine, Elly met Magic, Arnold met Yke, Petra met Belle, Cynthia met Luna, Wilma met River en Esther met Puk.
Tot slot willen wij Karin bedanken die ons de hele dag heeft geholpen en Marjoleine van Doorn voor de prachtige foto’s.

 

30 december 2010

Een plekje geven

Onze drie meiden voelen zich thuis in het nieuwe huis en genieten van de bossen in Nunspeet. Pip is nu ruim negen en gedraagt zich nog steeds als een jonge hond. Wel heeft zij besloten haar taak als roedelleidster neer te leggen en dat haar dochter Harley klaar is om deze belangrijke taak over te nemen. Jorja, ons kleine Deentje, is het hier niet mee eens en heeft een tijdje erg haar best gedaan om in aanmerking te komen voor deze functie. Uiteindelijk heeft zij zich erbij neergelegd en ingezien dat Harley toch echt meer aanleg heeft voor het leiderschap.

Ik ben er nog steeds behoorlijk stuk van dat Harley leeg is gebleven. Het blijft voor mij moeilijk te accepteren dat zo’n leuke, lieve en vooral zeer getalenteerde Flatcoat geen puppies krijgt. Vorig jaar was mijn gezondheid van dien aard dat het onverstandig was een nestje te hebben. In verband met Harleys leeftijd wist ik dat er maar één kans was op een nestje van haar. Dat deze ene kans niet zou kunnen slagen verdring je naar de achtergrond, daar kan en wil je niet over nadenken.

Achteraf weet ik zeker dat Harley drachtig is geweest, alle tekenen waren daar. Ze was wat rustiger, had erg veel trek en met zo’n drie weken begonnen haar tepeltjes behoorlijk te groeien. Maar op de dag van de echo waren er geen pups te zien. Wat een onvoorstelbare teleurstelling. Ik vond het erg moeilijk om Manuela, het baasje van Gwindo, maar ook alle mensen die op mijn lijstje voor een pup stonden op de hoogte te brengen van dit nieuws. Ik hoop echt dat zij allemaal binnenkort bij een andere fokker een geweldig Flatcoat pup kunnen ophalen.

Mijn lijn houdt nu op. Vorig jaar bleek al dat het onmogelijk zou zijn om met Jorja te fokken en nu is dus duidelijk dat ook Harley geen puppies krijgt. Hoe verdrietig ik hier ook over ben, het geeft je aan de andere kant weer nieuw inzicht. Zo vanzelfsprekend als ik het eerder heb gevonden dat Pip zeven prachtige pups op de wereld heeft gezet en de geweldige prestaties die ik samen met mijn Dippertje heb bereikt, dat blijkt nu allemaal helemaal niet zo vanzelfsprekend. Ik heb de laatste weken regelmatig een speciaal moment samen met Pip gezocht en realiseer mij nu des te meer hoe bijzonder dit alles is geweest. Ik ben mijn Pip zo dankbaar.

Van Harley hou ik natuurlijk nog net zoveel, misschien door dit hele avontuur zelfs nog meer.

Harley blijft een fantastische Flatcoat, een Flatcoat zoals ze, vind ik, moeten zijn. Een Flatcoat waarop ik hoop er weer één te vinden om een nieuwe lijn op te starten, maar eerst moet ik dit verdriet een plekje geven........

Twee kanjers Harley en Pip

Ik wens alle lezers van mijn site en natuurlijk ook jullie hondjes een fantastisch en gezond 2011.

 

15 december 2010

Verdrietig nieuws

Helaas bleek vandaag op de echo dat Harley geen puppies krijgt. We zijn erg verdrietig.

 

8 december 2010

Een spannende week

Op 29 december hebben wij de deur van ons huis in Delft dichtgetrokken en zijn al onze spullen naar Nunspeet verhuisd. Het huis is bijna klaar en wordt prachtig!!! Omdat de badkamer en de keuken nog niet klaar zijn wonen we nog niet in ons nieuwe huis. Vanaf 29 december hebben wij geen internet aansluiting meer en zijn wij dus niet via de mail te bereiken. Mocht je contact willen dan kan dit voorlopig alleen telefonisch. Mijn telefoonnummer is 06 28 55 1114. Zodra de website en de mail weer on-line zijn zal ik dit op mijn website aangeven.

Volgende week wordt een spannende week. We zullen niet alleen definitief in ons nieuwe huis gaan wonen, maar volgende week staat ook de afspraak voor  de echo van Harley. Dan weten we, na vier weken wachten, of wij  pups van Harley en Gwindo kunnen verwachten.

Gwindo en Harley: sneeuwpret!!!

 

18 november 2010

Harley is gedekt

Sinds gisteravond zijn we weer thuis. Op dinsdag 9 november reden Willy en ik naar Duitsland, Harley was op dat moment 8 dagen loops. Ton kon helaas niet mee, hij had het te druk op zijn werk. Op woensdag had ik met Manuella afgesproken om Gwindo en Harley aan elkaar voor te stellen. Best wel spannend, want wat zouden ze van elkaar vinden? De eerste kennismaking verliep uitstekend. Het was meteen duidelijk; Gwindo en Harley vinden elkaar erg leuk en waren heel lief voor elkaar, maar het was nog te vroeg voor een dekking. Harley is de eerste keer op de 13de dag van haar loopsheid gedekt en de dag daarna nog een keer.

Deze afgelopen week ben ik nog meer overtuigd dat Gwindo en Harley een geweldige combinatie vormen. Ze waren zo lief en ontroerend samen. Ze passen niet alleen qua karakter maar ook qua uiterlijk heel goed bij elkaar. Twee grote lieverds, die als alles goed verloopt, fantastische puppies krijgen. Zo rond half december weten we meer ........

Gwindo en Harley een fantastische combinatie

Naast Manu hebben wij de afgelopen week ook intensief contact met Anke Wolf, de fokster van Gwindo, gehad. Dit samenzijn heeft heel wat uurtjes mooie gesprekken en veel lol opgeleverd. We kennen elkaar nog niet zo lang maar het voelt toch nu al als een fijne vriendschap. Manu en Anke, bedankt voor jullie gastvrijheid, warmte en humor. Het was geweldig!

Tot slot wil ik Willy bedanken. Lieve Wil, bedankt dat je met mij mee bent geweest op dit bijzondere avontuur. Voor mij en ook voor Harley een avontuur om nooit te vergeten, en het avontuur is nog niet voorbij .........

Ook Manu heeft een stukje op haar site geplaatst kijk op www.flats-off-limits.de onder aktuelles.

Ben je geïnteresseerd in een pup uit deze combinatie stuur mij dan een mail. Omdat wij op 29 november a.s. verhuizen naar Nunspeet kan een reactie per mail even duren en de website is mede door onze verhuizing even uit de lucht. Voor vragen of informatie kun je ook telefonisch contact met mij opnemen. Mijn telefoonnummer is 06- 28 55 1114.

 

3 november 2010

Hoera, Harley is loops

Op het moment dat je eruit bent welke reu je voor je teefje gaat gebruiken, wordt het spannend wanneer de dekking daadwerkelijk kan plaatsvinden. Met enige overmoed hoop je dan dat de loopsheid zich zo snel mogelijk, en liefst nog eerder, aandient. Naarmate de tijd verstrijkt, komt de rede weer enigszins terug en besef je dat de natuur gewoon zijn eigen gang gaat. Eind november zal echt waarschijnlijk zijn, toch? Maar ja, dan wordt mams Pip ietwat onvoorspelbaar loops en meent Harley dit niet zo maar ongemerkt voorbij te moeten laten gaan. En voila, op het moment dat je er net niet meer mee bezig bent en al je energie bijna volledig gericht is op je verhuizing naar je droomhuis in Nunspeet: Waaaahhhh, Harley is loops!!!

Jachttraining of behendigheid

Plannen worden in allerijl in gang gezet, dekreu-eigenaar en aspirant-pupkopers worden ingelicht en het staat vast dat het volgende stapje op weg naar een pup waarschijnlijk al volgende week zal plaatsvinden. Wat spannend en bovenal: wat gaaf!!! Gwindo, here we come.

Doggydance of apporteertraining

Mijmerend over het gewenste nest, hoop ik uiteraard dat er gezonde maar ook voldoende puppies geboren worden om mezelf en alle aspirant-pupkopers een passend hondje te kunnen bieden: reutje, teefje, zwart of misschien zelfs bruin? Een gezin met kinderen, een ervaren of beginnend voorjager, actieve buitenmensen, jong of oud? Zomaar wat overwegingen om uiteindelijk tot de juiste match tussen baas en hond te kunnen komen.

Gezinslid en/of reddingshondenwerk

Wat voor mij als fokker voorop staat is dat pupjes uit het nest van Harley en Gwindo terecht komen bij mensen die het waarderen om een mooie, vrolijke en actieve hond als gezinslid op te nemen. Er actief mee bezig zijn is voor mij het belangrijkste. Hoewel Gwindo en Harley beide uit uitstekende werklijnen komen, betekent dit niet dat de pups van Gwindo en Harley alleen geschikt zijn voor de jachthondensport. Ook reddingshondenwerk, behendigheid, flyball, doggydance of gewoon dagelijks heerlijke wandelingen maken, zijn voor mij voorbeelden van actief zijn met je hond. Dit heeft een Flatcoated Retriever nodig om gezond en fit te blijven, zowel geestelijk als lichamelijk.

Een bruintje of een vakantiemaatje

Voel jij je hierdoor aangesproken en ben je geïnteresseerd in een pup van Gwindo en Harley, aarzel dan niet om contact met me op te nemen. Voor meer informatie over de combinatie Gwindo en Harley kijk op Nesten.

 

21 oktober 2010

Map Almere

Door het KNJV gewest Flevoland waren Willy Walbeek en ik in de gelegenheid gesteld een KNJV MAP te organiseren in Almere. Een hele eer en tegelijkertijd ook een uitdaging!
Er komt echter heel wat bij kijken om zo’n MAP te organiseren. Dat realiseer je eigenlijk pas helemaal als je zelf eens een kijkje achter de schermen mag nemen. Gelukkig heeft Willy al heel wat jaren ervaring met het organiseren van wedstrijden en door mijn lidmaatschap bij de Jacht Commissie van de Flatcoated Retriever Club had ik ook de nodige ervaring. Maar ondanks deze ervaring blijft het een hele klus.

Links uitleg van de keurmeester en rechts de combinatie is start klaar

Na weken van drukke voorbereiding ging op zaterdag 16 oktober om 5.00 uur de wekker. Om 6.00 uur stonden we in het veld om het wild bij de proeven te brengen. De dag van te voren hadden wij, met hulp van een paar hele sterke mannen, zoveel mogelijk voorbereid. Precies om 8.00 uur namen de teamcoaches de keurmeesters en overige helpers mee naar de proeven en na het openingspraatje van Willy, gingen de deelnemers om 8.30 uur het veld in. Super, alles liep volgens planning.

Koffiepauze en één van de wachtkamers

Naar ons idee hebben wij 8 mooie MAP proeven voor de deelnemers opgezet. Wij hebben onze uiterste best gedaan om te zorgen dat de proeven heel divers waren. Hierdoor moesten zowel voorjagers en honden laten zien dat zij over goed markeervermogen, goede communicatieve vaardigheden, uitstekend neusgebruik, probleemoplossend vermogen, eigen initiatief, appèl en dirigeerbaarheid beschikten.

Gespannen op weg naar de proef en blij als de apporten binnen zijn

In de ochtend bleek bij de A1 proef al een behoorlijke selectie te zijn gemaakt. Veel A kandidaten zijn op deze proef gesneuveld en van de 18 A kandidaten bleven er nog maar 4 over na het ochtendprogramma. Het werd hierdoor heel spannend of wij deze dag nog een A diploma konden uitreiken.

Links een Flatcoat met haas bij een B proef en rechts een labrador met haas op de A proef

Gelukkig bleek aan het eind van de dag dat wij aan 14 van de 28 B deelnemers een MAP-B diploma konden uitreiken en aan 2 van de 17 A kandidaten een MAP-A diploma. Hierbij willen wij jullie nogmaals heel hartelijk feliciteren met dit fantastische resultaat.

De catalogus wordt gelezen en een staande hond aan het werk

Tot slot willen wij langs deze weg graag iedereen nogmaals waanzinnig bedanken, die geheel onbaatzuchtig en op vrijwillige basis, met zoveel enthousiasme en met een geweldige inzet aan deze dag participeerde: Bedankt aan alle deelnemers, de gedelegeerde, de keurmeesters, de commissaris van het KNJV gewest Flevoland Christel Thiel,  het secretariaat, de geweren, de proeven coaches, de helpers, de mensen van de catering en van het jachtwinkeltje. En uiteraard ook veel dank aan Staatsbosbeheer voor het beschikbaar stellen van het terrein en de uitstekende begeleiding gedurende de dag! Jullie waren stuk voor stuk fantastisch en van doorslaggevend belang voor het welslagen van deze dag!

Felicitaties voor de winnaars in de A klasse

Ook willen wij nog Ria de Jong, Ton Jacobs, Cecil Keijzer-de Kat en José Nijssen bedanken voor de geweldige foto’s, waardoor memorabele momenten op beeldende wijze zijn vastgelegd. Enfin, voor ons absoluut voor herhaling vatbaar!

Met vriendelijke groet,
Willy Walbeek en Lenk Krispijn
ps Mocht je intresse hebben in de recapstaat, stuur mij dan een mail, dan zend ik deze zo spoedig mogelijk toe.

Links de B en rechts de A prijswinnaars

Ook op deze MAP is maar weer eens gebleken wat een super team Willy en ik zijn. Het maakt niet uit of wij nu samen een training of workshop geven, een puppytest doen of een wedstrijd organiseren. Wij kunnen samen echt heel hard en effectief werken. Dit samen werken doen we als een geolied team, hebben aan één woord genoeg en vullen elkaar aan daar waar nodig is. “Willy, bedankt!”. Het was weer een super dag!!!

Een tevreden team

30 september 2010

Vooral nieuws over andere honden

In Frankrijk, midden in de Bourgogne, was een nestje van acht Épagneul Picards geboren. Daphne Horsch kreeg de keuze uit 3 teefjes en had Willy en mij gevraagd om deze teefjes te testen. Natuurlijk waren wij meteen enthousiast. We vertrokken op zaterdag en na een reis van ongeveer 10 uur kwamen wij aan in de prachtige omgeving van de Bourgogne. De volgende ochtend was de puppytest en reden wij naar het huis van de fokker in het dorpje Dracy Le Fort. Wat een schatjes die Picards, echt helemaal geweldig. Het was erg leuk om deze bijzondere staande hondjes te testen. Van dit ras zijn er nog maar vijf in Nederland. Eén teefje voldeed helemaal aan de wensen van Daphne. Dit Franse avontuur werd voor mij helemaal bijzonder toen ik de naam van dit kleine vrolijke, actieve en enthousiaste dametje kreeg te horen. Mag ik jullie voorstellen ........

Mijn naam is Flo

Okay, de "w" van onze Flow ontbreekt en Daphne wist ook niet dat onze eerste Flatcoat Flow heette, maar het blijft een bijzonder verhaal dat ik een kleine bijdrage heb kunnen leven bij het uitzoeken van dit geweldige pupje met bijna dezelfde naam als onze allerliefste grande dame.

Daphne bedankt voor de uitnodiging, je gastvrijheid en je enorme hartelijkheid. En Flootje, lekker genieten, ik zie je binnenkort bij de puppytraining. Wij zaten samen met zeven honden in een huisje op een camping in Comartin. Ik kan ervan blijven genieten hoe goed onze honden met andere honden omgaan, een hond meer of minder in de roedel is geen enkel probleem. Stip, de Épagneul Bleu de Picardie, van Daphne heeft het ook helemaal naar zijn zin gehad. Hij voelde zich de koning te rijk met zijn zes vriendinnen. Hieronder een foto van dit geweldige zevental.

Fidesz, Harley, Saszu, Stip, Piusz, Jorja en Pip

Vanuit Duitsland kreeg ik het bericht dat Gwindo, de reu die Harley binnenkort gaat dekken, de titel Suchen Sieger heeft behaald. Om deze titel te kunnen bemachtigen heeft Gwindo meegedaan aan een dummy-proef in de F-klasse (onze B2). De onderdelen van de proef bestaan uit een verloren zoek, een dubbele markeer, een dirigeeropdracht en een walk-up met drie andere honden. Gwindo behaalde 73 van de 80 punten en dit was ruim voldoende voor de titel Suchen Sieger. Super gedaan Manuella en Gwindo. Hieronder een foto van Gwindo aan het werk.

Gwindo, komt trots met zijn dummy aan

Nog een berichtje van één van de hondjes uit de puppytraining. Amy, de Field Trial Labrador, van Hans Kingma heeft in Veendam haar eerste KNJV B diploma gehaald. Maar inmiddels grossieren Hans en Amy in KNJV B diploma's, ze hebben er al vier!!!

Amy, gefotografeerd door David Dalton

 

18 september 2010

Een beetje geluk

Gisteren heb Harley en ik meegedaan aan de MAP in Wijchen. Het ging lekker. Op één van de B proeven sneuvelden veel combinaties, waaronder ook veel A kandidaten. Harley bracht hier de apporten snel binnen. Goed gedaan van mijn kleine zwartje. De A proef ging ook prima. Op naar het middag programma. Eerst een B proef, een dubbel apport uit water, dat ging ook soepeltjes en toen door naar de tweede A proef. Het was een sleep op een konijn en hierna moest de hond gedirigeerd worden naar een fazant, die over de sleep, op ruim 200 meter lag. Binnen twee commando's zat Harley op de sleep en kwam vrij snel binnen met het konijn. Hierna zette ik haar in op de dirigeer. Ze ging in één prachtige lijn over de sleep richting fazant. De wind kwam van links. Vlak bij de fazant verdween Harley rechts uit zicht in de dekking. Ik gaf haar even de tijd om te tekenen op de fazant, maar toen dit niet gebeurde blies ik op de zitfluit en floot haar in. Het lukte mij hierna niet meer om haar op de valplek van de fazant te krijgen, waarschijnlijk omdat zij toch de fazant al in haar neus had gehad en nu niet meer te overtuigen was dat ze weer die kant op moest. Soms moet je in een "split-second" reageren om je hond daar te krijgen waar je wilt. De ene keer levert dit het juiste resultaat op en de andere keer net niet. Wel had ik, na het prachtige werk van Harley op de sleep en de prachtige lijn, iets meer krediet verwacht van de keurmeesters. Na een paar pogingen om Harley alsnog op de fazant te krijgen kon ik haar al influiten. Maar ja, dit alles hoort nou eenmaal bij de sport, soms heb je geluk en soms niet ..............

 

16 september 2010

Nunspeet en toppertjes

De laatste weken rijden wij elk weekend naar de camping in Nunspeet en zijn hard aan het werk in ons nieuwe huis. Gelukkig was het prachtig nazomer weer en was het voor ons vijfen prima uit te houden op de camping. De werkzaamheden van de aannemer verlopen op schema. De aanbouw begint vormen aan te nemen. Bijna alle leidingen voor gas, water en elektra zijn aangelegd. Het is nog een grote bouwval, maar zo langzamerhand wordt duidelijk hoe ons droomhuis er uiteindelijk uit gaat zien. Door het zachte weer lagen de meiden zo nu en dan heerlijk in de tuin en hebben alvast wat hoognodige snoeiwerkzaamheden gedaan. Hun favoriete plekje in de tuin is het veldje voor ons bos.

Afgelopen week hadden Willy en ik twee MAP oefendagen. Ton en George hebben ook meegedaan aan één van deze dagen en het ging echt super. Goh, wat kan onze kleine Deen toch fantastisch werken. Tussen de MAP oefendagen door hebben Willy en ik tijd kunnen vinden om met onze eigen hondjes te trainen. Daar waren wij, maar ook onze honden hard aan toe. Voor mij is trainen een uitstekende manier om mijn hoofd leeg te maken, na de drukte van de afgelopen maanden. De komende weken staan in het teken van de organisatie van onze MAP in Almere, de MAP oefendagen en a.s. zaterdag vertrekken Willy en ik voor vijf dagen naar Frankrijk voor een puppytest. Een bijzonder avontuur, waarover uiteraard later meer.

Harley met haas en Saszu met gans

Er zijn inmiddels drie foto's van Apporteur toppertjes binnengekomen, die dit KNJV seizoen een diploma hebben gehaald. Els ter Vergert, uit een A groepje, heeft in Veendam en Hardenberg een eerste prijs in de A gehaald met haar Kelly, een heerlijke Field Trial Labrador. Jel Boomgaard, heeft met Ivy, een hondje uit de puppygroep, haar eerste C gehaald. Ivy, ook zo'n lekker Field Trial Labje, had de eerste prijs in Biddinghuizen. Nog een combinatie uit de puppygroep Ton Boots met zijn Jade, hebben in Enkhuizen een eerste prijs in de C gehaald en in Hulshorst een KNJV B. Jade is een traditionele Labrador, die samen met haar baasje Ton een echt team vormt. Hieronder de foto's van deze drie toppertjes.

Links Kelly trots met al haar bekers, midden Ivy gefotografeerd door David Dalton en Ton en Jade, een echt team

 

1 september 2010

MAP oefendagen

Morgen donderdag 2 september is de laatste les van dit seizoen bij de Apporteur. Sommige cursisten gaan deelnemen aan KNJV proeven en die wens ik heel veel succes. Bij een paar groepen van Willy’s Apporteur ben ik assistent trainer en natuurlijk duim ik extra hard voor de cursisten uit deze groepen. Ik zie de voorjagers en honden wekelijks en heb ervan genoten hoe de combinaties gegroeid zijn het afgelopen seizoen. Als jullie een diploma halen, zou ik het heel leuk vinden als jullie een mailtje met foto sturen, dan krijgt deze foto een ereplaats op mijn site.

Het wordt nu dus even wat rustiger met hondenwerk. Wel staan er de komende weken enkele MAP oefendagen gepland. Tijdens deze oefendagen kun je deelnemen aan 4 MAP proeven. Iedere combinatie wordt beoordeeld door een keurmeester, maar het woord oefendag zegt het al, het gaat om een training. Bij iedere combinatie wordt gezorgd voor succes. Door middel van een aanwijzing of een beetje hulp zorgen wij ervoor dat je alle apporten samen met je hond binnen brengt. Iedere deelnemer krijgt aan het eind van de dag een certificaat en natuurlijk wordt de dag afgesloten met een gezellige borrel. Dit jaar heeft Willy mij gevraagd om ook bij deze dagen te keuren, super leuk natuurlijk. Inmiddels hebben wij er één MAP oefendag op zitten en het was gaaf. Ik heb genoten van het hondenwerk en verheug mij nu al op de komende MAP oefendagen!!! Deze dagen staan niet alleen open voor eigen cursisten maar ook voor andere belangstellenden. Heb je zin om mee te doen, stuur mij dan een mailtje. 

Ondanks alle drukte rond ons nieuwe huis hoop ik toch nog wat tijd te vinden om met Pip en Harley én de meisjes Walbeek te kunnen trainen. Pip gaat lekker en als het zo goed blijft gaan met haar schouder dan kan zij dadelijk weer mee op jacht. Ook met Harley wil ik nog lekker blijven trainen, tot even na de dekking. Het vachtje van Harley is in topconditie, maar verder is er nog geen enkel teken dat ze loops wordt. Spannend hoor!!!

Trainen met de meisjes Krispijn en Walbeek

Verder zijn wij druk bezig met de voorbereidingen voor de MAP die Willy en ik op 16 oktober a.s. in Almere organiseren voor het KNJV gewest Flevoland. We zitten helemaal vol, het maximale aantal van 10 reserves hebben we inmiddels bereikt.

Elk weekend rijden wij richting Nunspeet om te zien hoever de aannemer vordert met zijn werkzaamheden. We brengen dan wat dagen door op de camping om op zaterdag en zondag zelf te klussen. Gelukkig is het weer nu wat beter en kunnen we samen met de meiden lekker genieten van deze uitstapjes naar Nunspeet.

 

25 augustus 2010

Verbouwing Nunspeet

De afgelopen weken hebben wij op een camping in de omgeving van Nunspeet gestaan. We hebben op 30 juli jl. de sleutel van ons nieuwe huis gekregen en hebben heel hard gewerkt in ons nieuwe huis. Alles is gesloopt en wij ook ........

Ton op de vuilstort en graafwerkzaamheden voor de aanbouw

Het was hard en zwaar werk, maar ook erg leuk. Ik vind het belangrijk om zelf in een nieuw huis te klussen, je krijgt hierdoor echt het gevoel dat het jouw huis wordt. Inmiddels is vorige week de aannemer begonnen en de fundering voor de aanbouw is klaar. Tussen het klussen door heb ik fantastische wandelingen met mijn zwartjes gemaakt in de bossen van Nunspeet. Er zijn prachtige wandelingen uitgezet waar de honden vrij mogen wandelen. Deze wandelingen zijn zeer afwisselend, je loopt niet alleen door bos, maar ook langs prachtige heidevelden en vennetjes. Tijdens deze wandeling heb ik meerdere keren een ree gezien en één keer op de weg naar huis stond een groepje wilde zwijnen op de weg. Voor sommige van jullie niets bijzonders, maar voor mij als een stadsmens, geweldig. Nunspeet voelt goed, ik kan niet wachten tot de verhuizing.

Onze honden kunnen niet elk moment door de tuin lopen, er ligt nog veel bouwafval en daar kunnen ze zich flink aan bezeren. Als wij in het huis bezig zijn liggen ze in de auto, geen probleem dat zijn ze gewend. Op de camping hebben we een ruime ren voor ze uitgezet en kunnen ze lekker rondscharrelen. We krijgen veel complimenten van de andere campinggasten omdat de dames zich zo keurig gedragen. Vorige week met die enorme stortbuien was het flink afzien, we konden geen droog plekje meer vinden, alles was klam en nat. Arme Pip werd hierdoor, met haar negen jaar, wat stram en stijf. Gelukkig mochten de meiden een paar dagen bij Willy logeren. Hé Wil (en Hans natuurlijk ook) super bedankt!!! Volgens mij zijn de dames weer goed verwend in huize Walbeek. Pip loopt inmiddels weer als een zonnetje en heeft zelfs van de week weer wat apporten gehaald bij een training. Ach, wat was ze blij en wat kan ze toch fantastisch werken. Mijn Dappertje, een wereld hond!!!

Mijn Dappertje, een wereld hond!!!

 

8 augustus 2010

Ringvale training

Deze week het verslag van de Ringvale training die Willy en ik begin juli in Gomaringen Duitsland hebben gehouden. Het stukje is in het Engels, zodat alle deelnemers het verslag ook kunnen lezen.

At the Flat Treffen in August 2009 Moni asked me (Lenk) to give a dummy training for her Ringvale Flats. I liked the idea very much and agreed immediately. When concrete plans were about to be made I asked Willy to join me for this training session. She told me she would love to.

So, on the first of July we drove to Germany to give a workshop to 12 Ringvale Flatcoats. The training was on Sunday the fourth of July. On Saturday we drove with Moni to the training area. It was superb and gave us a lot of inspiration for the training. We already had made plans for training blinds, because this was one of Moni’s requests. But with this fantastic area we could make our plans even more challenging. Because of the hot weather we decided to train in the fields, on the blinds, in the morning and do some free search work in the woods in the afternoon.

On Sunday morning all participants arrived with their lovely Ringvale dogs. Some of them had dummy experience, some more than others. But there were also dogs that had no experience at all with dummy work. That would be a nice challenge for us!

Willy and I had our own stations to work on the blinds. We showed different kind of methods how to teach a dog to work on a blind. The dogs and handlers did a very good job and learned a lot in the morning. And what about little Fosca, who never did any dummy work before. She did some wonderful retrieves and, with some small instructions, handed out the dummies perfectly. She showed a lot of talent and it was really great to see her develop that fast!

At about one o’clock we had a wonderful lunch with nice local delicacies. After this lunch Willy and I wanted to train more on blinds. At the end of this training session all dogs went successfully on a long blind at more then 250 meters. Such a good job!

Unfortunately the weather had changed and now it was raining very hard. We went to the forest to do a free search with the dogs. Willy and I did a drive, with a lot of noise in the forest and left dummies for each dog. The young and less experienced dogs were sent first. With a little help for some dogs all dummies were picked up beautifully. After this we did another free search and put some dummies in the branches of the trees. A lot of handlers were surprised their dogs performed this exercise so well. But they did........

At the end of this very satisfying day we all had a wonderful meal together. It’s nice to evaluate everything once more and have time to answer some questions left.

All handlers can be very proud of their dogs. They did a wonderful job at the training. Willy and I really enjoyed it and we had a lot of fun. Thank you so much Moni with Nenya and Hanni, Anette with Nelly, Jutta with Blue, Frederik with Boef, Charlotte with Fosca, Nicole with Fenja, Michael and Barbara with Sandy, Phillip with Finjo and Claudia with Finn. Thanks to our helpers Andreas, Dirk and Ton. The pictures are made by W. Sahm, they are beautiful.

At last we want to give special thanks to Moni. Thank you so much for inviting us: We loved every minute of it. As a breeder, you can be very proud that so many dogs of your two litters participated at this training. And we also want to make you a big compliment for organizing this so perfectly. We’re sure that everybody had a great time.

Some of you handlers already told us that you would love to get some more dummy training from the both of us another time. We are really looking forward to it and would love to come to Germany another time.

Lots of love,
Willy and Lenk

Nog even wat andere nieuwtjes. Op 4 augustus is Pip negen jaar geworden, negen jaar alweer, ik weet nog zo goed dat ik onze Pip ging halen. Omdat het zo goed met Pip gaat had Willy speciaal voor Pip een paar proeven uitgezet. Pip vond het heerlijk en heeft fantastisch gewerkt. Wat ben ik toch trots op mijn Dappertje.

Stern, het broertje van Harley, heeft een A diploma weten te bemachtigen. Van harte gefeliciteerd met dit fantastische resultaat. Stern is naast Harley, de tweede uit het nestje van Pip, die een A diploma behaald. Daar ben ik als fokker toch erg trots op.

 

18 juli 2010

Genieten en ander nieuws

Hebben jullie dat nu ook, dat je zo verschrikkelijk kunt genieten van je honden. Maar niet alleen van mijn eigen honden, ook van zoveel andere honden of bezigheden met honden, kan ik intens genieten. Genieten van wat ze allemaal met en voor ons willen doen, dat is echt geweldig. Bij een puppytest, een training, als ik een workshop geef, ach er zijn zoveel momenten........ Ik realiseer mij regelmatig wat een geweldige hobby ik heb.

Genieten van een puppytest, het samenspel tussen voorjager en hond, maar natuurlijk ook als ik zelf met mijn meiden train

Genieten van een workshop geven, een mooie prestatie van één van mijn meiden of de praktijkjacht. Wat een geweldige hobby!

Nog even wat nieuwtjes over onze drie meiden. Afgelopen dinsdag ben ik met Pip naar dr. Krooshof in Hilversum geweest. Mijn vermoeden, dat nu de rechter schouderpees geïrriteerd was bleek juist. Pip heeft een injectie Moderin in het gewricht gekregen en het is nu afwachten. Over drie weken moet ik met haar terug voor een tweede injectie. Het gaat inmiddels een stuk beter.

Met Harley heb ik lekker getraind deze week. Het gaat goed met Harley, ze wordt volwassen en je merkt dat ze goed in balans is. Tijdens de dirigeeroefeningen hebben we heerlijk contact en het eigen initiatief van mijn kleine zwarte is ook dik in orde. Het is echt een genot om met haar te werken.

Op donderdag trainen Ton en Jorja bij de Apporteur. Dit is één van de lessen waar ik assistent trainer ben, dus wekelijks zie ik ze aan het werk. Eén van de onderdelen was een pittige dirigeerproef. Toen Ton richting de proef kwam lopen zag ik hem helemaal stralen en Jorja liep happy mee, ze hadden er duidelijk zin in. Ik geef nu Ton het woord: " Eerst werd het zitpunt uitgelegd. Als ik goed keek zag ik een wit bloempje op zo'n 100 meter. Dat was hem. Daarna de valplek. Ook die kon ik goed herkennen. Ok dan, voor het eerst een echte i proef. Toen Jorja goed gelokt was op het zitpunt stuurde ik haar vooruit. Jorja gaat vrij direct zitten op de zitfluit, dus ik liet haar tot vlakbij het zitpunt komen en gaf het zitcommando. De combinaties na mij zouden het erg moeilijk krijgen, want ze zat met haar kontje boven op het witte bloemetje dat nu volledig geplet was. Daarna de lijn naar de valplek. In één streep was ze bij de dummy. Wow." Ik was heel trots op allebei. Ton stond strak voor te jagen en het zag er super uit. Ja, ook dit was weer echt genieten ………

 

12 juli 2010

Weer thuis

Afgelopen zondag zijn we weer thuis gekomen na een ruime week in Duitsland te hebben doorgebracht. Op zondag 4 juli hebben Willy en ik een Workshop gegeven aan twaalf Flatcoats van de Ringvale kennel van Monika Sahm. Het was een super gave dag, een verslag met foto's volgt later. Hierna zijn we naar een camping in het Zwarte Woud gereden, waar we heerlijk hebben genoten van vooral niets doen. Door drie redenen werden we hiertoe eigenlijk gedwongen. Ten eerste had Piusz, één van Willy's honden, de dag voor de Workshop een teen gebroken, toen ze samen met de andere vijf dames van een stenen trap rende. Vreselijk, wat had ze een pijn en vind maar eens een dierenarts op zaterdag. Gelukkig konden wij met spoed bij de dierenarts van Moni terecht. Op de röntgenfoto was duidelijk een flinke breuk te zien. Arme Piusz.

Arme Piusz met haar gebroken teen

Ten tweede liep Pip niet goed. Al weken lang loopt ze rechts voor kreupel. Ik heb sterk het vermoeden dat door compensatie van de geopereerde linker schouder, nu de rechter schouder overbelast is. Ik heb dr. Krooshof gebeld en morgen heb ik een afspraak om Pip weer eens helemaal na te laten kijken. Ik hoop dat het allemaal meevalt. Verder zorgde uiteraard de enorme hitte, van de afgelopen dagen, ook voor gedwongen rust. Gelukkig hadden we allemaal geen enkel probleem met deze verplichte rust en voelen ons weer heerlijk uitgerust.

Pip en Jorja zijn even lekker afgekoeld bij een watervalletje

Twee nieuwtje over Gwindo, de toekomstige partner van Harley (zie Nesten). Zeven weken geleden zijn de eerste pups van Gwindo geboren. Zijn baasje Manuela heeft het nestje bezocht en mij een uitgebreid verslag gezonden. Ze is erg enthousiast over het 10-tal. Het zijn vrolijke, actieve mensgerichte hondjes. Volgens Manu zijn het echte doorzettertjes. Kijk, daar hou ik nou van!!! Ik kreeg wat foto's van Manu toegezonden, zijn het geen schatjes? De aankondiging van het nest van Gwindo en Harley staat nu ook op de site van Manu (zie www.flat-of-limits.de, onder Aktuelles).

De pups van Gwindo, zijn ze niet geweldig

Verder mailde Manu dat ze met Gwindo aan twee Working Testen heeft deelgenomen. Voor de eerste keer in de Fortgeschrittene Klasse (onze B2). Gwindo heeft één test met de kwalificatie Goed en de andere met een Zeer Goed behaald. Ik ben trots op het mannetje.

Tot slot nog een berichtje over Stern, het broertje van Harley. Stern heeft afgelopen zondag aan de Finale OWT in Vught deelgenomen in de Open Klasse. Hij is bij de laatste 10 geëindigd. Een hele knappe prestatie. Nog iets om trots op te zijn.

 

28 juni 2010

Honden, honden en nog eens honden

Het draait hier weer eens allemaal om honden. Helaas geldt dit niet voor onze drie meiden, maar om allerlei andere hondenactiviteiten. Afgelopen zaterdag heb ik gekeurd bij een Onderlinge KNJV proef in Lelystad. Ik heb het volgen en uitsturen mogen keuren. Heel gaaf om te doen. Ik heb genoten van alle honden. Er waren ook hele jonge hondjes bij, voor sommige was het uitsturen nog net iets te moeilijk. Ik heb mijn best gedaan om, natuurlijk alleen als het nodig was, zoveel mogelijk tips aan de deelnemers mee te geven. Later op de dag heb ik samen met Piet Schaafsma en Willy Walbeek de dirigeerproef gekeurd. Ook dat was geweldig om te doen. Er was één deelneemster, met een Flatcoat Retriever teefje, die een voldoende haalde voor het dirigeren. Gefeliciteerd Cecil en Tipper, dit geeft jullie vast veel vertrouwen voor het komende KNJV seizoenl!!!

Verder zijn Willy en ik de laatste weken druk geweest met puppytesten. Willy test de puppies en ik schrijf alles op wat ik zie tijdens de test. Samen maken we hierna van elke pup een karakterprofiel. Laatst hebben we een nestje Epagneul Bleu de Picardie van 5 puppies en een nestje Weimeraners van 9 pups getest. Morgen testen we een nestje van 11 Chesapeake Bay Retrievertjes. Het is echt fantastisch om te doen. Al zijn ze nog maar zeven weken oud, al ieder hondje heeft zijn eigen persoonlijkheid. Ik vind dit telkens weer heel fascinerend en ontroerend.

Puppytest Epagneul bleu de Picardie

A.s. woensdag rijden Willy en ik naar Duitsland om hier een training te geven aan 12 Flatcoats, gefokt door Monika Sahm van de Ringvale kennel. Dat wordt natuurlijk weer een feestje, zoveel Flatjes bij elkaar. Een verslag van de training volgt uiteraard. Ton reist ons een paar dagen later achterna. We plakken er na de training nog een paar dagen vakantie aan vast. Na de vakantie krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis en gaan we zelf het sloopwerk doen, waarna de aannemer aan de slag kan. Het wordt een drukke tijd. En wanneer zou Harley loops worden (zie Nesten)?

 

25 juni 2010

Harley, Yarny en Max

Harley is vandaag jarig, ze is vijf jaar geworden. Natuurlijk feliciteren Ton en ik ook haar zusje Bretta en broertjes, Max, Kenai, Perro, Stern en Murphy. We hebben een extra lange verjaardagswandeling gemaakt en de drie dames zijn getracteerd op een puntje van de de traditionele Flow of Spirits taart. Afgelopen weekend ben ik met mijn camera op pad geweest. Het was al weer een tijd geleden dat ik een portretfoto van Harley had gemaakt en dat heerlijke koppie, moest weer eens worden vastgelegd. Hieronder zien jullie het resultaat, ik ben erg tevreden.

Harley een heerlijk hondje

Van de week heb ik gewandeld met Luitgard en Yarny. Yarny is de vader van Pip en dus de opa van Harley. Hij is inmiddels 12,5 jaar oud, maar nog steeds in uitstekende conditie. Luitgard vertelde dat hij na de wandeling de laatste tijd wat stijfjes is, maar herstelt gelukkig daarna weer snel. Yarny ziet er super uit, als je goed kijkt, zie je dat hij alleen op zijn kin een paar grijze haren heeft. Maar wat ik zo geweldig vind is dat Yarny, ondanks zijn leeftijd, nog steeds volop geniet van het leven. Een echte Flatcoat, hij vindt het leven één groot feest!!!

Yarny 12,5 jaar

Afgelopen zondag hebben we getraind met Max, één van de broertjes van Harley. Ook Sobat de Flatcoat van Marja was erbij. Willy was helemaal uit Lelystad gekomen en had voor Max, Sobat en Harley een paar jachtproefjes uitgezet. We begonnen met een sleep op een konijn. Max had nog nooit wild opgepakt en Sobat had geen ervaring met een konijnensleep. Allebei de mannen hebben de sleep prima gelopen en Max gaf het konijn zelfs model af, echt helemaal geweldig!!! Hierna stonden we op linie om twaalf dummies te markeren, die in het hoge gras terecht kwamen. Toen alle dummies lagen moesten de honden om beurten werken. Alle twaalf de apporten kwamen binnen, echt een hele mooie prestatie van het drietal. Zo leuk dat je in het werken van Max veel terug ziet van moeder Pip. Het was een gave training. He Wil, super bedankt!!!

Max, één van Harleys broertjes

 

13 juni 2010

Goed nieuws en minder goed nieuws

Van de week lag mijn, door de Begeleidingscommissie van de Flatcoated Retriever Club, goedgekeurde Fokplan in de bus. De goedkeuring is gegeven ondanks dat het oogonderzoek van Halvor niet helemaal in orde bleek. Een flinke tegenvaller. Naar mijn mening streef je, wanneer je fokt, naar een ideale combinatie. Natuurlijk is het onmogelijk om alles uit te sluiten en is over heel wat erfelijke aandoeningen nog veel onbekend. Maar als bij onderzoek blijkt dat iets niet optimaal is, dan moet je dit naar mijn idee niet opzoeken.

Daarom heb ik besloten voor mijn reserve reu Gwindo Umbra Fida te kiezen. Gwindo en Harley hebben elkaar nog niet “live” ontmoet, maar ik weet zeker dat Gwindo bij Harley in de smaak valt. Gwindo heb ik inmiddels meerdere keren aan het werk gezien. Deze mooie, vriendelijke en elegante reu, is mij opgevallen door zijn waanzinnige stijl van werken. Hij heeft een prachtige stamboom, met oude werklijnen zoals Trioaks en Waverton.

Zijn gezondheids- en werkresultaten zien er super uit. Op showgebied doet Gwindo het ook uitstekend. Op 29 maart jl. is hij zelfs Duits kampioen geworden, dus met zijn uiterlijk zit het ook helemaal goed.

Ik verwacht uit deze combinatie vriendelijke, stabiele en passievolle honden. De gezondheidsuitslagen van beiden ouderdieren zijn optimaal en door het elegante uiterlijk van Gwindo is deze combinatie qua uiterlijk ook veelbelovend.

Voor meer informatie over deze combinatie kijk op pagina Nesten en Harley.

Gwindo een heerlijke werkende hond met een super uiterlijk

Vandaag ben ik naar de Clubmatch van de Flatcoated Retriever Club geweest. Willy heeft Harley geshowd en het resultaat is een Zeer Goed. Harley vond het enig en heeft haar mooiste kwispel laten zien, het was een genot om naar te kijken. Willy bedankt!!! Ik was verder ook heel trots op Harley, die samen met haar vriendinnetje Saszu, de hele dag keurig en zeer relaxt hebben liggen wachten tot ze de ring in konden. Het zijn twee heerlijke stabiele hondjes!!! Saszu heeft trouwens een Uitmuntend gekregen.

Willy met Harley in de ring

 

5 juni 2010

Verhuizen, Bretta, Pip en MAP Almere!

Aan het eind van het jaar gaan wij verhuizen naar Nunspeet. We verlaten de drukke randstad en gaan op de Veluwe wonen. Ons mooie huis in Delft vonden we toch wel erg groot en de drukte van de randstad begon ons hoe langer hoe meer tegen te staan. Natuurlijk was één van de wensen, bij onze zoektocht naar een ander huis, een grote tuin voor onze drie Flatcoat meiden. Verder hadden we bij de zoekcriteria, qua ligging gekozen voor de optie “aan de bosrand”.  Het huis wat we hebben gekocht voldoet aan al onze wensen. Het is een huis uit de jaren 30, ligt in een geweldig villawijkje, heeft een grote tuin, een garage en ligt aan de bosrand!!! In augustus gaat een aannemer aan de slag, want we hebben grootse plannen. Als alles volgens planning verloopt is de verbouwing in december klaar en kunnen wij voor de kerst verhuizen naar ons droomhuis.

Ons nieuwe huis in Nunspeet

De omgeving in Nunspeet is geweldig, je kunt hier fantastische met de honden door de bossen wandelen. Aan de vele uurtjes in de auto (en alle files) om naar de trainingen te rijden komt ook een eind, Almere ligt op maar een half uurtje rijden en files ....... die zijn daar niet!!!

Van de week kreeg ik van Joke en Anton een foto van Bretta, een dochter van Pip. Bretta lijkt echt als twee druppels water op haar moeder.

Bretta sprekend haar moeder

Met moeder Pip, onze brokkenpiloot, gaat het gelukkig weer wat beter. Ik start de wandeling, de eerste vijf minuutjes, aan de lijn, zodat zij haar spieren warm kan lopen. De pijnstillers worden langzamerhand afgebouwd. Het lijkt er gelukkig op dat het de goede kant op gaat.

Dan nog even een berichtje over de MAP die Willy en ik op 16 oktober a.s. in Almere organiseren. Vanaf a.s. maandag 7 juni is de inschrijving geopend. Stuur vanaf die datum een mailtje naar willywalbeek@upcmail.nl en het inschrijfformulier wordt naar je toegezonden. Let op: eerder ontvangen mailtjes kunnen wij, volgens de vastgestelde procedure, niet in behandeling nemen.

 

30 mei 2010

Veel nieuws!

Deze week veel nieuwtjes. Pip heeft vorige week haar (geopereerde) schouder overbelast. Na de donderdagmiddagtraining zaten wij heerlijk op een steiger na te genieten van het avondzonnetje. De honden liepen lekker rond te scharrelen. Pip sprong een paar keer van de steiger en was druk bezig een autoband op de kant te trekken. Het zag er geweldig uit, zo fanatiek als ze dan bezig is, maar voor haar schouder bleek dit veel te veel. Sinds die avond loopt ze kreupel, arme Pip. Ze krijgt nu dagelijks pijnstillers en zo langzamerhand gaat het wel ietsje beter. Ik voel me behoorlijk schuldig, ik had haar donderdagavond echt moeten afremmen.

Harley heb ik ingeschreven voor de Clubmatch van de Flatcoated Retriever Club. Het leek mij leuk om haar voor het nestje (zie Nesten) nog eens mee te nemen naar een show. Willy heeft aangeboden Harley voor te brengen. Harley is geplukt en ziet er weer helemaal piekfijn uit. Nou ja piekfijn ...... dat is op dit moment niet helemaal mogelijk, want Harley is in "bikini" en heeft dus zo goed als geen vacht. Het nieuwe haar begint al wat door te komen, maar op de Clubmatch is haar "jasje" echt nog niet optimaal. We zien wel, in ieder geval gaan we er een gezellige dag van maken.

Harley's oortjes worden geplukt

Met Jorja gaat het prima. Ton gaat regelmatig op stap met haar om te trainen. Hierdoor merk je dat de band tussen deze twee ook steeds sterker wordt, er zit duidelijk een stijgende lijn in de combinatie. Jorja is een heerlijk werkhondje, maar wel een pittige dame en hierdoor heeft Ton zo nu en dan zijn handen vol aan haar, maar ze begijpen elkaar steeds beter. Het belangrijkste is dat ze samen genieten, en dat doen ze zeker!

Op zondag 20 juni a.s. is er een Nestrëunie van de kids van Pip. Ik heb alle baasjes een mailtje gestuurd en we gaan er weer een feestje van maken!!! Natuurlijk gaan we een mooie wandeling maken en een paar leuke jachtproefjes doen. Ik verheug mij enorm om iedereen weer te zien.

Stern, één van Harley's broertjes, heeft bij de OWT (Orweja Working Test) in Beesd een derde plaats behaald in de Open Klasse. Heel knap! Door deze mooie prestatie mag Stern meedoen aan de Finale Wedstrijd bij de OWT in Vugt. Deze Finale is op 11 juli a.s. "I keep my fingers crossed"!!!

Nog een laatste nieuwtje; misschien hebben jullie het al in De Jager gelezen maar op zaterdag 16 oktober a.s. organiseren Willy en ik een MAP in Almere voor het KNJV gewest Flevoland. Wij hebben er erg veel zin in en gaan er een super gave dag van maken. Wil je ook meedoen aan deze MAP, dan kun je vanaf maandag 7 juni a.s. een mailtje sturen naar willywalbeek@upcmail.nl.

 

24 mei 2010

Genieten van oud en jong

Vorig weekend ben ik naar de VUT-dag bij de Nederlandse Labrador vereniging geweest en het afgelopen weekend had ik een Nestrëunie. Het draaide bij deze twee dagen niet om mijn eigen meiden, maar om twee Walbeek Flatjes. Het waren twee bijzondere dagen.

Wat heb ik genoten van Fidesz op de VUT-dag in Tull en 't Waal. Fie heeft laten zien dat zij nog steeds heel goed en graag werkt. Je merkt wel dat ze wat minder ziet en hoort, maar alle apporten komen binnen. Willy heeft zelf een verslagje geschreven.

" Zaterdag 15 mei was het dan eindelijk zover: De VUT-dag van de Nederlandse Labrador Vereniging voor honden vanaf 8 jaar, die niet (meer) actief zijn in het (apporteer)wedstrijdwezen. Vorig jaar ging het helaas niet door, maar dit jaar wilde ik heel graag met mijn veteraan Fidesz, inmiddels 11 jaar! en oma, deelnemen aan dit festijn. Aangemoedigd door mijn enthousiaste coach voor de dag, Lenk, en vol goede moed gingen wij bij dag en ontij op weg naar Tull en ’t Waal, waar het heuglijke feit zou plaatsvinden. Bij aankomst bleek al meteen dat het een gezellige dag zou worden. Alle deelnemers, met ‘Vutters’, waren super relaxed en van competitiestrijd was totaal geen sprake. Integendeel, iedereen was puur geïnteresseerd in elkaars oudje en ontroering, over wat deze inmiddels zeer ervaren rotten in het vak nog konden presteren, overheerste alom. En ondanks achteruitgang van oog- en oorcapaciteit, was dit dan ook zeker niet gering. Na vijf jaar niet meer actief te zijn geweest op wedstrijden, had Fidesz geen benul van wat haar te wachten stond. Wie haar nog kent uit de wedstrijden, weet dat zij er gewoonte van maakte mijn arm bij het oplopen naar een proef tot zeker dubbele lengte te vergroten. Groot was dan ook mijn verbazing dat dit voor aanvang van de eerste proef niet gebeurde. Maar dit veranderde al snel ........

Samen genieten

Bij onze eerste proef, bij Theo Verveer, moest ik Fidesz voor een ‘jachthutje’ op post zetten en zelf er achter gaan zitten. Hierna klonk een schot en werd een markeer gegooid. Op dit schot zag ik de nek van Fidesz twee keer zo lang worden. Daarna was de bedoeling dat er een tweede schot zou vallen, maar het betreffende pistool weigerde dienst, en een bescheiden “pang” was het gevolg. Dit zei mijn oudje niets en ik zag aan haar dat het hierop volgende markeerapport niet werd opgemerkt. Met enig solide dirigeerwerk kwamen de apporten toch binnen en was ik trots als een pauw. Hierna was Fidesz ‘wakker’ geworden en wist ze weer precies wat de bedoeling was. Zo gaaf om te zien hoe mijn oudje hiervan genoot.
Op de tweede proef, met keurmeester Bap Meersman, was het de bedoeling dat de hond werd gedirigeerd op een sleep. Als de hond op de terugweg was met de eend, viel er een schot met een markeerapport in water. De wind stond dusdanig dat Fidesz reeds op het inzetpunt verwaaiing kreeg van het eindpunt van de sleep. De neuzen van de oudjes werken doorgaans nog voortreffelijk! Toch lukte het me om Fidesz naar het begin van de sleep te dirigeren en ze werkte het spoor daarna feilloos uit. Ook de markeer werd goed opgemerkt en kwam daarna vlot binnen. “Good girl!!!!” Hierna volgde een proef, met keurmeester Cees Tinga, met een walk-up. Hiervoor voelde ik toch enige spanning, want volgen is iets wat ik de laatste jaren niet meer echt heb gepraktiseerd met mijn oudje. Ze volgt immers altijd als een soort van schaduw, dus waarom zou ik?
De opdracht bestond uit volgen totdat er een schot met markeerapport volgde, daarna verder volgen tot er weer een schot met markeerapport volgde en dan nog een stukje verder volgen. Dit gebeuren geschiedde met drie honden op linie en na één ronde werd er gewisseld van positie en werd het circus opnieuw voltrokken. Daarna werd hetzelfde nog eens herhaald. De opdracht was uiteraard steadiness en daarbij kruislings markeren en respecteren. Fidesz deed dit zeker niet onverdienstelijk. Uiteraard liep ze één hondje voor, was redelijk excited, maar ook super alert. De markeerapporten deed ze feilloos en ze sprong niet in. Wauw, dat ze dit nog liet zien! De vierde proef, bij Ada Schoenmaker, betrof een markeerapport uit water, met een markeerapport op de terugweg, op schot op een soort van landtong met ruige dekking. Ook dit kwam vlot binnen. Als laatste was de proef bij Sietze de Jong. Dit betrof een scurry: In het bos, op circa 25 à 30 meter diepte, lagen 10 dummies vrij dicht op elkaar verstopt. Aan de diverse combinaties de opdracht om zoveel mogelijk dummies binnen te halen, met een tijdslimiet van 5 minuten. Samen slaagden we erin om het respectabele aantal van 9 dummies binnen te brengen.

Links Fie's neus doet het nog prima en rechts de prijswinnaars van de F(idesz)UT dag

Hierna waren de proeven klaar en restte ons deelnemers en aanhang nog slechts genieten van het mooie weer, de gastvrije catering en elkaars gemoedelijke gezelschap. Zomerse taferelen, met gepaard gaand genot van een heerlijk roseetje, over vroegere tijden mijmerende retrievers en bijbehorende voorjagers, werd de dag nog even gezellig doorgenomen. Al met al één groot feest. En toen was er ook nog de gebruikelijke prijsuitreiking. Tot mijn grote verbazing waren Fidesz en ik eerste geworden. Ondanks het ontbreken van elk competitie-element, toch wel zeer ontroerend ........ De bijbehorende bekers hebben inmiddels een prachtig plaatsje gekregen in onze speciaal daarvoor bestemde kasten.
Al met al was dit voor Fidesz en mij een geweldige dag! Ik heb mijn kanjer Fidesz nog een extra knuffel gegeven en dank ook mijn coach en lieve vriendin Lenk voor deze fantastische dag. Wat mij betreft is dit zeker voor herhaling vatbaar, ongeacht de resultaten. En ook de organisatie wil ik bij deze nog heel hartelijk bedanken. Alles verliep gladjes en vlot. Mijn complimenten!
En terugkomend op de titel van dit verslag, hebben Lenk en ik deze VUT-dag omgedoopt tot de F(idesz)UT-dag. Dat verdient ze!!!!"

Willy Walbeek

Er deden heel wat Flatjes mee aan de VUT dag en alle Flats hebben goed gepresteerd. Ons ras heeft weer eens laten zien dat zij lang jong blijven en hoe oud ze ook zijn, het werken verleren ze niet!!! Goed gedaan Macey, Yamy, Yonas en Kira. En Fie ....... die had dus de eerste prijs!!!

Gisteren was de Nestrëunie van het laatste Xquiszt nest. Willy had mij gevraagd of ik wilde helpen. Saszu de jongste telg van Willy zie ik regelmatig aan het werk, en werken kan deze kleine Xquiszt spruit. Daarom was ik natuurlijk razend benieuwd naar haar broertjes Janosz, Mack en Thibauld. Ik kan jullie vertellen ........ het was een genot om deze drie mannen aan het werk te zien.

Op de linker foto Saszu en rechts Janosz

Links Mack in actie en rechts Thibauld

Net als Saszu zijn Janosz, Mack en Thibauld gepassioneerde Flatcoats, die zelfverzekerd en met een hoge snelheid werken. Het zijn vriendelijke en enthousiaste honden. Een nest naar mijn hart! Door het geweldige weer konden wij de dag afsluiten in het veld met een drankje en heerlijke hapjes van de barbeque. Het was een gave dag!

 

6 mei 2010

Fokplan gewijzigd

Al enige tijd maakten Ton en ik ons zorgen om Jorja: ze wilde maar niet loops worden. Een paar maanden geleden zijn wij met haar naar de dierenarts geweest. Ze is helemaal nagekeken en er werd niets afwijkends gevonden. Gelukkig maar!!! Twee maanden later was George echter nog steeds niet loops. Wij wilden toen duidelijkheid en daarom werd een afspraak gemaakt bij De Faculteit voor Diergeneeskunde in Utrecht. Ons bezoek aan de Faculteit en alle onderzoeken wijzen uit dat de kans op een nestje met Jorja zo goed als uitgesloten is. We kunnen haar laten behandelen, maar kunstmatig ingrijpen is voor ons geen optie. Nee, voor ons voelt het alsof de natuur heeft besloten. Uiteraard zijn wij erg geschrokken van dit bericht, maar gelukkig heeft Jorja nergens last van en gaat ze net zo vrolijk als altijd door het leven.

Maar wat nu met onze fokplannen ........

Net nadat wij deze uitslagen hadden gekregen ging ik samen met Willy naar Duitsland voor de Easter Training. Wij zouden tijdens de training gebruik maken van het jachtveld van één van de deelnemers, Alfred. Alfred heeft een leuke reu genaamd Halvor. Halvor had ik al bij een eerder bezoek aan Duitsland gezien. Ik ben erg gecharmeerd van deze jonge, vrolijke en goedwerkende reu. Toen wij de dag voor de workshop het jachtveld van Alfred kwamen inspecteren liep Halvor lekker te struinen door het jachtveld. Onze zes meiden mochten ook even lekker rennen en werden uit de auto gehaald. Toen gebeurde er iets bijzonders ……: Halvor en Harley zochten elkaar direct op. Ze deden vanaf dat moment alles samen en waren helemaal happy met elkaar. Ze renden achter elkaar aan, sprongen op en over van die grote grasrollen en hadden de tijd van hun leven. Ik kon mijn ogen niet van deze twee afhouden. Later, toen ik samen met Willy weer in de auto zat, bleken wij precies de zelfde gedachte te hebben: “De natuur heeft wederom besloten ……: Halvor en Harley hebben elkaar uitgekozen”.

Uiteraard neem je dan geen impulsieve beslissing, alleen op basis van een goed gevoel. Een emotioneel moeilijke periode van heroverweging en rationele argumentatie volgde. Eerder hadden wij besloten de roedel niet met een pup van Harley uit te breiden omdat de honden dan qua leeftijd vrij dicht, en in onze optiek té dicht, op elkaar zouden zitten. Die keuze konden wij indertijd maken omdat wij dachten nóg een heerlijk werkhondje te hebben waarmee wij konden fokken. Maar na de nare berichten uit Utrecht, lag de zaak natuurlijk heel anders. Het zou een keuze worden tussen niet fokken of toch een nestje met Harley.

Thuis gekomen heb ik de stambomen, gezondheidsgegevens en werkkwalificaties van Halvor en Harley naast elkaar neergelegd. De keuze was toen al snel niet moeilijk meer: Halvor is het schaap met de vijf poten voor onze Harley. Tijdens Harley’s eerstvolgende loopsheid, zal zij dan ook door Halvor worden gedekt. De fokaanvraag heb ik deze week naar de Begeleidingscommissie van de FRC gezonden.

Sommige dingen in het leven kun je niet plannen. Dat blijkt maar weer. Nu ik de eerste teleurstelling over het niet fokken met Jorja enigszins heb verwerkt, ben ik ontzettend blij dat Harley een nestje zal krijgen. Harley is een heerlijke hond, een lieverd en een fantastische werkhond. Ik vind het echt geweldig dat zij pups krijgt. En Pip ……: Pip wordt oma!!!!

Informatie over Harley vind je op haar pagina (Harley) en meer informatie over Halvor vind je op de pagina nesten (Nesten).
Mocht je geïnteresseerd zijn in deze combinatie, neem dan gerust contact op!

 

1 mei 2010

Tijd om zelf te trainen

Deze week eindelijk weer eens tijd kunnen vinden om zelf te trainen. Eerst met de mannen van de oude woensdagmiddaggroep van Willy, het oude trainingsgroepje van Pip. Een paar keer per jaar komen wij nog bij elkaar. Willy had een paar pittige proeven bedacht, maar daar kijken de mannen niet vreemd meer van op. Na de training gingen wij naar de jachthut van Piet. Daar stond de borrel voor ons klaar en werden wij getrakteerd op een heerlijke maaltijd. Het was weer ouderwets gezellig. Bedankt Willy, Piet, Herman en Pieter!!!

Pieter met Daisy, Herman met Marly en Piet met Dienja

Later deze week heb ik nog een keer samen met Willy getraind. We hebben een paar gave dirigeerproeven gedaan. Pip ging lekker, die geniet zo als zij aan het werk mag. Bij Harley zit de balans tussen dirigeren en eigen initiatief er goed in. Maar deze keer had mijn kleine zwartje iets te veel eigen initiatief. Nadat ik haar tot de orde had geroepen, ging het weer super!!! Ik ging met een heel voldaan gevoel naar huis.

Links Pip en rechts Harley met bumper

Ton en George hebben deze week nog niet getraind. Maar met al die vrije dagen in het vooruitzicht, komt daar zeker verandering in. George heeft zich alvast goed voorbereid op deze trainingen door heel verstandig wat extra rustmomentjes te pakken.

George's voorbereiding op de training

 

23 april 2010

Training Coburg Duitsland

Afgelopen paasweekend hebben Willy en ik een workshop gegeven in Coburg, Duitsland. Om ook alle deelnemers de gelegenheid te geven dit verslag te lezen, deze keer de tekst in het Engels.

Easter training Coburg Germany

Anke and Rainer Wolf from the Umbra Fida kennel and Birgit Pfeifer from the Whispering Wind kennel invited Willy and me to give a Dummy Seminar. We are very proud with this invitation.

The Friday before Easter we arrived so we had some time to inspect the two training areas. The first area, the hunting area of Anke and Rainer, was for the training on Saturday. The second place, the hunting area of one of the participants (Alfred), was for the Sunday training. Both areas were very inspiring and suited us perfectly.

On Saturday morning we met all 16 participants. Two made a long drive from Austria and two from Switzerland. All dogs were Flatcoated Retrievers except for one Golden Retriever. There were three different levels. The youngest ones were the Beginners, then the Anfänger (Intermediates) and the most advanced group were the Fortgeschrittene (Advanced).
We divided the participants in two groups of 8 handler/dog combinations. One group went with Willy for a training session and the other one with Lenk.

Nadja and Cosmo, Alfred and Halvor and Stefan and Erin

We were told that blinds in Germany are mostly trained by leaving a dummy behind, walk with the dog away from it and send him back for it.
Willy started with introducing another method to train blinds. For this purpose a beacon was used as an identification point. Because the area was accidentated a chair was used to put it higher and make it more visible. The advantage of this method is that one can build greater distance much faster. By making the identification point smaller or increasing the distance, the dog doesn’t have support of it entering the blind, but only when he proceeds on it. Of course the training level of the various dogs was taken into account. But in the end all combinations could hold a blind with obstacles for about 110 yards at one command, with no help of an identification point (only by memory). To prevent carrying too much weight we brought American bumpers to the seminar. We were told that wouldn’t be a problem, but in practice this resulted in another training purpose.
A lot of dogs didn’t want to fetch the bumpers. According to their handlers they were unknown to them. For us it was more a sign of poor training of an important basic training principle; teaching the hold command. If done properly a dog should fetch anything, no matter what. Of course this is a personal opinion, but it certainly lead to some worthy discussions and maybe points to think about in further training. After getting accustomed to these bumpers all dogs retrieved them beautifully. High five for the handlers and the dogs for their endurance!!!! But after this experience with the bumpers we decided to skip them for the rest of the weekend.

Claudia and Mali and Christine and Neil

Lenk’s training focused on a free search in the forest. First there was a drive through the woods. The drivers left a dummy for all dogs. The youngest dogs started first. For some dogs it was hard to take distance from their handler. But after some help all dogs succeeded in finding a dummy.
After this search we trained a blind in the woods. Of course the blind was adjusted for each level. There was still some time left and so there was a double mark in the forest. The first mark was quite far in the woods and when the dog came in from the first mark, the second mark was thrown. Again some dogs had a bit of a problem with the distance of the marks.
There was a small discussion about the second mark. One of the handlers told the helper (of the second mark) to make noise until the dog looked in the right direction before throwing the dummy. One can argue about this. This should only be done in a training situation, when the dog has to be teached to pay attention to his surroundings all the time and be alert for other pieces of game to be shot. But in practical hunting it never occurs that the gunman waits until the dog looks in the right direction. So a hunting dog has to learn to mark not only by sight but also by sound. 

When we were both ready we switched groups.

Julia and Aiden and Anke is having fun

After this morning session we all had a lovely lunch together. There were some delicious sandwiches, cakes and pies. Most of it was homemade, with local products. This wonderful lunch gave us a lot of new energy for the next training session.

For the afternoon we made a test moment to see if handlers and dogs had learned from the morning session. We explained that we would give points. Willy worked further on the blinds by using the same fall but adding diversions and changing the angulation of entering the blind.
For all the training levels the identification point was removed and therefore the only support for the handlers and their dogs was given by memory. But most difficulty was formed by another entry point, with different angulations and the adding of diversions. Of course the distance to the fall was adjusted to every training level. The diversion for the Beginners was formed by a mark, thrown when the dog was returning from the blind.
For the Anfänger there was a mark thrown prior to the blind and another mark on returning from the blind. The first mark had to be picked up after getting the blind. The Fortgeschrittene had to do a triple retrieve as well. First a retired mark was thrown at a ploughed acre, a little bit downhill, and when returning from the blind there was another mark. The order of picking up was; first the blind, then the first mark and at last the second mark. All combinations showed they had learned from the morning session.

Nicole and Faye, Anke and Eowyn and Birgit, Caya and Wisper

At Lenk’s station there first was a mark. After this mark hit the ground the handler first had to send the dog on a blind. When the blind was in, the handler could send the dog for the mark. How higher the training level of the combination how further the distance for the blind and how smaller the angulation between the mark and the blind. Some handlers were amazed their dogs did such a difficult exercise.
At the end of the first day we both were very proud of all handlers and dogs.

After the training we all went to Gasthof Fink where we had a wonderful dinner. While eating we talked about ……. dogs!!!

Manu and Gwindo and Elena and Hila

On Sunday we went to the hunting area of Alfred. Willy and I had a walk-up planned for all participants. During this walk-up 4 dogs were in line. Two dogs had to do a mark and two dogs had to do a blind. In the morning we trained this walk-up with all the dogs. A lot of dogs had problems with the blinds; again the distance was quite hard for them. Our plan was to train this walk-up at a higher level in the afternoon, but we changed plans. We thought it would be better to concentrate on the blinds and use the afternoon to show a few methods to work on long blinds.

Walk-up and Willy and Lenk thinking how to change plans

But first there was lunch outside the hunting cabin of Alfred. The weather was great and the sun was shining. Again it was a superb lunch with special Coburger sausages, marinated in German bear. It tasted delicious.

After lunch we started training on long blinds. At the end of the afternoon really every dog did a perfect blind at a distance of 150 meter!!! We judged this blind and also a long and hard mark. Willy and I were very satisfied with all combinations; they all did a very good job!!!

Flavia and Ennio and Claudia and Inox

After the training we had some drinks in the hunting cabin of Alfred. We counted the points and in Beginners class Claudia W. with Mali (Golden) had the first price, in Anfänger Class Nadja with Cosmo (Flat) was a winner and Claudia v. K. with Ennio (Flat) took the first place in the Fortgeschrittene Class. Anke and Eowyn were the only combination in Open Class but deserved a first price anyway, with honor.

Anke and Eowyn a great team and Dine and Manso tired after two days of hard work

It was a wonderful weekend, we’ll never forget. We enjoyed it very much; had a lot of fun, and loved getting to know such wonderful Flatcoat owners. Overall we were very impressed with all dogs; they all are such good working dogs, with lots of drive and willingness to work.

Flats at work

Finally we want to thank the organization and all the participants; Thanks you so much Anke and Eowyn, Rainer, Birgit and Caya and Whisper, Alfred and Halvor, Claudia and Inox, Christine and Luna, Georg and Neil, Claudia and Mali, Manu and Gwindo, Nicole and Faye, Julia and Aiden, Dine and Manso, Stefan and Erin, Nadja and Cosmo, Flavia and Ennio and last but not least Elena and Hilaria.

Willy and Lenk

Nog even een compliment voor onze zes meiden: Fidesz, Pip, Piusz, Harley, Jorja en Saszu wat zijn jullie geweldig. Tijdens de reis en de twee daagse training zaten ze met z’n zessen de hele dag in de auto. Geen piepje, geen gemopper, niets!!! Ze lagen tevreden over, op en tussen elkaar te slapen, zo lief. Wij kregen van diverse kanten complimenten. De meeste deelnemers kwamen er pas zondagavond achter dat wij al onze honden bij ons hadden, zo stilletjes en netjes hebben zij zich gedragen. Super hoor!!!
Na deze twee dagen hard werken en het net afgeronde drukke trainingsseizoen bij Apporteur Willy Walbeek waren wij allebei behoorlijk gesloopt. Gelukkig hadden wij de kamer in het hotel nog een paar dagen gereserveerd en konden wij even vakantie vieren. Wij hebben heerlijk geluierd, lange wandelingen gemaakt met de meiden, Coburg bezocht en echt heerlijk gegeten. Het was fantastisch. Meiden Walbeek van harte bedankt!!!

Begin juli zijn wij weer uitgenodigd om een training te geven in Duitsland, deze keer aan 12 Flatcoated Retrievers. Dat wordt vast geweldig.
Lenk

Ook ik wil me niet onthouden van een persoonlijke noot, in de vorm van een compliment, voor onze 6 Flatcoat meiden en in het bijzonder voor mijn partner in crime; Lenk. Ik blijf me verbazen over de natuurlijke wijze waarop onze roedels zich samenvoegen. En dat op zo weinig vierkante meters…. Elke keer ervaar ik dat toch weer als heel bijzonder.

Het gemak en vertrouwen waarmee Lenk en ik samenwerken zie ik ook als iets heel speciaals. Dit maakt het mogelijk om deze workshops professioneel, succesvol en op plezierige wijze te kunnen geven. Gecombineerd met de lol die we samen hebben, wordt het al heel snel één groot feest. Naast het feit dat onze 6 dames zo’n hechte roedel vormen, vormen wij dus ook een super team!!!! Ik hoop dan ook van harte dat onze samenwerking nog lange tijd zal voortbestaan. Dit smaakt naar meer.
Bedankt lieve collega/vriendin!!!!
Willy

 

27 maart 2010

Help een chuckit!!!

Pip kan iedereen die zij tijdens de wandeling tegenkomt, enthousiast maken voor haar favoriete spelletje. Ze rent hiervoor naar een niets vermoedende wandelaar en legt een stokje voor de voeten. Vervolgens gaat ze keurig voor deze wandelaar zitten, met een op volle toeren draaiende kwispel en trekt haar meest charmante hoofdje. Dit werkt echt altijd ........ de wandelaar raapt het stokje op, gooit het weg en binnen enkele seconde brengt Pip het stokje weer terug. Dit spelletje kan, zeker wat Pip betreft, eindeloos duren. Het heeft geen zin om Pip dan te roepen of te fluiten, want als baasje kun je niet tegen dit zelfbelonende gedrag op.

Nu is het zo dat honden in een roedel gedrag van elkaar overnemen. Dat is soms erg handig, een pup neemt snel de regels binnen een roedel van de oudere honden over. Maar helaas nemen honden ook minder leuk gedrag van elkaar over. Onze George heeft het succes van Pip ontdekt en doet nu net zo hard mee aan het spelletje. Ik kan niet zeggen wie hier nu beter in is, Pip of George ........

Meestal blijf ik rustig en haal de twee boosdoeners op, doe ze een lijntje om en wandel weer door. Maar er zijn ook momenten dat binnen no time het stoom uit mijn oren komt. Ik maak nog wel eens de fout om te vragen niets meer te gooien, maar dan krijg ik altijd weer het zelfde antwoord: "Ach, het is niet erg hoor, ze vinden het zo'n leuk spelletje". Juist op het moment dat ik inschat dat ik de deugnieten kan roepen of fluiten pakt de wandelaar het stokje toch weer op. Zowel Pip als Jorja blijven dan natuurlijk in volle aanbidding staan en negeren mijn commando's volledig. Dit alles heeft, zoals jullie zullen begrijpen, een verkeerde uitwerking op mijn stoomproductie. Ik moet eerlijk bekennen dat ik zelfs een keer probeerde uit te leggen waarom het niet zo goed idee is stokjes te blijven gooien als ik roep. Dit bleek een zinloze bezigheid ........

Maar de schrik slaat echt om mijn hart als ik een hondenbezitter zie aankomen met een chuckit. Dat zijn van die lanceerapparaten voor tennisballen. Dit is voor Pip en Jorja het ultieme gereedschap voor hun apporteer verslaving. Zelfs Harley wil nog wel eens naar een chuckit-bezitter toelopen. Er zijn chuckit-werpers die vinden dat de geworpen bal alleen voor hun eigen hond is en zijn er van overtuigd dat mijn honden dit moeten begrijpen. Zij roepen dan zeer geïrriteerd: “Mevrouw, uw hond heeft de bal van mijn hond”. Ik ben opgehouden om met deze mensen in discussie te gaan. Maar er zijn ook veel chuckit-werpers die het enig vinden als mijn drietal meedoet. Dit vaak tot grote frustratie van hun eigen hond, want tsja die van mij zijn wel errug snel.

Help een chuckit!!!

Sinds kort heb ik mijn tactiek gewijzigd. Wanneer ik een potentiële stokkengooier of chuckit-eigenaar zie aankomen, roep ik mijn dames bij me en laat ze volgen tot de kust vrij is. Wanneer ik toch onvoldoende oplettend ben geweest en de dames een gewillig slachtoffer hebben gevonden, haal ik ze op en lijn ze aan. Als jullie nog een goede tip voor mij hebben ........ ik hou mij aanbevolen.

 

20 maart 2010

Een bijzondere Flatcoat dame

Deze week geen bericht over één van onze meiden, maar een berichtje over een hele bijzondere Flatcoated Retriever. Haar naam is Quail’s Jackeroo “Fidesz”. Binnenkort op 11 april a.s. wordt Fidesz 11 jaar, een dame op leeftijd dus, maar "still going strong".

Quail's Jackeroo "Fidesz"

Fie is een "grande dame" met een kleine hartje en een fantastisch karakter. Zo'n twee en half jaar geleden heb ik haar leren kennen en was op slag verliefd. Dat was niet meteen wederzijds, want Fidesz is een beetje een gereserveerde dame. Niet eentje waar je één-twee-drie vriendjes mee bent, maar als je eenmaal in haar hart zit ........ Ik ken niet één Flatcoat die zulke voorzichtige en zachte kusjes geeft als Fietje. Ze is erg bedreven in het krijgen van aandacht. Als ze lekker geaaid wil worden, duwt ze met haar koppie tegen je arm. Stoppen met aaien is geen optie want dan tikt ze krachtig met haar rechter voorpoot tegen je been om je hieraan te herinneren.

Werken is alles voor Fie, werken maakt haar gelukkig. En werken kan ze!!! Wie haar kent, weet dat ze hele mooie prestaties heeft behaald samen met haar baasje Willy Walbeek. In 2004 resulteerden deze geweldige prestaties in een uitnodiging voor de Nimrod. 

Fidesz op de Nimrod in 2004

Elke week zie ik Fie aan het werk en dat is echt genieten. Met haar bijna 11 jaar oud laat ze nog steeds fantastisch werk zien. Ze is super allert en wil nog steeds zoooo graag. Ze is een expert in het lopen van lijnen met verleiding. Ook als de hoeken tussen de lijnen maar heel klein zijn, is dit voor Fietje geen enkel probleem, ze loopt de lijn die haar wordt gegeven haarscherp. Wel merk je de laatste tijd dat haar ogen wat achteruit gaan en dat ze na de training een beetje stram is, maar ja, wat wil je op deze leeftijd. Een hond die zo graag wil werken, die kun je niet op non-actief zetten, daar zou ze doodongelukkig van worden. Als Willy merkt dat Fietje het niet goed heeft gezien, dan helpt ze haar een beetje.

Ook tijdens de jachten in Nederland en Duitsland is Fidesz nog gewoon ingezet. Ok, een hele dag op jacht is nu iets te veel. Maar een ochtend of middag gaat nog prima. Tijdens de jacht geniet ik van haar fantastische jachtverstand, haar doorzettingsvermogen en de geweldige apporten die ze binnen brengt.

Pip en Fie, rusten even uit, tijdens één van de jachten in Duitsland

Voor zo'n dame op leeftijd ziet Fie er nog toppie uit. Haar vacht glimt en alleen op haar kin zijn wat grijze haren te bekennen.

Lieve Fie, je zit in mijn hart en ik hoop nog lang van je te mogen genieten!!!

 

13 maart 2010

Jorja's party time!!!

Afgelopen woensdag 10 maart was Jorja jarig, ze is drie jaar geworden. Het lijkt nog maar zo kort geleden dat wij onze kleine Deen bij Annika Christiansen gingen halen. Wat gaat de tijd toch hard. Dat realiseerde ik mij helemaal toen ik op de site van Annika (zie kennel Flathounds) de foto's zag van Cassie, één van Jorja's zusjes, die net een nestje heeft gekregen van 8 puppies.

Voor Jorja's verjaardagspartijtje had ik de vier meisjes Walbeek uitgenodigd. Zij brachten een prachtig cadeau voor Jorja mee, een mooie voerbak vol met allerlei lekkernijen. Ja, daar doe je onze George een groot plezier mee. Om het partijtje te vieren reden wij naar Vlietland bij Leiden om daar een lange wandeling rond de plas te maken. Deze wandeling duurt zo'n drie uur. Het weer zat mee, er scheen een voorzichtig voorjaarszonnetje.

Onze meiden met het verjaardagsbezoek, Jorja's cadeau en Jorja maakt een sprintje

Bij de parkeerplaats van Vlietland worden veel honden uitgelaten. Hierdoor had Pip veel aanbidders, want Pip is zo'n beetje op het hoogtepunt van haar loopsheid. Pip vond het werkelijk fantastisch al die aandacht, wij wat minder. Toen we deze drukte voorbij waren kon Pip los en kon ook zij volop meegenieten van het partijtje. Jorja en haar grote vriendinnetje Saszu hebben heerlijk met elkaar gespeeld en lekker geravot en ook Harley deed zo nu en dan mee. Na zo'n twee uur wandelen zochten wij een bankje op, om lekker van het bleke voorjaarszonnetje te kunnen genieten. Willy had nog een verrassing bij zich, maar deze keer niet voor de hondjes. Uit haar rugzak kwam een heerlijke fles bubbels om op de verjaardag van George te toasten. Jorja trakteerde haar vriendinnen op een lekkere gedroogde vis. Tevreden genoten wij van de laatste zonnestraaltjes en al het lekkers. Op gegeven moment verdween de zon en werd het flink koud. Het werd tijd om richting auto te gaan.

De meiden aan de vis, de andere meiden aan de bubbels en vuurwerk

Thuis gekomen stond er een heerlijk maaltje voor de zes meiden klaar, want ook Ton wilde de dames eens goed verwennen. Jorja's partijtje werd afgesloten met "spectaculair" vuurwerk. Hierna gingen de Walbeekjes weer richting huis en de meisjes Krispijn kropen tevreden in hun mandjes. Ik weet zeker dat Jorja deze geweldige verjaardag niet snel zal vergeten. Namens George ......... Willy, Fidesz, Piusz en Saszu een hele dikke knuffel en bedankt voor mijn fantastische partijtje!!!

 

5 maart 2010

Hormonen op hol

Pip is sinds een ruime week loops. Na haar nest is ze niet zo maar loops, nee ........ Pip is mega loops. Niet dat ze hier last van heeft, wel nee, ze is net zo vrolijk als altijd. Maar wij en vooral Jorja worden flink met haar opspelende hormonen geconfronteerd. Vanaf dag één heeft ze namelijk het gevoel dat ze op haar hoogtepunt zit en is op slag stapel verliefd op Jorja. Jorja begrijpt hier natuurlijk niets van en kijkt mij ongelukkig aan wanneer Pip haar probeert te versieren. Ook tijdens de wandeling is Pip onmogelijk. Zij speurt het hele terrein af op zoek naar een geschikte partner. Zodra ze een gegadigde in het oog heeft, en echt haar smaak getuigt op dit moment niet bepaald van grote klasse, moet je van goede huize komen om haar bij je te roepen. Mevrouw is namelijk acuut Oost-Indisch-doof geworden.

Pip speurt het terrein af op zoek naar een geschikte partner, Jorja versieren en plassen als een reu

Geen graspolletje is meer veilig. Elk polletje wordt nauwkeurig geïnspecteerd en voorzien van haar geur, met als doel alle reuen in Delft op de hoogte te brengen van haar loopsheid. Plassen doet zij gedurende haar loopsheid niet bepaald lady-like, maar als een reu ........ met één poot in de lucht. Ik vrees nu al voor de nachten dat zij écht op haar hoogtepunt zit. Pips hormonen slaan dan pas goed op hol. Als wij niet opletten krijgen de andere twee meiden geen seconde rust en worden continue besprongen door een desperate Pip. Daarom sluiten wij haar die dagen 's nachts op in de gang, waar wij haar de hele nacht door horen hijgen. Ik zal blij zijn als wij twee weken verder zijn........

 

26 februari 2010

Een dagje uit het leven

Mijn oude computer heeft het begeven, daarom dat het even rustig was op de site. De nieuwe computer is geinstalleerd en dit stukje hadden jullie nog van mij te goed:

Om 7.00 uur gaat de wekker en Ton staat op om onze drie dames uit te laten. Als ze na een wandeling van een half uurtje thuiskomen kruipen de meiden weer lekker in hun mandjes. Om 8.30 uur staan ze snel op wanneer ze horen dat de voerbakken door mij worden gevuld. Dit is één van de twee hoogtepunten van de dag voor Jorja, want onze George is een gevalletje “Food Obsessed”. Net als het maaltje naar binnen is gewerkt, gaat de deurbel. Onze boiler in de keuken heeft het begeven en de monteur, die de nieuwe boiler komt monteren, staat voor de deur. Pip en Harley begroeten de monteur en Jorja rent de kamer in om haar eend te laten zien, want tsja dat doet Jorja nou eenmaal bij iedereen die bij ons binnenkomt. De boiler zit op een vreemde plek in de keuken. Om ruimte te besparen in onze kleine keuken, is er een luikje in de grond gemaakt en hierin zit de boiler verstopt. Het luikje wordt door de monteur open gemaakt en samen met de drie dames inspecteert hij het kapotte ding. Terwijl hij de oude boiler los schroeft likt Pip zijn linker en Harley zijn rechter oor. Om 10.00 uur is de monteur klaar en vertrekt met twee natte oren.

Links Jorja met haar eend en rechts Harley kijkt mij verbaast aan vanuit de keuken

Nu is het de hoogste tijd voor een trimbeurt van de dames. De meiden zien de noodzaak van deze knipbeurt niet zo in, maar laten toch gelaten toe dat ik hun oren, staart en voetjes fatsoeneer. Zodra ze klaar zijn rennen ze met z’n drietjes naar de keuken want zo’n knipbeurt levert altijd iets lekkers op. Vandaag krijgen ze een kalfsoor. Ze zoeken met hun buit een eigen plekje op, om te genieten van dit lekkernij. Om 12.30 uur loop ik richting voordeur en de meiden hebben direct in de gaten dat het tijd is voor het volgende programma onderdeel. Al kwispelend staan ze bij de voordeur en steken één voor één hun koppie door het lijntje. We gaan onze dagelijkse lange wandeling maken en vandaag gaan we naar het Abtswoudse Bos. Het is koud en er ligt zo hier en daar nog wat sneeuw. De meiden genieten en rollen door de restjes sneeuw. Halverwege de wandeling komen wij een paar mannen van de Groenvoorziening tegen, die het door Jorja gevonden balletje een paar keer weggooien. Dikke pret voor het drietal ........ en de mannen van de Groenvoorziening!!!

Links spelen met de mannen van de Groenvoorziening en rechts moeder en dochter met hun getrimde oren

Om 14.30 uur komen we thuis en de dames zoeken meteen hun mandjes op. Ik laat ze even alleen en ga op stap om wat boodschappen te doen.
Als ik om 16.30 uur huis kom is het tijd voor de volgende wandeling. We maken een korte wandeling door het Joris Park, het is koud en het vriest weer behoorlijk. Thuis gekomen wordt Ton, die inmiddels thuis is van zijn werk, vrolijk begroet. Na deze begroeting zoeken de dames hun mandjes weer op en slapen totdat ze om 19.30 uur de brokken in hun voerbak horen vallen. De brokken worden met veel smaak opgegeten. Met een natte slijmerige knuffel worden we bedankt voor de brokken en hierna lopen ze alledrie weer richting mand om........ te slapen. Zo nu en dan hoor ik één van de meiden tevreden kreunen of luid snurken.

Het is nu 23.45 uur en Ton is net naar buiten voor het laatste plasrondje. Ik weet zeker dat als ze thuis komen ze direct naar hun mandjes gaan om bij te komen van deze dag, en er stond niet eens een training op het programma!!!

 

1 februari 2010

Leuk nieuws

Willy en ik zijn uitgenodigd om in april een workshop in Duitsland te geven. We hebben inmiddels een overzicht gekregen van de deelnemende combinaties en hun trainingsniveau. Dit varieert van beginners tot honden op A niveau. Een super leuke uitdagende week in het vooruitzicht, waar ik mij nu al op verheug.

Het gaat lekker met onze drie dames. Jorja gaat goed en heeft zich afgelopen donderdag tijdens de training van haar beste kant laten zien. Ton glunderde van oor tot oor. Harley zat 's zaterdag weer lekker in haar vel, heerlijk om met die kleine zwarte te werken. En Pip ........ daar kan ik toch zo van genieten, die is en blijft gewoon lekker zichzelf.

Deze foto van de dames op het Fatboy kussen, dat zij van hun vriendinnetje Anna mochten lenen, kon ik jullie toch niet onthouden. Bedankt Anna, zien de dames er niet geweldig uit op je kussen???

Saampjes op de Fatboy

Ik heb het Fotoalbum van de site aangepast. Ik wil hier de mooiste foto's van onze meiden plaatsen. Voor mij zijn dit foto's van bijzondere, ontroerende of grappige momenten. Maar het kan ook een portretje van één van de drie zijn. Een portret dat de persoonlijkheid van de hond duidelijk treft, dat vind ik de beste.

Pip goed getroffen

Een goed voorbeeld vind ik deze foto van Pip. Je kunt zien wat een arrogantje zij is. Maar is onze "scarface" ook niet ontroerend met haar grijze sikkie en die drie grijze voelsprietjes boven haar ogen? Je kunt als je goed naar haar ogen en houding kijkt, zien wat ze denkt ("Zeg hallo, ik zit al een hele tijd te poseren voor die foto en ik heb er nu echt meer dan genoeg van"). Geweldig toch!!!

 

24 januari 2010

Een trainingsweek

Hoe ziet een trainingsweek er bij ons eigenlijk uit ....... Op maandagochtend help ik Willy, als assistent trainer, bij een groep puppies. Het is een gevarieerde groep met niet alleen retrievers, maar ook een paar staande hondjes. Heerlijk die kleintjes, daar geniet ik echt van. Op dinsdag train ik zelf met Pip en Harley. Donderdags ben ik ook assistent trainer, maar deze keer bij een Beginners A groep. In deze groep traint ook Ton met Jorja mee. Deze groep maak ik nu voor het derde seizoen mee en het is geweldig om te zien hoe de honden en de baasjes zich ontwikkelen. Zaterdags heb ik training met Harley en rijden wij saampjes naar Almere. Harley geniet enorm van dit één op één moment.

Jorja heeft net een sleep gelopen, juf Lenk en training Harley

Ik heb Ton deze week weer eens gevraagd een stukje voor de site te schrijven over zijn ervaringen met Jorja bij de trainingen van Willy:

“Hoe is het toch met Jorja ? “…….,  een vraag die regelmatig wordt gesteld. Nou, met Jorja gaat het goed. Nadat Maaike had aangekondigd met trainen te stoppen, was er gelukkig een plek vrij in een trainingsgroep van Willy. Deze waren in de trainingsopbouw wel verder dan Jorja, dus het was vanaf het begin flink aanpoten voor mij en mijn Deen. Nu zitten we in de beginners A groep en ze kan goed meekomen. Wel zijn er nog een flink aantal aandachtspunten, maar het belangrijkste is dat de communicatie tussen Jorja en mij weer terug is. Hierdoor is er weer rust en dat werkt toch een stuk ontspannender. De zitfluit zit er goed in, lijnen worden goed gelopen. Waar ze moeite mee heeft is een lange sleep of een diepe verloren zoek als er van tevoren een verleiding is gegooid. Dan heeft ze nog niet het geduld en het vertrouwen om de sleep uit te lopen of de verloren zoek te vinden, want er ligt toch ergens anders al iets. Ik neem aan dat ervaring hier de oplossing gaat bieden.

 

17 januari 2010

Genieten en verdriet

Deze week heb ik ernorm genoten van onze meiden, maar ook verdriet gehad. Het was namelijk afgelopen dinsdag precies drie jaar geleden dat onze Flow is overleden. Er is na haar overlijden nog geen dag geweest dat ik niet aan haar heb gedacht. Maar de laatste weken voelde het verdriet weer sterker, waarschijnlijk omdat ik zo druk met de website bezig was. Hoe vreselijk verdrietig de laatste dagen van haar leven zijn verlopen, bleef zich in mijn gedachten herhalen. Mijn allerliefste grote Flow, ik mis je nog elke dag.

Flow Denemarken 2005

Maar zoals ik al schreef, ik heb ook genoten. Deze week heb ik samen met Willy een wandeling door de sneeuw gemaakt. Het was een wandeling van Delft naar Pijnacker, heerlijk een route van 3 uur. De honden van Willy en ik kennen elkaar heel goed. Inmiddels is het een hechte roedel geworden. Een roedel van 6 verschillende Flatcoats: Fidesz; de wijze, Pip; de grappenmaakster, Piusz; de roedelleidster van het zestal, Harley; de knuffelaar, Jorja; de deugniet en Saszu; de baby van het stel. Ik blijf het fascinerend vinden hoe, op zeer geraffineerde wijze, de regels in deze roedel worden afgestemd, zonder dat er een grom of een grauw bij aan te pas komt. Ze gaan regelmatig met z'n zessen in één auto en liggen daar dan over, onder, tussen en tegen elkaar aan te slapen. Zijn ze met z'n zessen bij Willy thuis dan weten ze hoe daar de huisregels zijn en vice versa. Het is niet alleen geweldig om deze roedel te observeren, maar zeker ook zeer leerzaam, echt genieten dus!!!

De roedel van 6: Pip, Jorja, Fidesz, Harley, Saszu en Piusz

Ik heb heel veel reacties ontvangen over het nieuwe ontwerp van mijn website, iedereen heel erg bedankt hiervoor. Het is leuk om te lezen dat jullie het een mooi ontwerp vinden, de site overzichtelijker vinden en merken dat de site sneller werkt. Verder wil ik nog even extra aandacht besteden aan de makers van de foto's op mijn homepage. De grote foto van Pip en mij is gemaakt door Ties van Dalen. De kleine foto rechtsboven van Harley met eend heeft Ria de Jong gemaakt. De foto linksonder van Pip en mij is van Maaike Kort, de foto rechtsonder van Harley met eend is gemaakt door Marina Marijnissen en de foto linksboven heb ik zelf gemaakt. Allemaal heel erg bedankt.

 

6 januari 2010

De website in een nieuw jasje

Na twee jaar vond ik het tijd voor een nieuw ontwerp van mijn website. Ik heb mijn broer Paul, die grafisch ontwerper is, gevraagd mij hierbij te helpen. Paul super bedankt!!! Hij heeft het ontwerp gemaakt en ik heb de website de afgelopen weken, met redactionele hulp van Willy, gevuld. Wil, het waren veel nachtelijke uurtjes, maar ook jij natuurlijk heel erg bedankt. Het was een hele klus, maar erg leuk om te doen.

Flow heeft in de banner van de site weer een ereplaats gekregen. Ik heb meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt om alle pagina's bij te werken. Al onze belevenissen in het jaar 2009 kunnen jullie terugvinden op deze pagina. Van 2007 en 2008 wil ik nog een overzicht maken met alle hoogtepunten, die ik op een later moment zal publiceren. Ik ben benieuwd wat jullie van de website vinden en zou het leuk vinden als jullie mij dit via de mail (het gastenboek werkt nog niet) laten weten.

Hieronder nog een paar foto's van de sneeuwpret van de afgelopen weken. Wat was het overal mooi. Ton en ik hebben ervan genoten en onze drie zwarte dames nog meer. Ze hebben er alledrie een sport van gemaakt om zich heerlijk te paneren in de sneeuw (poten in de lucht en rollen maar!!!).

De middelste foto is van Harley, die net een sneeuwbal op haar koppie had gekregen

Tenslotte wil ik alle lezers van mijn site een heel mooi 2010 toewensen, met heel veel persoonlijk maar uiteraard ook veel hondengeluk!!!

 

14 december 2009

Ze heet Harley!!!

Harley was de stoerste pup in ons nest. Ze ontdekte alles als eerste. Harley ontsnapte al met drie weken uit de werpkist en liep dapper door de woonkamer. Toen de pups voor de eerste keer de tuin in mochten, was zij ook de eerste die zonder enige angst haar pootjes over de drempel zette. De andere pups hadden allemaal even de tijd nodig om deze stap te maken. Ik had eigenlijk een andere naam voor haar bedacht, maar door dit stoere gedrag heeft zij de naam Harley (ja, ja van de Davidson) gekregen. Met George heb ik de trend voortgezet om voor mijn teefjes een mannennaam te verzinnen. Ook voor de dochter van Jorja ben ik op zoek naar een leuke mannelijke naam. Naast hun roepnaam hebben onze honden ook veel bijnamen.

Pip noemen wij bijvoorbeeld regelmatig Pip, Pipper, Dapper, Mams, De mams van Moeps of MappA.

Van links naar rechts Pips, Dapper en MappA

Harley roepen wij vaak met Moeps, Harley Barley, Lou, Lie, Lietje en sinds kort MappA II.

Moeps, Lou en MappA I

Jorja luistert niet alleen naar George, maar ook naar Oki (tsja dat is een heel verhaal, maar dat zal ik jullie besparen), Georgy, Georgy Porgy of Deen.

Oki, Deen en Georgy

Maar het kan nog gekker……….. Toen ik bij Willy kwam trainen noemde Willy Harley al snel Harry. Harry als zij iets stoers op de training doet maar Harriette bij iets tuttigs. De laatste tijd is het heel vaak Harry en nog maar heel af en toe Harriette. Jullie snappen dat ik dit geweldig vind, nee natuurlijk niet die naam, maar het feit dat Harley zo stoer in het werk is. Maar wat echt heel erg is, is dat inmiddels iedereen, maar dan echt iedereen, bij de diverse trainingsgroepen van Willy, Harry zegt. Echt waar!!! Zouden ze nog wel weten dat ze Harley heet???

Dus daarom voor iedereen, echt …………… Ze heet Harley!!!

 

6 december 2009

Kunst und Hund

Afgelopen zomer hebben wij in Duitsland een kunstroute in de natuur gelopen. Ik had jullie nog een verslag van deze kunstroute beloofd. De kunstroute ligt in de Lünerburgerheide bij het plaatsje Neuenkirchen. De kunstwerken liggen langs een fietsroute in de natuur, die ook heel goed te bewandelen is. Voor ons als kunstliefhebbers helemaal geweldig, want hierdoor konden de meiden ook eens mee naar een tentoonstelling. Twee dagen hebben wij nodig gehad om alle kunstwerken te bekijken, die wij de moeite waard vonden. Tijdens de eerste wandeling raakte ik geïnspireerd om niet alleen foto’s van de kunstwerken te maken, maar ook foto’s van de kunstwerken mét onze zwarte dames. Dat heeft naar mijn idee een paar fantastische plaatjes opgeleverd.

Het mooie van dit kunstwerk is dat je door de spleet in het ijzer weer een stuk van de natuur te zien krijgt, dit geeft een mooie dieptewerking. Met fotomodel Pip is het kunstwerk helemaal compleet.

Natuurlijk heet dit kunstwerk Das Haus, prachtig met al die jonge bomen op de achtergrond. Pip, Harley en ik poseren voor dit "ruimtelijke" huis.

Een kunstwerk van dunne ijzeren palen, die uit de grond lijken te groeien, met net voldoende ruimte om er in te staan. Pip is een gewillig fotomodel.

Grote aluminium letters die het woord Bleiben vormen. Hoe groot de letters zijn, is goed te zien met onze meiden eronder. En de meiden, die ……… bleiben.

Ik vond dit kunstwerk net één van de tempels van de Maya’s, die wij op onze reis door Guatemala hebben bewonderd. In Guatamala waren de tempels van steen en deze is van hout. Pip, Harley en Jorja hadden een mooi plekje gevonden in de  "houten tempel”.

Prachtig vind ik dit kunstwerk van een grote massief ijzeren pijp, met zes grote stenen er achter. Harley vond het super dat zij op deze ronde pijp mocht springen, mmmm wat zou de kunstenaar hiervan vinden???

Toen ik dit kunstwerk in de folder zag had ik meteen al een idee voor de foto. Jorja zou ik in het midden van het kunstwerk plaatsen, met haar koppie door het gat van de ronde schijf. Toen wij bij het kunstwerk aankwamen werd duidelijk dat dit niet mogelijk was, het kunstwerk was veel te groot. Jammer het idee was leuk.

Wat ik met het kunstwerk Ankommen wilde was meteen duidelijk, voor jullie toch ook? De dames vonden het geen enkel probleem om voor deze foto met z’n drietjes met dummies “an te kommen”.

Dit is een kleine selectie van alle prachtige kunstwerken die te bewonderen zijn in Neuenkirchen. Ben je een liefhebber van moderne kunst, dan kan ik je deze route van harte aanbevelen.

Nog even het nieuws van deze week. Het was een rustig weekje. Ik heb heerlijk met Pip en Harley getraind. Ton en Jorja gingen afgelopen donderdag tijdens de training ook weer erg goed. Harley is op het hoogtepunt van haar loopsheid samen met Saszu van Willy. Deze twee dames hebben hun hart bij elkaar kunnen ophalen, wat af en toe beschamende taferelen opleverde. Pip heeft een stevig buikvirus te pakken, echt heel vervelend. Verder wil zij nog steeds niet echt bij mij weg, maar het gaat toch al weer veel beter dan vorige week. Ton herinnerde mij eraan dat Pip dit gedrag, vroeger ook al eens vertoonde, vlak voor zij loops werd. Ik wacht dus nog even af…….

De pagina "Nesten" heb ik aangepast. Het hoofdstuk “De nakomelingen van Pip” is geactualiseerd.

 

 27 november 2009

Harley loops en fokplannen

Harley is van de week loops geworden. Ook Pip en Jorja kunnen elk moment loops worden. Ach ja, je kunt het maar beter allemaal gehad hebben.

De laatste tijd wordt ik regelmatig aangesproken of gemaild met de vraag of en wanneer ik met Harley ga fokken. Het leek mij een goed idee om hierover iets op de site te plaatsen.

Ik fok alleen een nestje wanneer ik zelf een pup kan aanhouden. Wij hebben drie Flatcoats waar wij heel intensief mee bezig zijn. Op dit moment zijn drie Flatcoats voor ons voldoende en daarom heb ik mijn fokplannen aangepast. De planning is om begin 2011 een nestje met Jorja te fokken. Natuurlijk ben ik al enige tijd op zoek naar een reu en ik denk dat ik nu zo goed als zeker weet in welke richting de zoektocht gaat. Zodra de keuze voor de reu is bepaald en de plannen voor het nest zijn goed gekeurd door de Begeleidingscommissie van de Flatcoated Retriever Club meld ik dat hier (zie ook pagina nesten).

Flathounds Sweet Sugar "Jorja" x ............

Jorja, een heerlijke hond. Ton en George hadden gisteren de eerste wintertraining bij Willy. George moest een paar dirigeeroefeningen doen, na even inkomen ging het echt super. Ze heeft een geweldig sleep gelopen en daarna nog een hele moeilijke verloren zoek. Ik was echt zo trots op allebei. Er komt rust in de combinatie, dat ziet er geweldig uit en zorgt voor mooi werk.

Ik heb de tekst van vorige week over de Working Test in Ottersum aangepast. Moet ik mij zorgen maken om Pip???

 

22 november 2009

Working Test Ottersum

Na een paar dagen nadenken, heb ik vandaag (27 november) de tekst die ik op 22 november over de Working Test in Ottersum had geschreven, aangepast. De laatste dagen tijdens de wandeling loopt Pip in het begin even lekker te rennen, maar na een tijdje komt zij naast mij lopen en wijkt niet meer van mij zijde. Voelt zij zich niet lekker, moet ik mij zorgen maken?

Vandaag hebben Pip en ik meegedaan aan de Working Test van de Tollers in Ottersum. Het was voor de eerste keer na haar blessure begin dit jaar dat ik haar weer had ingeschreven voor een wedstrijd. Ik was de laatste tijd wel een paar keer met haar op jacht geweest, maar ik had niet veel met haar getraind. Het was een mooie dag (ondanks de voorspellingen van veel regen). Ik zat in een gezellige groep en de locatie is prachtig. Twee van de vijf proeven waren echt lekkere werkproeven, de rest van de proeven waren niet te moeilijk. Pip wilde bij het uitsturen niet bij mij weg, echt heel vreemd. In de loop van de dag werd het alleen maar erger. Door flink door te duwen ging ze uiteindelijk wel weg, maar het zag er natuurlijk niet echt fraai uit. Pip heeft alle apporten binnengebracht. Wij hebben een WT A diploma met 74 punten.

 

 15 november 2009

Twee jachtdagen

Afgelopen dinsdag en woensdag ben ik op jacht geweest. Dinsdag in Nederijke en woensdag in Knupheide in Duitsland. Het was fantastisch, hard gewerkt, genoten van het hondenwerk en weer heel veel gelachen.

Op de eerste foto sta ik nog te genieten na een mooie dirigeer van Pip op een aangeschoten fazant. Op de middelste foto overleggen de geweren met de jagermeester of het nodig is de honden op een nazoek in te zetten. De rechter foto is gemaakt tussen de middag toen ik even de tijd kreeg om Harley en Jorja de laten plassen.

Woensdag reden wij naar Duitsland. Wij werden in een aanhanger van de ene drift naar de andere gereden. Het was een zware dag, bijna alle driften gingen door mosterdzaad. De honden werden na een paar driften even down gelegd om weer bij te komen. Ik vond het aan het eind van de ochtend wel genoeg voor Pip en besloot dat Harley haar mocht aflossen. Nou daar heb ik geen spijt van. Harley is een natuurtalent, wat heeft die lekker gewerkt, echt super. De laatste foto is van mijn jachtmaatje Sander met zijn Sven. Zij hebben maandag op de Nimrod een AA diploma gehaald met een derde plaats, geweldig hoor!!! Via deze weg nogmaals gefeliciteerd San en Svennie.

Wil en San bedankt voor jullie gezelligheid, ik heb genoten!!!

Gisteren was Yarny (de vader van Pip) jarig, hij is 12 jaar geworden. Een uur lopen naast de fiets wordt nu moeillijk, een half uur houdt hij nog prima vol. Hij ziet er nog steeds prachtig uit en je geeft hem die 12 jaar echt niet.

Deze week starten de trainingen bij Willy weer. A.s. zondag ga ik met Pip naar Ottersum om mee te doen aan de Working Test van de Tollers. Met Pip ben ik de laatste tijd alleen op jacht geweest en voor training was geen tijd, dus ik ben heel benieuwd.

 

 6 november 2009

Uit logeren

Vorig weekend waren Ton en ik een lang weekend naar Praag. Pip en Harley hebben bij Luitgard (van Yarny) gelogeerd en Jorja bij Willy. Ton zat al vanaf woensdag in Praag. Op donderdagmiddag hebben Willy en ik een wandeling gemaakt in Delft. Na het eten heb ik Pip en Harley weggebracht en hierna vertrok Willy met George richting Lelystad. Wat was het stil in huis.

Vrijdagochtend vroeg vertrok ik naar Tsjechië. Het waren een paar fantastische dagen. Wij hebben een paar mooie stadswandelingen gemaakt. Het Mucha Museum en een museum met moderne kunst bezocht. Lekker geshopt en heerlijk uit eten geweest. Door alle drukte rond onze drie honden komen wij er nog maar weinig aan toe om lekker met z’n tweetjes te genieten, dat hebben wij in Praag even in kunnen halen.

Nog een hobby van mij, grappige foto’s maken van kunst

En onze meiden ….. die hebben het heerlijk naar hun zin gehad. Pip en Harley hebben genoten bij papa en opa Yarny. Ze hebben lekker gewandeld in het Wester Park. ’s Nachts slapen de honden in de gang in huize Van der Heijden. Eén van onze meiden heeft ’s nachts de deur naar de woonkamer geopend en ’s ochtends lagen Pip en Harley heerlijk in de woonkamer te slapen en Yarny ….. die lag braaf in de gang.

George is enorm verwend bij Willy. Samen met Fidesz, Piusz en Saszu heeft zij op de bank mogen slapen. Tsja dat mag zij thuis niet, dus dat vond ons dametje wel erg prettig. Van Hans heeft zij een lekkerbek, biefstuk en een oliebol (zonder krenten!!!) gekregen. Ik was erg opgelucht dat ons vreetzakje, na al deze verwennerij, blij was om mij weer te zien en weer vrolijk in de auto sprong.

Na Praag was het meteen weer druk. Maandag puppytraining, dinsdag samen met Willy een puppytest in Friesland gedaan en donderdag geholpen bij een Nimrodtraining en het intrainen van de Gold Cup. Volgende week ook weer een druk programma: maandag de Nimrod, dinsdag en woensdag een jacht in Duitsland en zaterdag helpen bij de Gold Cup.

 

24 oktober 2009

Op jacht

Afgelopen maandag ben ik met Pip op jacht geweest in Duitsland. Bij de eerste twee driften stonden Pip en ik op post. Er werden twee fazanten geschoten waarvan eentje een loper, geweldig om je hond hierop te zien werken. Bij de volgende driften liep ik mee in linie en mocht Pip, samen met de andere honden, de percelen uitdrijven. Het was een fantastische dag met een tableau van 31 fazanten, 7 hazen, 2 konijnen, 2 eenden en een duif. Op 10 en 11 november ga ik weer naar Duitsland voor twee jachtdagen. Pip en ik hebben er zin in!!!

Woensdag mocht Harley mee naar een jacht in Hoofddorp. Deze jacht is van Piet, een trainingsmaatje van de Apporteur. Bij deze jacht mogen de honden voor de voet werken. Ik heb Harley echter laten volgen omdat zij nog volop in het wedstrijdcircuit zit. Harley deed het geweldig. Ondanks de spanning van de jacht, volgde ze netjes en was rustig op linie. Verder was ze heel alert en heeft prima geapporteerd. Het tableau in Hoofddorp bestond uit 4 fazanten, 4 hazen en 3 eenden. Na de jacht hebben wij heerlijk gegeten bij Piet, die naast zijn huis een jachthut heeft. Het was super gezellig. Bedankt Piet, Pieter, Wil en Herman.

Harley komt terug met eend

Volgende week gaan Ton en ik naar Praag. Dit wordt de eerste keer dat wij zonder honden een paar dagen weg zijn, ik moet eerlijk bekennen dat ik dit wel een beetje slikken vind ………. De dames gaan uit logeren. Twee gaan naar Luitgard, gezellig logeren bij Yarny en eentje gaat naar Willy om te logeren bij Fidesz, Piusz en Saszu.

 

16 oktober 2009

Super trots

Vandaag hebben Harley en ik in Hulshorst meegedaan aan een MAP. Wij hebben een MAP A diploma gehaald, met 536 punten. Van de17 A diploma’s hadden wij de vierde plaats. Voor allebei de A proeven kregen wij 85 punten. Ik ben echt zo trots op m’n kleine zwartje!!!

A.s maandag is Pip aan de beurt, dan gaan wij naar Duitsland voor een jacht op de fazanten. Spannend!

 

10 oktober 2009

Vakantie in Frankrijk

We zijn al weer een week terug van onze vakantie in Frankrijk. Wat hebben wij genoten. Elke dag een strak blauwe lucht en temperaturen rond de 24 graden, echt heerlijk.

Rob, Lachlann, Yonick, Be, Ailigean, Lenk, Pip, Harley, Jorja en Ton

Onze vrienden Beatrice en Rob, met hun golden retrievers Ailigean, Yonick en Lachlann, kwamen bij ons lang. Samen met onze zes honden hebben wij een paar prachtige wandelingen gemaakt. Wat is de Corrèze toch een fantastische streek.

Pip, Yonick en zijn grote vriendin Jorja, Lachlann met z'n grote vriendin Harley en Ailigean poseren op de steiger

Binnenkort starten de trainingen weer en ga ik met Pip op jacht. Eén jacht in Nederland, met de oude trainingsgroep van de woensdagmiddag, en nog een paar jachten in Duitsland. Pip en ik hebben er zin in!!!

 

 22 september 2009

MAP Lelystad

Mijn doelstelling dit jaar met Harley was het halen van een KNJV A. Omdat wij dit diploma al zo vroeg in het seizoen hadden gehaald, kon ik in Lelystad meedoen aan een MAP in de A klasse. Wat een geweldige dag, het weer was super, de locatie "de Zuigerplas" helemaal geweldig, mooie proeven en een heerlijk ontspannen sfeer. Harley en ik hebben genoten, zij heeft heel mooi werk laten zien en ik ben echt heel trots op mijn kleine zwartje!!! Eén A proef was nog net iets te hoog gegrepen waardoor wij het A diploma niet hebben kunnen bemachtigen.

Een foto impressie van Harley op de MAP gemaakt door Ria de Jong. Ria bedank!!!

Wat was ik trots op Harley bij de A proef met een sleep op haas en konijn

Volgende week gaan wij naar Frankrijk. Lekker even uitrusten, wandelen, lekker eten, ach ja genieten van alles watLa Douce France ons te bieden heeft ........

 

7 september 2009

The South German Flat Treffen 2009

Zie voor een verslag van de Flat Treffen in Duitsland de pagina Flat Treffen.

 

29 augustus 2009

Een triest bericht

Afgelopen maandag kreeg ik het trieste bericht dat Yvonne de Meij is overleden. Yvonne is het baasje van Max, één van Pips pups. Zij is betrokken geweest bij een verkeersongeluk en laat haar twee oogappeltjes, haar man Kees en Max, achter. Het is onbegrijpelijk. Gisteren zijn wij naar de begrafenis geweest, waar ook veel trainingsmaatjes van Yvonne aanwezig waren.

Yvonne heeft in mijn hart een speciaal plekje. Zij was een bijzonder mens, met het hart op de juiste plek en een fantastisch gevoel voor humor. Ik zal haar missen.

Dag lieve Yvon……

Yvonne en Max bij de nestreünie

 

9 augustus 2009

Harley A-diploma

Yes!!!! Gisteren heeft Harley in Lelystad een KNJV A gehaald. Alle C- en B-onderdelen gingen goed. Bij de laatste proef de markeer was ik vreselijk nerveus, vooral omdat vóór mij de ene na de andere deelnemer een onvoldoende kreeg. Maar Harley markeerde perfect, dus mochten wij door naar de dirigeer.

Geconcentreerd liep ik naar de proef. Na het commando “vooruit” liep Harley in een perfecte lijn naar het zitpunt. Ze ging direct zitten op de zitfluit en mocht door naar de duif. De valplek was lastig omdat er een dwarrelwind op het veld stond. Na een paar commando’s kwam Harley bij de duif.

Het blijft een geweldige kick als je hond terugkomt met de duif. Ik was super blij en heel trots op mijn Harley. Maar ja, dan ben je er nog niet, de sleep moest ook nog binnenkomen. Nu werd ik echt nerveus. Want een tijd geleden was slepen lopen niet Harley’s sterkste kant. Willy die was komen kijken om haar cursisten aan te moedigen, vond dat ik mij geen zorgen moest maken en moest vertrouwen op Harley. Met dit advies in mijn hoofd ben ik naar de sleep gelopen. Harley zwom over en kreeg op de juiste plek verwaaiing van de eend. Dan begint het spannende afwachten maar al snel kwam ze terug met de eend. Geweldig!!! Bij de prijsuitreiking bleek dat wij de eerste prijs in de A hadden. WOW. Daarnaast kregen wij nog een reuze wisselbeker voor “De beste hond van de dag”.

Bij het wachten op de prijsuitreiking lag Harley heerlijk te slapen, met de door haar geapporteerde duif naast haar. Van deze duif was een veertje op haar neus terecht gekomen. Ze heeft zeker een uur met deze veer op haar neus liggen slapen. José Nijssen heeft dit voor mij vastgelegd. Ook de rechter foto heeft José gemaakt toen duidelijk werd dat wij eerste in de A waren geworden. Bedankt José!!!

De andere foto’s zijn gemaakt door Ria de Jong. Ria bedankt!!!

Tot slot wil ik mijn trainster en vriendin Willy Walbeek bedanken. Bedankt Wil, voor de geweldige trainingen en je enorme inzet. Zonder jou waren Harley en ik nooit zover gekomen!!!

 

4 augustus 2009

Pip jarig

Vandaag is Pip jarig, zij is 8 jaar geworden!!! Het afgelopen half jaar ging het niet goed met onze Dapper, ze liep erg kreupel en had veel pijn. Maar gelukkig is zij weer helemaal de oude en geniet weer volop. Ze gaat weer mee wandelen en ook de training heb ik met haar opgepakt. Willy had vorige week een moeilijke dirigeerproef op het programma staan met veel verleidingen in het veld. Ongelooflijk hoe goed Pip, na een half jaar niets te hebben gedaan, te dirigeren was. Het is geweldig om te zien dat Pip weer goed in haar vel zit, wow wat vond zij het heerlijk om weer aan het werk te zijn. Als haar schouder zo goed blijft, dan kan zij aan het eind van het jaar gewoon weer mee op jacht. Dat zou helemaal fantastisch zijn!!!

Onze Pip acht jaar

Afgelopen zaterdag heb ik met Harley meegedaan met de KNJV proef in Veendam. De eerste proef was de markeer. Best een pittige, je stond voor een heuveltje en hierachter viel de dummy vlak tegen een bosje aan. Toen Harley op weg was naar de eend, zag ik al dat zij boven de wind uit zou komen en helaas …… dat was ook zo. De overige C en B onderdelen heeft zij prima gedaan, voor alle zeven een 10!!! Op naar de volgende proef.

 

27 juli 2009

Vakantie Duitsland en Denemarken

Ondanks het wisselvallige weer van de afgelopen weken hebben wij een heerlijke vakantie gehad. De eerste weken zaten wij op een camping in Duitsland, hierna zijn wij doorgereden naar Denemarken. Wij hadden een afwisselende programma en de honden konden aan bijna alles meedoen. Zelfs aan een fantastische kunstroute in Duitsland, een verslag hiervan volgt later.

Met Pip gaat het uitstekend. Zij krijgt nu zo'n zes weken Befedo en loopt als een zonnetje, het is een wonder..... Zij heeft met alles mee kunnen doen en heeft niet één keer kreupel gelopen.

Wij hebben veel gelachen om de drie zwarte meiden. Pip die na elke duik in zee eens flink door het zand ging rollen, panneren noemen wij dat. Ze zag er niet uit!!! En Harley die bij de training, het elke keer weer voor elkaar kreeg, stiekem om een hoekje te kijken waar die dummy’s naar toe werden gebracht. George, die was helemaal geweldig, die kroop iedere ochtend, wanneer één van ons opstond om een kopje thee te zetten, in bed en legde haar koppie heerlijk op het kussen.

Pip onder het zand. Harley gluurt stiekem boven de boomstam uit (links zie je nog net het koppie van George, die wel braaf blijft zitten). George slaapt.

In Denemarken zijn wij naar de Jubileum Working Test van de Deense Retriever Club geweest, de Club bestaat 50 jaar en dat moest gevierd worden. Annika organiseerde deze wedstrijd en wij hadden beloofd hierbij aanwezig te zijn. Ton en Jorja deden mee in de Open Klasse (vergelijkbaar met onze B klasse) en ik heb drie dagen geholpen, waarvan één dag bij een proef in de Winners Klasse (onze A klasse).

Tussen het helpen door had ik tijd om bij één proef van Ton en Jorja wat foto’s te maken. Bij deze proef moest Jorja los volgen richting waterkant. Tijdens het volgen werd geschoten en viel een dummy in zee. Als deze dummy binnen was werd er nog twee keer geschoten voor een dubbele markeer, één op het land en de ander in de zee.

Op de eerste foto heeft George net perfect gemarkeerd. Op de tweede foto komt de tweede markeer dummy binnen, wederom prachtig gemarkeerd. Op de laatste foto loop ik samen met Anna het bos in om dummy’s voor de proef  in de Winners Klasse weg te leggen.

Na twee dagen Deense Working Test ben ik tot de conclusie gekomen dat de Deense manier van voorjagen niet mijn voorkeur heeft. De Denen werken volgens de zogenaamde Engelse stijl. De proeven bestaan voornamelijk uit markeren en zoeken in een beperkt gebied. Bijna alle apporten komen binnen door te dirigeren. Er wordt dus heel veel gefloten en gehandeld. Eigen initiatief van de hond lijkt niet op prijs te worden gesteld. Naar mijn inzicht wordt door deze werkwijze weinig gebruik gemaakt van de talenten van de hond, maar gaat men uit van het talent van de voorjager.

Wij hebben nog twee keer samen met Annika getraind en heerlijk bij haar gegeten. Leuk om onze Deense vrienden weer te zien. Na dit bezoek hebben wij nog twee dagen lekker genoten van onze camping aan het strand en zijn daarna weer richting huis gereden.

 

3 juli 2009

Nestreünie 

Op 3 juli was de tweede nestdag van het nest van Pip. Stern, Max, Kenai, Bretta en Harley waren aanwezig. De baasjes van Perro en Murphy waren verhinderd. Voor een uitgebreid verslag ga naar de pagina Nestdag.

 

25 juni 2009

Harley jarig en Wandelen in Delft IX

Vandaag is Harley vier jaar geworden. Vier jaar geleden werd Harley, nadat Pip een flinke kreun had gegeven, als eerste geboren. Daarna volgde Max, Bretta, Perro, Stern en als laatste Murphy. Ook alle broertjes en zusjes van Harley van harte gefeliciteerd!!!

Alweer poseren!!!

Ik doe mijn ogen dicht, dan zien zij mij niet

Deze keer geen traditionele Flow-of-Spirits-taart, maar Flow-of-Spirits-gebak. Pip, Jorja en alle honden van de training vonden de gebakjes heerlijk. Behalve het feestvarkentje, mmm, maar dat zegt niets, Harley is een moeilijke eter. Voor hondenbezitters, in de omgeving van Delft, wil ik deze gebakjes bereiden. Voor informatie stuur een mailtje naar info@flowofspirits.nl.

Het Flow-of-spirits-gebak

Wandelen in Delft IX

Op ongeveer 10 minuten lopen van ons huis ligt de Delftse Hout. Vanuit de Delftse Hout kun je via het Bieslandse Bos, de DobbePlas (in Nootdorp) en de Balij naar Zoetermeer wandelen. Je bent dan wel een paar uurtjes onderweg. Maar er zijn nog meer mogelijkheden; op maandag wandel ik vaak van de Delftse Hout, via de Nootdorpse Plassen (zie VIII) naar Het Hertenkamp (zie II), één van mijn favoriete wandelingen.

In de Delftse Hout kun je een wandeling van ongeveer een uur maken om de grote plas. Zomers mogen er geen honden op het strand, maar dat lijkt mij vanzelfsprekend. Trouwens de Delftse Hout heeft een speciaal Honden Strand. In de Delftse Hout is een fantastisch groot veld waar het uitstekend dirigeren is.

 

21 juni 2009

Pip en Wandelen in Delft VIII

De afgelopen week heb ik nagedacht hoe het nu verder moet met Pip. Mijn doel is dat Pip pijnvrij wordt, weer lekker mee kan op de wandeling en zo af en toe een dummy mag halen. Om dat te bereiken heb ik Befedo besteld, een voedingssupplement dat als hulpmiddel wordt gegeven in gevallen van slijtage van gewrichten bij zeer actieve dieren. Verder krijgt Pip dagelijks een Rimadyl. Nelleke, de fysiotherepeute, is geweest. Zij komt voorlopig elke week om Pip te masseren. Verder heb ik het advies gekregen de wandeling te starten met een warming-up, hierna mag Pip even los en dan afsluiten met een cooling-down. Het blijft zoeken naar Pips grenzen.

Dinsdag heb ik met Harley getraind en Pip mocht mee. Pip heeft een paar dummies gehaald. Een rechte lijn naar een vlaggetje en een markeer, allebei op een vlak veld. Ach, wat was ze blij!!! Je houdt je hart vast maar ........ gelukkig liep ze hierna, voor haar doen, ok.

Wandelen in Delft VIII

Deze week twee foto's van de Nootdorpse Plassen. Dit gebied ligt tussen de Delftse Hout en Het Hertenkamp. Een gedeelte van de Nootdorpse Plassen is natuurreservaat, uiteraard mag je hier niet komen. Maar de kleine paadjes tussen de plassen zijn wel toegankelijk, het is een genot om hier te wandelen.

 

13 juni 2009

Pip, Clubmatch en Wandelen in Delft VII

Op 9 juni ben ik met Pip bij dr. Krooshof geweest. Pip is nogmaals grondig onderzocht en er zijn foto's van haar nek en ruggewervel gemaakt. Pip heeft artrose in haar nek. De foto's van haar rug waren goed. Pips voorgeschiedenis in combinatie met de artrose verklaren de klachten. Aan één kant geweldig nieuws, want ik heb mij veel zorgen gemaakt. Aan de andere  kant heel vervelend want hier kun je weinig aan doen. Het is nu zaak te accepteren dat Pip nooit meer perfect zal lopen. Bij het vermoeden dat zij pijn heeft medicatie geven en goed uitzoeken wat zij wel en niet kan. Hiervoor heb ik de hulp ingeroepen van Nelleke Deen. Zij is fysiotherapeute en heeft Pip begeleid na de twee operaties. Volgende week komt zij bij ons langs. Ik hoop dat wij uiteindelijk kunnen bereiken dat Pip weer lekker mee kan op de wandeling. Dat verdient mijn Dapper!!!

Op zondag 7 juni was de Clubmatch van de Flatcoated Retriever Club. Wij hadden Jorja ingeschreven. Zij moest met haar 26 maanden voor de eerste keer in de Open Klasse meedoen. Zoals jullie op de foto's kunnen zien hebben Ton en George erg hun best gedaan. Zij hebben een Zeer Goed gekregen.

Wandelen in Delft VII

In Delft ligt het Bieslandse Bos. Dit bos ligt binnen 10 minuten rijden van ons huis. Het is hier heerlijk rustig en daarom loop ik hier regelmatig, maar zeker als één van de meiden loops is. Je kunt in het Bieslandse Bos lekker trainen maar voor waterwerk en dirigeeroefeningen zijn niet zo veel mogelijkheden.

Van links naar rechts wat mooie plaatjes van het Bieslandse Bos. Links 't vennetje, in het midden Pip en Harley bij ons favoriete bankje en rechts de paardenstal

 

6 juni 2009

Hulphond, Pip en Wandelen in Delft VI

Harley heeft haar roeping gemist.....ze zou een geweldige hulphond zijn geweest. Als ik met de schoonmaak bezig ben dan is het voor Harley een feest om alle spullen uit de kelder voor mij naar de keuken te brengen en weer terug. Als zij de kelderdeur open hoort gaan staat zij onmiddellijk naast mij om haar hulp aan te bieden. Ik heb foto's gemaakt van haar favoriete schoonmaakattributen, maar stofdoek of plumeau vallen ook in de smaak.

Pip blijft kreupel lopen. Afgelopen dinsdag heb ik dr. Krooshof gebeld. Ik heb haar uitgelegd dat ik mij grote zorgen maak. Zij deelde mijn zorg en wil komende dinsdag Pip nogmaals grondig onderzoeken.  

Wandelen in Delft VI

In Delft ligt een mooi gebied dat de Berg van Zegwaard of de Bult wordt genoemd. Dit gebied is op en rond een oude vuilstort aangelegd. Sommige stukken doen mij aan Frankrijk denken, heerlijk toch ..... vakantiegevoel in eigen stad. Naast wandelen leent dit gebied zich ook heel goed om lekker met de honden te trainen.

Harley en Jorja op het "Franse pad", boven op de "berg" en  lekker hard naar beneden rennen 

 

 31 mei 2009

Pip, Yarny en Wandelen in Delft V

Zoals jullie zien geen foto's van Pip in de aquatrainer deze week. Het ging de afgelopen week niet goed met Pip. Ze liep weer kreupel en het is duidelijk dat zij zich niet lekker voelt. De fysiotherapeute Elma heeft Pip grondig onderzocht en nu blijkt Pip, naast alle andere klachten, ook last van haar nek te hebben. Pip is alleen voorzichtig gemasseerd. Elma adviseerde Pip een paar dagen Rimadyl te geven en een tuig voor haar te kopen om de nek te ontzien. Verder adviseerde zij gecontroleerd bewegen; eerst een stukje aan de lijn, daarna eventjes los en dan weer uitlopen aan de lijn. Nu is gecontroleerd bewegen en dan vooral het stukje los, voor een Flatcoat als Pip echt een probleem. Zij kent dan geen enkele grens, zoals je op de rechter foto kunt zien. Na een paar dagen dit regiem te hebben gevolgd, zag ik nog geen verbetering bij Pip. Dus Pip loopt nu weer aan de lijn. Iedere twee uur tien minuten. A.s. dinsdag neem ik weer contact op met dr. Krooshof. Arme Pip, het wil maar niet opschieten met de revalidatie.

Dit Pinksterweekend logeert Yarny (de vader van Pip en dus de opa van Harley) bij ons. Hij is inmiddels 11 jaar, maar dat zou je echt niet zeggen. Niet qua uiterlijk, wat ziet hij er nog prachtig uit. Niet qua gedrag, tijdens de wandeling rent hij nog steeds voorop. Ik heb van Yarny en Pip een portretfoto gemaakt.

Yarny (11 jaar)

Pip (7 jaar)

Wandelen in Delft V

Binnen drie minuten lopen van ons huis ligt het Joris Park. Het Joris Park is een klein park waar wij de honden regelmatig uitlaten. Het is een prima plek voor een korte wandeling. Wij lopen hier vaak 's ochtends vroeg of even voor het avondeten. Het is er heerlijk rustig en vreemd genoeg komt je er zelden iemand tegen.

Pip, Harley en Jorja in het Joris Park

 

25 mei 2009

Pip, Bretta en Wandelen in Delft IV

Afgelopen dinsdag ben ik weer met Pip naar fysiotherapeute Elma Bakker geweest. Elma heeft Pip onderzocht en vond dat Pip voldoende was opgeknapt om de aquatrainer in te gaan. De aquatrainer is een grote glazen bak, die wordt gevuld met een laagje water. Op de bodem van deze bak staat een lopende band, de hond wordt op deze band gezet. Zelf sta je voor je hond, zodra de lopende band wordt aangezet, moet je de hond lokken met een brokje. De hond moet nu dus lopen om bij het brokje te komen. Pip had snel in de gaten wat de bedoeling was. De loopband kan op verschillende niveau's worden ingesteld, waardoor het lopen zwaarder wordt. Door het laagje water wordt de belasting niet té zwaar. Een mooie behandelmethode. Het ging erg goed en Pip vond het een leuk spelletje. A.s. dinsdag hebben wij weer afgesproken, ik zal kijken of ik dan een foto kan maken.

Op 19 april had ik een oproep geplaatst op mijn site om contact te krijgen met de nieuwe eigenaar van Bretta, een dochter van Pip. Deze week werd er gehoor gegeven aan deze oproep, echt helemaal geweldig. Ik kreeg een mailtje van de nieuwe eigenaar van Bretta. Hij schreef dat het heel goed gaat met Bretta en stuurde onderstaande foto van haar mee. Ik moest toch echt even een traantje wegpinken....... wat lijkt Bretta op haar moeder Pip!!!

Bretta

Op zondag 28 juni a.s. gaat Bretta mee op de "verjaardagswandeling" van Pips pups. Ze worden dan al weer 4 jaar oud!!! Moeder Pip, Harley, Stern en Max zijn zeker van de partij, de rest is nog even afwachten. Het zou toch gaaf zijn als het nest compleet is de 28ste.

Wandelen in Delft IV

Vorige week had ik in de rubriek Wandelen in Delft al gesproken over het Abtswoudse Bos. Ik heb toen foto's op de site gepubliceerd van het linker gedeelte, achter de Makro. Deze week een foto van het rechter gedeelte, bij de KC Delft. Ook aan deze kant veel wandel- en trainingsmogelijkheden, met prachtige heuvels en veel water. Dit natuurgebied ligt ongeveer 10 minuten rijden van ons huis en is zo'n 10 jaar geleden aangelegd.

Harley kijkt, vanaf één van de heuvels, uit op het watergebied van het Abtswoudse Bos

Tenslotte......  ik kreeg een foto toegezonden van ons team bij de Teamwedstrijd van de Goldens van vorige week. Ik heb deze foto geplaatst bij het stukje over de wedstrijd (zie Nieuws 19 mei 2009).

 

19 mei 2009

Pip, Wandelen in Delft III en Teamwedstrijd

Afgelopen dinsdag ben ik met Pip weer bij dr. Krooshof geweest. Er zijn foto's gemaakt van haar linker voet en schouder. Gelukkig was hier niets bijzonders op te zien. Ik ben doorverwezen naar een fysiotherapeut in Kamerik, die ook aan aquatraining doet. Daar kon Pip woensdag al terecht. Pip is helemaal onderzocht en het blijkt dat zij enkele flinke blokkades in haar ruggenwervel heeft. De bespiering van haar linker schouder en heup zit ook helemaal vast. Eerst moet dit verholpen worden en dan kunnen wij met de aquatraining beginnen. Ik heb een paar massage instructies en oefeningen meegekregen. Hier moeten Pip en ik van de week mee aan de slag.  

Harley had deze week geluk. Donderdagavond mocht zij meedoen met de trainingsgroep van Pip. Willy had een uitdagende sleep uitgezet. Wat was ik trots toen Harley met de eend terugkwam. Zaterdag was Harley's eigen trainingsgroep aan de beurt ook nu een heftige sleep maar nu met een kraai. Ook deze kwam binnen. Super, ik ben erg trots op Harley!!!

Harley in de wachtkamer (foto José Nijssen Dreamweaver Working Goldens)

Wandelen in Delft III

In Delft ligt het Abtswoudse Bos. Dit bos bestaat uit twee delen, links en rechts naast het spoor. Het is zo'n 10 jaar geleden aangelegd. Het is een fantastisch terrein met veel water. Je kunt er heerlijk wandelen en trainen. Voor ons is het ongeveer tien minuten rijden. Deze week foto's van het linker gedeelte van het Abtswoudse Bos (het deel achter de Macro).

Harley en Jorja op de brug richting het grote water

Het grote water

Op bovenstaande foto zie je ons bij het grote water van dit terrein. Het stuk wat je op deze foto ziet is nog maar een klein gedeelte van deze grote plas. Ook van Jorja zie je maar een klein stukje, als je goed kijkt zie je haar koppie nog net boven de waterkant uitsteken.

Zondag was de Teamwedstrijd van de Goldens in Dongen. Ons team Joined Retriever Force bestond uit Willem Kort met Yamy (A combinatie), Marian Nihot met Fee (B combinatie) en Jan-Willem Duijdam met Senna (C combinatie). Ik heb erg genoten van alle drie de honden. Van Yamy bij de prachtige dirigeerproef op de akker, van een geweldige markeer van Fee en van Senna's doorzettingsvermogen bij de markeer in de poel. Marian, Willem en Jan-Willem bedankt voor de heerlijke dag.

Joined Retriever Force: Willem Kort met Yamy, Marian met Fee, de coach en Jan-Willem met Senna (Foto Nico Romberg)

 

10 mei 2009

Flink balen en Wandelen in Delft II

Het gaat nog steeds niet goed met Pip. Ze loopt nu niet meer kreupel rechts, maar links de geopereerde kant. Ze heeft na de twee operaties wel een ander loopje ontwikkeld, maar dat loopje is nu structureel verslechterd. Maandag bel ik dr. Krooshofom te overleggen hoe nu verder. Het is flink balen voor Pip!!!

Door aan een wedstrijd mee te doen kan je soms, door de manier waarop een proef is uitgezet, weer even worden teruggezet in je training. Dat heb ik van de week ervaren. Bij de Goldens was de sleep met twee dummies getrokken en aan het eind lag een dummy. Dit was voor veel honden een groot probleem en hierdoor was de sleep erg vervuild. Harley had, als één na laatste hond, ook moeite met deze sleep, maar dat kon ik haar uiteraard niet kwalijk nemen. Nou heeft Harley een tijdje moeite gehad met slepen lopen. Na flink zoeken wat hiervan de oorzaak was bleek het te liggen aan haar voorkeur voor dummies boven wild. Van de week liep ik weer tegen dit oude probleem aan nadat ik de sleep met wild had getrokken. "Madam Eigenwijs" wilde de sleep niet lopen. Grrr wat kan het dan een monster zijn!!! Maar uiteindelijk heeft Harley twee slepen perfect gelopen. Ook bij de zaterdag training bij Willy ging het gelukkig weer goed, pffff!!!

Harley "Madam Eigenwijs"

Ik zag bij het nalezen van het Nieuws dat ik had geschreven dat Harley in Bergschenhoek voor het eerst heeft meegedaan in de B2. Maar dat klopt niet. Ik was vergeten dat ik met Harley in Oldenzaal vorig jaar één proef heb meegedaan in de B2. Ik had die dag geen contact met haar en heb mij daarom direct teruggetrokken.

Wandelen in Delft II

Op ongeveer 5 minuten rijden van ons huis ligt "Het Hertenkamp". In dit park maakt Ton in het weekend een extra grote ochtendwandeling. Ik wandel er ook graag één keer per week. Je kunt in dit park ongeveer een uur wandelen. Vanuit dit park kun je naar de Delftse Hout, de Nootdorpse Plassen, de Dobbenplas en de Balij richting Pijnacker en Zoetermeer.

Ton aan de wandel in Het Hertenkamp

Het is een prachtig park waar in het voorjaar op de velden schapen grazen, met mooie vijvers en een afgezet terrein waar  herten staan. Je ziet er de meest prachtige oude grote bomen.

Onder één van die oude bomen zie je nog maar net de meiden zitten...

Komende week de laatste training voor de Teamwedstrijd bij de Goldens in Dongen. Ons team "Joined Retreiver Force" heeft er zin. Pip kan uiteraard niet mee doen, maar Yamy is een geweldige reserve hond. Met haar bijna 10 jaar oud (28 mei a.s. is zij jarig) laat zij nog prachtig werk zien.

 

4 mei 2009

Training en Wandelen in Delft I

De trainingen bij de Apporteur zijn weer gestart. Jorja en Ton hebben er al één opzitten en vanavond is hun tweede les. Pips training was afgelopen donderdag, maar daar kon zij door haar blessure nog niet aan meedoen. Harleys eerste les is a.s. zaterdag. Wij hebben er beiden veel zin in!!!

De natuur is op dit moment op z'n mooist, met al dat jonge groen. Daardoor realiseer ik mij hoe fantastisch wij wonen. Midden in de Randstad en toch binnen vijf minuten lopen zit ik in de natuur. Er zijn vele uitlaat- en trainingsmogelijkheden. Vandaar het idee om de komende weken foto's op mijn site te zetten van mijn favoriete plekjes in Delft.

Wandelen in Delft I

Eerst twee foto's van de plek waar onze dames, als Ton 's ochtends geen tijd heeft voor een rondje park, hun eerste plas doen. Hier wordt 's avonds ook de laatste plas gedaan.

Als wij onze deur uitkomen lopen wij zo tegen deze uitlaatstrook aan. Het is een heerlijke plek, met al die grote oude platanen, aan de Vliet. Als het warm is kunnen de meiden lekker afkoelen in het water. Ook aan de overkant van het water loopt de uitlaatstrook door, je kunt zo een wandeling van een half uur maken. Prima om de dag mee te beginnen.

Nog een foto van de singel

 

30 april 2009

Happy Harley

Onderstaande foto kreeg ik gisteren opgestuurd door Maaike Kort. Maaike heeft deze foto gemaakt na de prijsuitreiking bij de Flatcoats. Ze heeft Harley goed getroffen, het koppie van Harley is representatief voor haar hele houding van het afgelopen weekend......Happy Harley. Bedankt Maaike voor deze super leuke foto!!!

Happy Harley!!!

 

28 april 2009

Workingtests Flatcoats en Goldens

Het was een druk weekend. Zaterdag de workingtest van de Flatcoats en zondag die van de Goldens. Zaterdag deden zowel Harley en Jorja mee. Harley in de B2 een Jorja in de B1, allebei voor de eerste keer in deze klasse. Beiden hebben super gewerkt. Dat bleek ook wel aan het eind van de dag, want Harley had een derde plaats met 87 punten en Jorja een vierde met 86 punten.

Zondag stond de wekker weer om 6.00 uur. Ton draaide zich nog eens lekker om en ik vertrok om 6.45 uur richting Spaarnwoude om mee te doen aan de workingtest van de Goldens. Het weer was niet zo mooi als zaterdag, maar verder klopte alles de hele dag. Spaarnwoude is een geweldige locatie. Het waren allemaal prachtige uitdagende proeven, op één na op vet A niveau. De communicatie tussen Harley en mij was om te genieten. Ze had er zin in, was alert, luisterde prima en op momenten dat eigen initiatief nodig was, liet zij zien dat zij dit ook in huis heeft. Pas bij de laatste proef, toen wij een uur in de  motregen hadden zitten wachten, sloeg bij Harley de vermoeidheid toe. Niet vreemd na twee dagen achter elkaar hard werken. Toen bleek dat wij zeker nog twee uur moesten wachten, besloot ik haar in de auto te leggen. Dan kon zij even lekker bijslapen. Kort voor wij aan de beurt waren heb ik haar opgehaald en zij kwam weer helemaal fit uit de auto. Harley had tot nu toe alle apporten binnengebracht, de laatste proef was de moeilijkste van de dag. Het zou toch fantastisch zijn als het nu ook zou  lukken. Toen de sleep, de markeer en het waterapport binnen waren, heb ik Harley even flink geknuffeld. Mijn weekend kon al niet meer stuk, maar toen bij de prijsuitreiking bleek dat wij de eerste prijs hadden............

Ik ben super trots op mijn kleine zwarte wijfie!!!

Foto José Nijssen Dreamweaver Working Goldens

Ik wil al mijn groepsgenoten van zowel de zater- als de zondag bedanken voor de gezellige en sportieve sfeer!!!

Pip heeft donderdag weer een injectie Moderin gekregen. Wij mogen nu korte stukjes met haar fietsen. Over drie weken moet ik dr. Krooshof bellen. Onze George is voor de tweede keer loops geworden, er zat 8,5 maand tussen de twee loopsheden in.

 

19 april 2009

Blessure Pip, vriendinnen van Jorja en oproep

Van de week liep Pip echt slecht. Na een paar dagen rust en Rimadyl gaat het gelukkig weer wat beter. Komende donderdag heb ik een afspraak bij dr. Krooshof  in Hilversum en krijgt Pip weer een injectie. De kans dat zij mee kan doen aan de teamwedstrijd wordt steeds kleiner. De naam van ons team hebben wij trouwens kunnen wijzigen in Joined Retriever Force.

Niet alleen mensen hebben hun persoonlijke voorkeuren voor sommige mensen, ook honden hebben een echte duidelijke voorkeur voor andere honden. Jorja heeft drie grote vriendinnen, die wil ik graag aan jullie voorstellen.

Links zien jullie Jorja en Saszu. Als Saszu en Jorja elkaar zien is het meteen dikke pret, ze rennen lekker achter elkaar aan en dragen samen gevonden stokjes en flesjes. In het midden zien jullie Jorja en Amy. Elke week wordt Ton door de baasjes van Amy opgehaald voor de training. Amy en Jorja rennen eerst een paar rondjes om de auto, zo blij zijn zij om elkaar te zien. Bij deze training doet ook Senna (rechts) mee, waar Jorja direct naar toe rent voor een begroeting. Senna vindt al die drukte maar zo zo als echt labrador zijnde, maar van Jorja kan zij dit goed hebben. Drie dikke vriendinnen!!!

Vorige week zaterdag ben ik gaan kijken naar de training van Ton en Jorja bij Maaike. Ik had de andere twee meiden bij mij en heb op gegeven moment alle drie aan de pin gelegd. De meiden hielden alles goed in de gaten en dat heeft onderstaande twee foto's opgeleverd die ik echt de moeite waard vind.

Het lijkt wel of ze naar een tenniswedstrijd kijken (links achter Jorja, links voor Harley en rechts Pip

Vandaag heb ik geholpen op de Fokdag van de Flatcoated Retriever Club te Heerde. Een lange maar heerlijk dag, fijn om wat voor ons fantastische ras te kunnen betekenen.

Oproep

Tot slot een oproep om de nieuwe eigenaar van het zusje van Harley te achterhalen. Het zusje van Harley heet Bretta (officieel Pips Bretta Of the Love of Liberty). Ik heb begrepen dat zij enige tijd geleden is herplaatst. Pip (de moeder van Bretta) en Harley en wij natuurlijk zouden het heel leuk vinden om Bretta weer een keer te zien. Mocht de nieuwe eigenaar mijn site lezen of iemand weet waar Bretta nu woont, dan zou ik het op prijs stellen als hij of zij contact met ons opneemt (zie mailadres op de homepage).

 

11 april 2009

Herstel Pip en Teamwedstrijd

Na de injectie in haar rechter schouderpees loopt Pip als een zonnetje. Van de week heb ik contact opgenomen met dr Krooshof. Nog steeds geen trainingen voor Pip en rustig aan. Over twee weken moeten wij terug voor een tweede injectie. Pip is het helemaal niet eens met dit protocol een baalt flink.

Het team voor de Teamwedstrijd op 17 mei a.s. valt uit elkaar. Abby van Marijke heeft vorig weekend een B diploma gehaald. Tsja dan mag je niet meer mee doen als C hond. Gelukkig is Jan-Willem met Senne bereid de C plaats op te vullen. Van Pip is het ook nog onzeker of zij zover hersteld is dat zij mee kan doen. Voor de zekerheid staan daarom Willem met Yamy reserve. Mocht Pip niet kunnen dan ga ik wel mee als coach. Marian met Fee blijft het oude team trouw.

Ik kreeg nog foto's toegezonden van de laatste woensdagmiddag training bij Willy, waar Pip altijd heeft getraind. Helaas stopt deze trainingsgroep zoals ik al eerder schreef . Bij de laatste training, was Pip al geblesseerd en mocht Harley meedoen. Ik was best zenuwachtig of Harley wel mee kon komen op dit hoge niveau. Het dirigeren ging prima, maar bij de sleep werd ik toch weer wat nerveus.

Een fotoimpressie van de training

Op de foto links sta ik gespannen te wachten. Het was een heftige sleep, veel overgangen en de omstandigheden waren niet eenvoudig. Het duurde wel een tijdje maar op gegeven moment zag ik haar terugkomen met het konijn. Wat was ik trots op Harley!!!

 

5 april 2009

B diploma Jorja en blessure Pip

Ton en Jorja hebben gisteren in Krimpen aan de IJssel een B diploma gehaald met 71 punten. Ik ben erg trots op allebei. Het verslag van Ton:"Toen ik het programmaboekje had opgehaald, zag ik dat we moesten beginnen met overwater en meteen daarna markeren, de twee proeven waar ik het minst zeker over was. "Ach ja, dan weet je ook meteen waar je aan toe bent". Toen we klaar stonden voor overwater ging het kopje van Jorja steeds naar links, ik maar wachten tot ze gefocused was op de overkant. Toch ging ze meteen naar links op het commando "vooruit" en ik zag waarom. Op de vuilnisbak lagen de dummies van de vorige honden, en waarom zou je dan nog dat hele eind naar de overkant zwemmen? Opnieuw aangelijnd, ingelopen en weer gefocused op de overkant en daar ging ze. Ik moest nog twee commando's geven om te voorkomen dat ze de dummy uit haar bek zou laten vallen maar dat lukte. "Pfff" een 8, een mooi begin. Op naar het markeren. Ze markeert voor een tien maar ze komt af en toe terug voor een nul en een vijf geven ze niet. We konden meteen aan de bak. Ze sidderde over haar hele lichaam, maar bleef toch keurig zitten. Na mijn "apport" zei de keurmeester meteen "die weet waar de dummy ligt". Snel kwam ze terug maar een paar meter vóór me begon ze te bokken. Een flinke brul zorgde er voor dat ze toch voorkwam, niet helemaal netjes zoals het hoort. Toch nog een 7. Het moeilijkste hadden we gehad, de rest moest kunnen. Op naar het kort apport uit water, ook altijd afwachten want inspringen en de dummy uit de bek laten vallen hoort ook tot het standaardrepertoire van Jorja. Maar het ging prima, ik heb haar niet laten zitten en gewoon de dummy aangepakt, een 9. Op naar de verloren zoek. Bij de honden voor ons duurde het vaak heel lang voordat de dummy werd teruggebracht. Niet bij Jorja. eigenlijk meteen na het inzetten kreeg ze verwaaiing en pakte de dummy op. Maar toen ging ze naar de helpster en liet de dummy uit haar bek vallen. Jammer, een 8 terwijl de keurmeester vond dat ze briljant gezocht had. Nu begon ik er in te geloven, want de andere oefeningen dat moest kunnen en dat bleek. Met drie tienen en een 9 ( voor kort apport) sloten we de proeven af. Een totaal van 71 punten een mooie B. Het was nog even slikken toen bij de prijsuitreiking bleek dat twee puntjes meer de eerste prijs had opgeleverd ( je weet dan meteen waar je een paar punten extra had kunnen verdienen) maar dit hele kleine verdriet woog niet op tegen het gelukkige gevoel dat ze heerlijk voor mij gewerkt heeft. En nu op naar de workingtests in de B.

George met haar B diploma

Na afloop leuk gepraat met Tonnie van Duuren, een keurmeester die al vele jaren bij onze club, streng maar rechtvaardig, keurt. Hij merkte op dat hij het niveau van de flatcoats elk jaar beter vindt worden. Toch een leuk compliment voor iedereen die fanatiek met zijn honden bezig is, het heeft resultaat."

Yvonne heeft met Max (het broertje van Harley) gisteren ook in Krimpen een C diploma gehaald. Van harte gefeliciteerd, jullie zijn beloond voor jullie harde werk, super hoor!!!

Max met z'n C diploma, heel moe!!!

Afgelopen dinsdag zou Nelleke, de fysiotherapeute, langs komen voor Pip. Pip liep zo slecht dat ik besloten had, niet op Nelleke te wachten maar direct een afspraak te maken met dr. Krooshof, orthopeed te Hilversum. Pip is helemaal onderzocht en blijkt een schouderpeesontsteking aan de rechterzijde te hebben. Na twee operaties aan de linker kant is het niet zo verwonderlijk dat de rechter kant nu overbelast is. Pip heeft een injectie met corticosterioïde gekregen. Gelukkig merk ik nu al verbetering. Wel heeft dr. Krooshof het advies gegegeven definitief te stoppen met zwaar trainen met Pip. Dat is wel even slikken. Natuurlijk alles in het belang van Pip, dat gaat voor alles, maar na het afgelopen seizoen, met zoveel geweldige prestaties wordt dit wel even afkicken voor ons tweetjes. Eerst moet zij helemaal herstellen en daarna zien wij wel ........

Pip en ik samen aan het werk, dat moeten wij nu afbouwen........(foto Maaike Kort)

Toen wij in Denemarken waren heeft Jules van Harssel met Stern (de zoon van Pip) meegedaan aan de Provinciale Jachthondenproef  in de regio Zuid-Holland. Zij zijn eerste in de B geworden, een geweldige resultaat.

Tot slot wil ik jullie nog een foto laten zien van Jorja's oma. Het is de moeder van Sugar en zij heet officieel Bjugel's Chikbrook Lady Mocca. Ik vind het een lekker ding, met haar grijze snorharen.

Mocca, de oma van Jorja

Ik herken wel wat in dit koppie. Jorja heeft dezelfde "scherpe" blik in haar ogen. De foto is gemaakt door Louisianne Noteborn.

 

29 maart 2009

Weer eens wat anders

Begin dit jaar is onze kennel Flow of Spirits sponsor geworden van Dames 1 van Ring Pass, de hockeyclub van Floor. Van het sponsorgeld heeft Dames 1 een teamweekend gehad en zijn er shirts aangeschaft. Vandaag zijn wij weer eens gaan kijken naar de prestaties van "Ons Team". De eerste helft eindigde met 0 - 2. Maar in de tweede helft kwam Ring Pass gelijk. De spanning was de laatste minuten te snijden, wat een kansen had "Ons Team" ......... helaas bleef  het 2 - 2.  Ring Pass staat nu op een derde plaats in de competitie. Na de wedstrijd hebben alle dames in het shirt, samen met onze meiden, geposeerd voor de website. Bedankt allemaal!!!

De dames met de meiden (Floor vooraan tweede van links)

Het shirt met Flow of Spirits, als derde naam links

Met Pip gaat het wel beter, maar het is niet helemaal zoals ik het zou willen. De rugklachten waren direct na de eerste behandeling van Nelleke over. Maar toen merkte ik dat zij vóór nog steeds niet lekker loopt. Samen met Nelleke kwam ik tot de conclusie dat de rugklachten secundair zijn. Nelleke komt a.s. dinsdag om Pip goed te bekijken, bij enige twijfel laat ik een foto maken.

 

21 maart 2009

Bezorgd en winterstop

Al een paar weken is mij opgevallen dat Pip niet lekker loopt. Zij is niet kreupel, maar ze loopt wat stijfjes. Woensdagavond heb ik haar een pijnstiller gegeven en donderdag zat zij duidelijk veel beter in haar vel. Dus ben ik gisteren bij onze dierenarts geweest. Pip is even helemaal nagekeken. Het is duidelijk dat de klachten uit haar rug komen. Ze moet een week lang aan de pijnstillers, voorlopig even rustig aan en geen trainingen. In overleg met onze dierenarts komt maandag Nelleke, de fysiotherapeute aan huis. Ik ben erg bezorgd over mijn Pip en hoop dat zij weer snel is opgeknapt.

Er is nu een winterstop bij de Apporteur. De laatste les van Pip is a.s. woensdag, maar daar kan Pip natuurlijk niet aan meedoen. Harley mag in haar plaats en dat is een hele eer om mee te mogen trainen naast al die toppers. Voor de woensdag groep is het echt de laatste les, heel jammer. Mannen ik ga jullie missen!!! Pip gaat in het nieuwe seizoen in een andere groep meetrainen.

Over Harley's laatste seizoen ben ik echt heel tevreden. Zij is erg gegroeid en begint lekker stabiel te worden. Bedankt Wil!!! In het nieuwe seizoen gaat Harley verder in de gevorderde A training op de zaterdagmiddag.

Een fotoimpressie van de training

Op bovenstaande foto's is Harley te zien tijdens de laatste les van het seizoen. Eerst moest zij een verleiding, van een gans, respecteren en een sleep oppakken in het bos. Tot slot nog een verloren zoek in zware dekking. De foto's zijn gemaakt door Cecil de Kat. Bedankt!!!

En dan Ton en George. Vorige week kreeg Ton een mailtje van Maaike dat zij gaat stoppen met de zaterdaggroep. Gelukkig was er een gaatje bij Willy op de maandagavond. Dus ook Ton en George gaan na de winterstop trainen bij Willy.

 

10 maart 2009

Jorja twee jaar

Vandaag is Jorja twee jaar geworden. Onze felicitaties natuurlijk ook voor al haar broertjes en zusjes in Denemarken; Balto, Cassie, Coco, Sheik, Silas en Sunny. Ik hoop dat jullie net zo verwend worden als onze kleine George.

The Birthday Girl

Ik heb vanmiddag een extra lange wandeling gemaakt, in de stromende regen, maar ja. Ton komt wat eerder thuis om nog even met het feestvarkentje te trainen en vanavond natuurlijk een FlowofSpirits taart.

 

7 maart 2009

Een weekje Denemarken

Sinds dinsdag zijn wij weer terug na een fantastische week in Denemarken, waar wij waren uitgenodigd voor een nestreünie van Jorja en voor een Field Trial (FT). Het is elke keer weer gezellig als wij onze Deense vrienden Annika en Jes bezoeken. Ook deze keer hebben wij genoten van elkaars gezelschap, veel getraind, veel gelachen en heerlijk gegeten.

 Van links naar rechts Ton met de meiden, papa Bob, mama Sugar en Ton met Jorja en Jes met Ossie op post

Woensdagochtend vertrokken wij om 7.00 uur. Het was lekker rustig op de weg want het was voorjaarsvakantie. Rond een uurtje of 16.00 uur kwamen wij aan bij het huisje. Daar hebben wij onmiddelijk de verwarming aangezet, want brrr wat was het koud. Wij waren bij Annika uitgenodigd om te komen eten, maar eerst hebben wij een heerlijke wandeling over het strand gemaakt met de meiden.

De volgende dag hadden wij om 10.00 uur in het bos afgesproken en hebben wij getraind. Het is wel grappig want ieder jaar hebben wij weer veel discussies over de verschillen in voorjagen en de wedstrijden in Denemarken en onze KNJV wedstrijden. In Denemarken is alles Engels georiënteerd en ik hou juist van de veel bredere manier van werken zoals dat veelal in Nederland gebeurt. Al hebben wij andere ideeën wij respecteren elkaars mening en dat is helemaal top!!!

Van links naar recht in de linie Jorja, Jes met Ossie, Annika met Enya, Harley dirigeren naar ....... een tennisbal!!

Vrijdag hadden wij weer om 10.00 uur afgesproken in het bos. Ook Steen met Balto, het broertje van Jorja, deed mee. Balto is een hele leuke super gepassioneerde hond, met een sterke eigen wil, eigenlijk sprekend onze George. De omgeving waar wij trainden biedt zoveel mogelijkheden om een andere training te doen dan thuis, dus daar hebben wij flink gebruik van gemaakt. Bob, de vader van Harley, ging elke training mee. Als ik hem zie ben ik weer verliefd op hem. Wat een fantastische zelfverzekerde lekker werkende reu is dit toch. Als er ergens een verloren zoek over bleef die geen hond kon vinden, werd Buba ingezet en kwam het wild binnen. Op 17 maart wordt hij 10 jaar, maar je zou het hem echt niet geven, een paar grijze haartjes en hij werkt nog steeds super snel.

Reltub Black Velvet "Bob" of "Buba"

Zaterdag was de nestreünie en nu hadden wij op een andere plek in het bos afgesproken. Hier was het terrein helemaal geweldig, het was hier een stuk ruiger. Bij één markeer moesten de honden een dal door, over een stromende beek, een steile helling op om op een plateau de dummy te halen, echt stoer om je hond zo aan het werk te zien. Deze hindernissen waren voor onze drie meiden geen enkele belemmering en ze markeerden in één streep. ’s Middags waren wij uitgenodigd voor de lunch en werden wij verwend met allerlei lekkers. Hierna zijn wij naar ons huisje gereden en hebben lekker gelezen. De dames lagen uitgeteld op hun kleedjes.

Van links naar rechts Jorja, Cassie, Balto en Suger

Zondag was de (onofficiële) Field Trial en moesten wij om 5.30 uur op. Ik had Harley ingeschreven in de Open Klasse. Bij deze Field Trial waren alle proeven met koud wild. Je hebt drie klassen: Beginners-, Open- en Winnersklasse. In de Beginnersklasse bestaan de proeven uit markeren, postgedrag en zoeken, bij deze laatste proef liggen er zes verschillende soorten wild, die in een bepaalde tijd moeten binnenkomen. Bij de Openklasse bestaan de proeven uit een enkele en een dubbele markeer (in verplichte volgorde), een dirigeerproef, postgedrag en zoeken. Dit zoeken bestaat uit, met twee honden tegelijk, in een bepaald gebied zoveel mogelijk stukken wild binnenbrengen. De Winnersklasse bestaat uit drie proeven, markeren, dirigeren en zoeken. Bij het zoeken werk je met drie honden in een groter gebied dan de Openklasse. De 3 beste honden in de Winnersklasse gaan door naar een finale.

Van links naar rechts Harley en Buba, Harley tijdens de Field Trial, Harley wordt ingezet en komt terug met eend

In Denemarken loop je met één keurmeester mee en leg je in één keer alle onderdelen af. Aan het eind vertelt de keurmeester wat hij van de combinatie vindt en geeft aan of je een kwalificatie hebt behaald. Om een lang verhaal kort te maken, dit was het eind oordeel van de keurmeester: Postgedrag - rustig, Markeren - in één lijn, Volgen - keurig, Dirigeren  - een extra compliment Harley was de beste hond van de dag, Wildbehandeling - jammer dat zij bij één stuk wild even twijfelde met oppakken. Als laatste moest zij een verloren zoek doen met een andere hond. Dat was wel spannend want dat had ik nog nooit met Harley gedaan. Het eerste stuk wild ging prima maar toen de honden dit eerste stuk binnen brachten begon de andere hond luid te grommen en nam een dreigende houding aan naar Harley. Ik stuurde Harley weer uit en net toen zij bij een konijn kwam en dit op wilde pakken kwam de andere hond grommend op Harley afgerend en pakte het konijn bij haar weg. Ik begon echt pissig te worden, maar gaf Harley weer het commando "zoek op" en na even twijfelen ging zij weer verder. De andere hond kwam intussen binnen met het gejatte konijn en de voorjager brulde ZIT tegen de hond, waarop Harley direct ging zitten en niet begreep wat zij fout deed. Ondanks alles heeft zij vijf stuks wild binnengebracht. Ik snap niet dat die andere hond niet is gediskwalificeerd. Harley kreeg door de wildbehandeling en de zoek een kwalificatie Goed. Ach ja.

Harley ligt te wachten tot zij aan de beurt is bij de Field Trial

Toen ik klaar was met Harley ben ik bij de Beginners- en Winnersklas gaan kijken. Het niveau van de proeven bij de Winnersklas viel mij erg tegen, dan zijn onze A proeven echt vele malen zwaarder. Maar het was een leuke ervaring om een keer een wedstrijd in Denemarken te lopen. Er hing een prima sfeer en de lokatie was geweldig.

Op maandag hebben we een dagje rust genomen en lekker geluierd, gelezen en gewandeld in het bos en over het strand.

Op dinsdagochtend stond er een uitgebreide ontbijttafel voor ons klaar bij Annika en Jes. Na afscheid te hebben genomen van  onze Deense vrienden reden wij om 11.00 uur weg. De terugreis verliep iets minder soepel dan de heenreis maar wij waren rond 20.00 uur weer thuis. Het was een fantastische week!!!

 

22 februari 2009

Hard aan vakantie toe

Het is heel gek maar als een vakantie voor de deur staat, krijg je het gevoel dat je hier echt aan toe bent, herken je dat? Dit lijkt niet alleen voor ons op te gaan, maar ook voor onze drie zwarte meiden, zoals je op onderstaande foto kunt zien.

Harley geeuwt, zij is aan vakantie toe

 

15 februari 2009

A(bby)solutely F(ee)latcoat P(ip)assion

Wederom hebben drie honden hun pootjes ineen geslagen. Abby, Fee en Pip doen mee met de Teamwedstrijd van de Goldens op 17 mei a.s. te Dongen. Je moet als team een naam opgeven en A(bby)solutely F(ee)latcoat P(ip)assion is de naam van ons team geworden. Marijke, Marian en ik verheugen ons nu al op deze wedstrijd, wij gaan lekker genieten van onze hondjes en elkaars gezelschap.

Van links naar rechts Abby, Fee en Pip

Pip loopt gelukkig niet kreupel meer, zij is nog wel wat stijfjes, maar ik durfde het wel aan om woensdag weer naar de training van Willy te gaan. Het was een pittige training en omdat ik niet allert genoeg was, greep Pip haar kans om te doen waar zij zelf zin in had. Pas toen ik haar weer strak in de hand had ging het goed. Tsja, zo'n flatje als Pip kun je geen vinger geven, want...... het is een lekker ding mijn Pip.

Harley was gisteren aan de beurt voor de training bij Willy. Ook voor de groep van Harley had Willy een paar pittige proeven verzonnen. Ik werd weer geconfronteerd met het feit dat ik bij mijn meiden echt super allert moet voorjagen om ze daar te krijgen waar je wilt. Toch is er een verschil waarop ik Pip of Harley moet voorjagen, maar dat maakt het nou net zo ontzettend leuk en leerzaam.

Jorja is volgens Ton in grootste doen. Gisteren hebben de "Toppers" weer getraind en de moeilijke apporten werden door haar met gemak binnengehaald. Helaas was zij ook weer ondeugend, omdat zij weer niet op haar beurt wilde wachten.

 

8 februari 2009

Midwinter Working Test Loon op Zand

Gisteren hebben Pip en ik meegedaan aan de Midwinter Working Test in Loon op Zand. Ik was ruim voor aanvang van de proeven  in de omgeving van de wedstrijd. Samen met Willy, die ook meedeed met Piusz, hebben wij eerst lekker gewandeld met onze honden. Tijdens de wandeling zag ik dat Pip  links voor niet helemaal lekker liep. De laatste dagen was mij ook al opgevallen dat zij wat stijfjes was aan deze, twee keer geopereerde, linker kant. Ik moest haar gedurende de dag goed in de gaten houden.

De proeven waren uitdagend en volgens de organisatie de moeilijkste Midwinter Working Test ooit. Op drie proeven heeft Pip laten zien wat een heerlijk werkhondje zij is, ze heeft geweldige slepen gelopen, heeft mooi gezocht, was goed te sturen en was lekker allert en snel. Op één proef heeft zij super gewerkt maar heeft één stuk wild niet binnen kunnen krijgen, achteraf gezien had ik haar beter moeten ondersteunen. Op een andere proef waren de omstandigheden zodanig dat de proef bijna niet te doen was en deze proef bleek later de bottleneck van de dag te zijn. Bij de laatste proef moest Pip in een hoge kar springen, ik zag haar twijfelen bij de sprong en greep onmiddelijk in. Ik heb de keurmeester uitgelegd dat zij twee schouderoperaties had ondergaan en ik hierdoor geen enkel risico wilde lopen. Samen met de keurmeester zijn wij opgelopen en hebben Pip geholpen met dit apport. Echt super aardig van deze keurmeester. Toch hebben Pip en ik 290 punten gehaald en dat is zeker iets waar wij ons niet voor hoeven te schamen. Willy is samen met Piusz derde geworden, een geweldige prestatie!!! Gefeliciteerd Wil, een welverdiende plaats voor jullie tweetjes.

Bij thuiskomst heb ik Pip een Rimadyl gegeven, maar ondanks dat loopt zij vandaag nog steeds kreupel. Ik hoop dat mijn Dappertje weer snel de oude is.

 

26 januari 2009

Strandwandeling Noordwijkerhout

Vandaag had ik afgesproken om samen met de baasjes van Stern en Max, twee zonen van Pip, een strandwandeling in Noordwijkerhout te maken. Het was heerlijk weer. De honden hebben genoten en ik ook. Wat is het toch genieten om de "pups" van Pip terug te zien. Stern die elke keer zo enthousiast is wanneer hij mij ziet en mij uitbundig begroet. Max, nog steeds maar een kleintje, maar met een heel lief karakter. Zij hadden het zwaar want moeder Pip en zusje Harley roken nog heel aantrekkelijk. Het fototoestel had ik niet thuis gelaten.

Een portret van Stern, Max en Harley

Drie honden met dezelfde vader en moeder. Niet één hetzelfde, noch qua uiterlijk of qua karakter, ieder een eigen individu, maar toch ook weer veel overeenkomsten, het is fascinerend!!!! Marja en Yvon, bedankt het was reuze gezellig.

 

18 januari 2009

Geen winterstop voor de toppers

Eind december meldde Maaike dat zij in januari geen training zou geven omdat Holly puppies zou krijgen (inmiddels zijn er 9 puppies geboren, gefeliciteerd!) en dat zij hieraan aandacht moest geven. Jorja, Senna en Amy hebben de poten ineengeslagen en zijn vanaf 4 januari doorgegaan met trainen om zich goed voor te bereiden op het nieuwe seizoen. Door de vorst kon er nog geen waterwerk worden gedaan, maar alle overige elementen zijn goed onder handen genomen. De lijnen worden langer, het markeren wordt scherper, het zoeken moeilijker en de verleidingen interessanter. Amy gaat per training vooruit, Senna blijft onverstoorbaar als altijd en Jorja heeft er nog steeds moeite mee dat haar vriendinnen ook een dummy mogen halen. Het liefst zou zij als eerste, als tweede en ook als laatste de dummy willen halen. Zij kunnen niet wachten om hun vordering aan Maaike te laten zien. 

Ton met George, Jan-Willem met Senna en Alieke met Amy

Harley is inmiddels klaar met haar loopsheid. Zij eet nu weer goed en is een stuk vrolijker. Pip zit nu op haar hoogtepunt en duwt de hele dag haar kontje naar Jorja, die nog steeds erg ongelukkig is met deze ongevraagde aandacht. Nog even geduld George ........

 

12 januari 2009

To make you feel my love

Het is nu twee jaar geleden dat Flow is overleden, al weer twee jaar zonder onze Flow...... De laatste week droom ik veel van haar en denk aan de nachtmerrie die ons is overkomen. Binnen 10 dagen werd zij kreupel, kregen wij te horen dat zij kanker had en hebben wij de beslissing moeten nemen om haar in te laten slapen. Op dezelfde dag dat wij te horen kregen dat zij een groot gezwel in haar ruggenwervel had, hebben wij haar moeten laten gaan, zij huilde van de pijn. Er was onvoldoende tijd om afscheid te nemen, het schuldgevoel knaagt...........Van de week zat ik in de auto te luisteren naar de CD van Adele en werd ontroerd door de tekst van onderstaand nummer, zo toepasselijk.

To make you feel my love

When the rain is blowing in your face,
and the whole world is on your case,
I could offer you a warm embrace
to make you feel my love.

When the evening shadows and the stars appear,
and there is no one there to dry your tears,
I could hold you for a million years
to make you feel my love.

I know you haven't made your mind up yet,
but I would never do you wrong.
I've known it from the moment that we met,
no doubt in my mind where you belong.

I'd go hungry; I'd go black and blue,
I'd go crawling down the avenue.
No, there's nothing that I wouldn't do
to make you feel my love.

The storms are raging on the rolling sea
and on the highway of regret.
Though winds of change are throwing wild and free,
you ain't seen nothing like me yet.

I could make you happy, make your dreams come true.
Nothing that I wouldn't do.
Go to the end of the Earth for you,
to make you feel my love

(Originele schrijver Bob Dylan, in 2008 gezongen door Adele)

Van de zomer heb ik onderstaande foto gemaakt van het plekje in onze tuin waar de urn van Flow is begraven. Het is een vredig plekje en zo is zij nog steeds dicht bij ons.

Graag wil ik jullie aandacht voor het volgende vragen. Wij hebben met Flow meegedaan aan het Kankeronderzoek van Prof. Rutteman te Utrecht. Het is van groot belang dat zoveel mogelijk Flatcoated Retrievers meedoen aan dit onderzoek. Toen wij Flow naar Utrecht brachten voor autopsie bleken wij een uitzondering te zijn. Hoe meer onderzoek er kan plaatsvinden, hoe groter de kans dat het gen bepaald wordt dat deze verwoestende ziekte veroorzaakt.

Ook is het mogelijk een financiële bijdrage te leveren om dit onderzoek te steunen. Je kunt dit doen door een bedrag te storten op bankrekeningnr. 699 411 114 ten name van de Stichting D.O.G. te Utrecht onder vermelding van Gift Onderzoek Achtergrond Tumoren (OAT).

Wil je het nummer van Adele horen ga dan naar Youtube via deze link: http://www.youtube.com/watch?v=nCBlFBOxRKo

 

8 januari 2009

Pip ook loops

Pip is ook loops geworden. Ik vond al dat er erg veel bloeddruppeltjes in de kamer lagen en inderdaad nu zijn zowel moeder als dochter loops. Arme Jorja, nu worden haar oortjes van twee kanten gepoetst. Zij kijkt zeer verontwaardigd als zij deze behandeling moet ondergaan. Ik zal de komende dagen proberen hier een foto van te maken. Misschien neem ik Jorja vannacht mee naar boven en dan leg ik Pip in de gang en Harley in de kamer. Dan hebben wij en Jorja tenminste rust!!!

 

6 januari 2009

Jorja's favoriete speeltjes

Jorja heeft drie favoriete speeltjes en echt deze speeltjes zijn alleen van George. Als Pip of Harley de vergissing maakt één van deze speeltjes op te pakken, dan wordt dit speeltje onmiddellijk door Jorja in beslag genomen. Want alleen Jorja loopt met haar swing-billetjes door ons huis met één van haar favorieten. Bel je bij ons aan, dan kun je er zeker van zijn dat Jorja je komt begroeten met een speeltje en hierbij maakt zij luid knorrende geluidjes, want ja zo is onze George. Buiten hebben Pip en Harley ook niet veel te vertellen, wat speeltjes betreft of hebben ze misschien sowieso niets meer te vertellen??? Wanneer Pip of Harley een bal vinden tijdens de wandeling, dan moet je niet verwachten dat deze bal lang in hun bezit is, nee .....onmiddellijk inleveren want speeltjes zijn van George. Hieronder een overzicht van Jorja's top drie:

Jorja met haar vlinder en een balletje

Op nummer drie de vlinder die zij van Moni heeft gekregen. Eigenlijk was deze voor alle drie de honden bedoeld, maar ja, wist Moni veel. Op nummer twee, met stip, een eerlijk (nou ja eerlijk) gevonden bal.

Maar absoluut favoriet is en blijft voor George haar eend. Zonder deze eend kan ze niet, die moet Jorja altijd bij zich hebben en geef nou maar toe, het staat ook wel geweldig Jorja met haar pluche eend. Dank je wel Marian Jorja is je nog steeds erg dankbaar voor deze mooie eend.

Jorja met haar favoriete eend